100 Novel(s) Related To Begin Again

At sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon—naramdaman kong unti-unti nang bumabalik sa tamang landas ang buhay ko. May sarili akong landas. May sarili akong mundo. At may isang anak akong naghihintay sa aking pagbabalik. Malapit na. Malapit na kaming magsimula ni Beatrice ng bagong buhay. Isang buhay—na walang Draven Morris.

"Handa na akong magsimula muli. Hindi ko na hahayaang manatili ang mga anino ng nakaraan. Gagawin ko ito—hindi lamang para sa akin, kundi para sa lahat ng mga pagkakataong ipinagkait nila sa akin." Ang mga salitang iyon ay nagsilbing gabay kay Champagne, at sa tulong ni Vash, natutunan niyang tanggapin ang lahat ng pinagdaanan, at magsimula ng mas matatag at maligaya. Ang bawat sugat, pisikal man o emosyonal, ay nagbigay sa kanya ng lakas at tapang upang magsimula muli—upang makuha ang hustisya na matagal niyang inaasam.

Ang Bagong Simula Pagkatapos ng kanilang muling pagkikita, nagpasya sina Damien at Seraphina na magsimula ng bagong buhay na magkasama. Ngunit alam nilang hindi maaaring basta na lamang kalimutan ang Veritas Academy. "Damien, mahal ko, kailangan nating bumalik sa akademya. Kailangan nating tulungan si Gng. Alcantara na ipagpatuloy ang kanyang nasimulan," sabi ni Seraphina.

sabay kindat Kahit kailan talaga, saming apat si Lianne ang pinakamaingay. Pagkaupo pa lang namin, hindi pa siya nagsasalita. Kumakain muna siya, parang nag-iipon ng lakas sa mga kung ano man ang maririnig niya kaya hinayaan ko nalang siya. “Okay,” sabi niya habang ngumunguya. “Start from the beginning. Walang skip. Walang edit.”

"The game will commence in 3, 2, 1 ..." "Let's GO baby!", isang malakas na boses ni Wesley ang tanging narinig kong umalingawngaw na siyang hudyat na magsisimula na ang laro. "Maghiwahiwalay tayo. Kerin south, Wes north. Dito ako" "Ugh, ate ayoko diyan", puna ni Wes. Tatawa naman si Kerin. "May tite na naman talagang mababaril. Sumunod ka nalang"

Nica: Wow parang ikaw hindi ah? Kaye: Hoy, nag aaway ba kayo?. Tigil niyo nga yan. Nica: 'Yan si Ianne. Siya nag simula. Hindi ko naman ginagalaw. Ianne: Talaga lang? Plastic mo nga. Tey: Hoy, ano meron?. Jethro: Huwag kayo nag away dito, bukas na lang para may sabunutan. Kaye: Tangina mo, Jethro.

May lumabas pa nga yata sa ilong ko. I don't know what to think pero siguro nais niyang magsimula kami ulit bilang magkaibigan. "We are, that's why let's celebrate for our new beginning!" Tinungga ko ulit ang beer. Kumuha pa akong muli ng beer. Siguro ay nakatatlong can kami pareho at mas naramdaman ko na ang pagkahilo.

"Make love again" "Bembang again waaaah" Ang bilis, Hinalikan nya ako at pumaibabaw na sakin. Sulit ang gabing to. Baka bukas di na naman ako maka bangon nito. Oh Flynn subrang sarap mo hahahaha

Iniisip ko kung paano ko sisimulan ang bagong buhay na ito, na magtatagumpay at magpapalaya sa akin mula sa lahat ng pagkakulong na dulot ng nakaraan. Mabilis akong tumingin sa orasan at nagmamadali. Bukas ay isang bagong araw, bagong simula. Isa itong mahalagang hakbang para sa aking buhay. Pagpasok ko sa eskwela at trabaho, magsisilbing pagkakataon ko ito upang magpatawad sa sarili ko at magsimula ng panibago. Hindi ko kayang magtagumpay kung hindi ko ito sisimulan ng buo ang aking loob, kaya pinili kong ayusin ang lahat ng bagay ngayon—mga gamit sa apartment, mga kagamitan para sa eskwela, at mga papeles para sa trabaho. Walang aalisin sa akin. Hindi na ako magpapakulong sa mga alalahanin ng nakaraan.

Alam nila na sa bawat hakbang na magkasama nila, walang pagsubok ang hindi malalampasan—ang bawat sandali ay magbibigay ng bagong simula. "This is just the beginning," sabi ni Apple, at sa mga salitang iyon, naramdaman ni Nathan na sila, lahat sila, ay may pag-asa na magsimula muli—sa isang bagong chapter, sa isang bagong buhay, sa Paris at sa mga pangarap nilang magkasama.

