30 Words Story

"เธอคือเด็กใสซื่อหน้าตาน่ารักมาก เเต่ดันเป็นเมียนักเลงที่มีใบหน้าหล่อดั่งเทพเจ้า เเต่นิสัยโคตรเถื่อน เลว โหด ปากเข็ง เย็นชา ไม่มีใครกล้าลำเส้นนอกจาก เมียเด็กที่ชื่อยาหยี..." เรื่องย่อ "เราเลิกกันเถอะค่ะเฮียศึก เค้าไม่อยากคบกับเฮียเเล้วฮึก!!" "เพราะ?" "มีคนส่งรูปมาให้เเละมีผู้หญิงน่าอกตู้มๆนั้งอยู่บนตักเฮียด้วย เฮียนอกใจเค้า หนูไม่รักเฮียศึกเเล้วเราเลิกกันฮึก!ฮื่อๆ" ตึกๆๆๆๆ จากนั้นเธอก็วิ่งหนีออกไปจากผับ99ที่ดังที่สุดไปด้วยความเสียใจใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา ส่วนเขามองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่งเกินจะคาดเดา โปรดติดตามชมกันในเนื้อหา เเนะนำตัวละคร พระเอกชื่อ พันศึก อายุ30ปี สถานะมีเมียเเล้ว นิสัยเป็นคนเย็นชา ขี้หึงสุดๆโหดกัับทุกคนยกเว้นเมีย พูดน้อยไม่ชอบสุงสิงกับใครนอกจากเพื่อนของเขาเท่านั้น ไม่เจ้าชู้รักเเค่ยาหยีคนเดียว ที่สำคัญเยโคตรเก่ง นางเอกชื่อ ยาหยี อายุ19ปี สถานะมีผัวเเล้วผัวโหดมาก นิสัยน่ารักใส่ซื่อ เชื่อคนง่าย ขี้หวง ขี้อ้อน โกรธง่ายหายเร็ว เกลียดผู้ชายเจ้าชู้

My three-year-old daughter was playing in the room, and she suddenly fell from the window of the room and died. In my past life, I held her lifeless body after learning the news, crying so hard I thought I would never stop. But when my husband rushed back, he slapped me across the face without a second thought. "How could you be so cruel? You actually threw her out of the window—she was only three!" I was too stunned to react. Later, my husband and my best friend teamed up and testified that I had thrown my daughter from the window because I had an argument with my husband. I was cyberbullied and labeled the "evil mom". Amid the public hatred and the pain of losing my daughter, I jumped to prove my innocence. Even in death, I still didn't understand. My daughter had been fine playing in the room—how did she fall out of the window? When I opened my eyes again, I was back on the day she fell.

On the fifth year of their marriage, finding the vitamin C her husband bought tasted too bitter, Jeanne Dotson went to the hospital with the bottle. The doctor took one look and frowned. "This isn't vitamin C." "I-I'm sorry, Doctor?" "I could say it a dozen times and it'd still be the same," the doctor replied, pointing at the bottle. "This is Mifepristone. Taking too much of it doesn't just cause infertility—it can do serious harm to your body." Jeanne felt a lump stuck in her throat, and her fingers turned pale from clenching the bottle. "That's impossible. My husband got this for me. His name is Darren Walsh—he's a doctor here too." The doctor looked up at her, his expression turning strange, tinged with something she couldn't quite read. After a pause, he gave a small smile. "Miss, you might want to visit the psych ward instead. We all know Dr. Walsh's wife—she gave birth just two months ago. Don't let your imagination run wild, all right? There's no point."