Nagsimula nang bumalik ang pag-asa. At minsan... Isang simpleng "Okay." Ang sapat na para simulan ulit ang isang pusong muntik nang sumuko.

Tapos opponent with the same rank. Naisip kong open mic nalang para kahit paano may communication kahit hindi ko kilala yung makakarandom ko. Nang magsimula na yung game, isa sa team ko nag-open mic at sinabing, "dun sa nuclear plant." Dahil hindi sya yung number 1 kaya naghintay din sya. Nang makababa dun may mga kasabay kaming kalaban pero mabilis lang naman kaming nagloot para naman hindi kami lugi.

Parang hindi na umiiral. Dahan-dahan kong ibinaba ang telepono sa mesa. Pagkatapos ay napatingin ako sa maliit na cactus na nakapuwesto malapit sa bintana. “Beginnings.” Hindi ko alam kung bakit, pero bigla kong naalala ang note na kasama nito. At sa unang pagkakataon mula nang matanggap ko iyon, nakaramdam ako ng kakaibang kutob.

Napatingin naman ako sa kanya bago ako tumingin muli sa building at sa kanya muli. Marahan akong ngumiti bago tumango. "New start," sagot ko bago ako napatingin muli sa building. Sana nga ito na ang bagong simula. ×××

Napatingin ako kay Evan. Diretso. Hindi ko inalis ang tingin. “There was a time,” sabi ko, nanginginig na ang boses ko, “when I didn’t know if I could still believe in new beginnings.” “Kung may bago pa bang simula.” “Kung may bago pa bang pag-asa.” “Kung may bago pa bang bukas.” Tahimik. “But here I am,” dugtong ko, “standing in front of you.”

sabi niya, “sa pagitan ng katahimikan, sa pagitan ng respeto, sa pagitan ng pagkilala na pareho tayong may takot.” Tumango siya. “Tayo. Ngunit may hangganan.” At sa gabing iyon, kahit tahimik, kahit mabagal, may isang bagay na malinaw: Hindi pa sila ganap na nagbabalik sa dati. Ngunit may bagong simula—isang simula na hindi nangangailangan ng pagsunog ng sarili para magmahal. Isa itong unang hakbang.

“Kung pareho tayong magsusumikap, siguro magagawa natin.” --- Pagbalik nila sa bahay, hindi na nila alam kung anong susunod na hakbang. Ngunit sa mga sandaling iyon, pareho nilang naramdaman na ang unang hakbang ay nagsimula na. Matapos ang ilang linggo ng pagpapatawad at pagkilala sa kanilang mga pagkakamali, muling sumik ang isang pagnanais sa kanilang mga puso na magsimula ulit.

Kasi alam niyang sa oras na pumanaw na siya, masasaktan siya. ‘Kaya please just a little bit, just a little bit... please?’ she pleaded silently deep within her heart. Habang inaalala niya ang nakaraang buhay niya, hindi niya na namalayan na tumulo na pala sa gilid ng mata niya ang kan'yang luha. She just couldn't get over how her last life turns out. She thought that it would be the end. Thankfully, she was given a chance to start over again, and correct all the mistakes she had made. And this time, siya na ang maghahanap sa kan'ya...

Nanahimik si Aera ng ilang segundo bago nagsalita. “Naniniwala ako na ang dapat piliin ay ang ‘Rebirth’.” Tumigil siya sandali bago nagpatuloy. “Hindi dahil sa mas maganda ang gawa ko kaysa kay Chriztle, kundi dahil sa panahong ito, hindi lang teknolohiya at perpeksyon ang kailangan natin, kundi katotohanan at katapangan. Ang ‘Rebirth’ ay hindi nagkukwento ng isang perpektong bagay, kundi isang kwento ng muling pagkabuo matapos mabasag. Hindi ito perpekto, pero totoo ito. At ang katotohanan, minsan, ay mas makapangyarihan kaysa sa perpeksyon.”

I don’t want to start over, love. Napakamot si Lori, nagulat. “Bakit?” “Dahil ayaw kong kalimutan ang lahat ng pinagdaanan natin. Bawat sakit, bawat tawa, bawat luha. It’s all part of our journey. Ayaw kong mag-umpisa sa zero. Gusto kong ituloy ito mula rito, mula sa kung saan nauunawaan natin ang isa’t isa, at sabay na maghihilom.”