In my previous life, my three sons told me they wanted to set up a Family Bond Fund for me. Each of them would deposit three thousand dollars every month. I cried with gratitude, truly believing that decades of sacrifice had finally paid off. One of them even said, "Mom, you've given us so much. It's our turn to take care of you now." However, eight years later, I was told I have uremia. That was when I discover that the bank card, which supposedly held the fund, couldn't even cover the dialysis deposit. Soon after, my eldest son video-called me. He said he wanted to buy a better apartment in a good school district. He was short of 150 thousand dollars for the down payment and asked if I could lend it to him first. My second son came to the hospital with his wife and daughter. He didn't ask about my condition at all. Instead, he kept showing off his daughter's piano competition trophy, hinting that he needed 50 thousand dollars to enroll her in a prestigious international piano program. My youngest son was even more straightforward. He said he had his eye on a limited-edition pair of sneakers and wanted me to pay 30 thousand dollars for them as a birthday gift. The moment they realized the bank account didn't have enough money, their faces fell. "We each put in three thousand dollars every month. Over eight years, that's at least eight hundred thousand dollars. Mom, are you hiding the money from us?" To force me to reveal my savings, they took turns pressuring me, switching between sweet talk and threats. They even told relatives that I had dementia and had been scammed out of my money. Unable to take it anymore, I yanked out my IV late one night and walked out of the hospital, only to be hit by a car, dying instantly. When I open my eyes again, I find myself back on the day of my hospital checkup.

I'd spent six months saving every penny for prenatal care, but the money vanished overnight. Panicking, I called my fiancé, only to see him on another woman's social media. The man's busy silhouette radiated excitement, with a luxury handbag sitting at the edge of the photo. The caption read: "Mr. Wellington is such a gentleman! Today's happiness starts with snagging the last designer bag at the boutique~" When I came out of surgery, my furious fiancé finally showed up. His first words were an accusation. "Can you stop treating me like I'm on a leash?" "My friend was feeling down, so I bought her a bag and kept her company. What's wrong with that? Why are you so petty!"

หว่านชุ่ยอิงถูกยิงตาย ขณะที่วิญญาณปลิวออกจากร่างดันทะลุเวลากลับมาเข้าร่างของหญิงสาวในยุค 30 ที่เพิ่งจะถูกขืนใจตาย ตอนที่เธอมาถึงไอ้คนชั่วนั้นกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่เหนือร่างนั้นพอดี จากความทรงจำที่เห็นจากร่างเดิม หว่านชุ่ยอิง จึงตัดสินใจฆ่าคน ในอดีตนั้นเจ้าของร่างเดิม เคยเป็นลูกสะใภ้ที่บ้านสามีโปรดปราน เพราะอิทธิพลของบิดาทำให้ตระกูลสามีกลายเป็นตระกูลร่ำรวยมั่งคั่ง ทว่าเมื่อปีก่อนหลังจากบิดาของเธอถูกจับ คนเนรคุณพวกนี้ ก็ลายออก ไม่เพียงแค่ขับไล่ไสส่งเธอไปอยู่เรือนหลัง แต่ยังบังคับให้เธอหย่าเพราะอยากได้ลูกสะใภ้ใหม่ พอเจ้าของร่างไม่ยินยอมก็ถูกกลั่นแกล้งรังแกสารพัด จนถึงขั้นมาถูกขืนใจจนตาย คนสารเลวพวกนี้ ไม่เหมาะกับคนดีอย่างหว่านชุ่ยอิงคนก่อนหรอก มันต้องกับเธอนี่สิ ถึงจะสมน้ำสมเนื้อ หึ!

เมรีผู้จัดการสาวในวัย 30 ปีได้ตายแล้วมาเกิดใหม่ในร่างของคุณหนูใหญ่ตระกูลอวี้ ความฝันที่อยากใช้ชีวิตสุขสบายต้องจบลง เมื่อมีราชโองการสมรสพระราชทานให้แต่งงานกับองค์ชายสาม บุรุษที่ขึ้นชื่อว่าเป็นจอมเสเพล!

มหาเศรษฐีหนุ่มรูปงามเจ้าของธุรกิจนำเข้ารถหรูและผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ วัย 30 ปี หนุ่มโสดในฝันของใครหลายคน มีความคิดที่อยากจะมีครอบครัว แต่มันยังไม่เจอใครที่โดนใจ แม้จะมีสาวสวยลูกสาวของเพื่อนสนิทพ่อกับแม่เขาคอยตามตื๊อเขาก็ไม่เคยชายตามอง ถือคติที่ว่าคนไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่มีผลต่อหัวใจ จนกระทั่งโชคชะตาได้นำพาคนที่ทำให้ใจเต้นแรงมาพบกันกับเขา

ธิเบศร์ หรือ เฮียธิเบศร์ เจ้าของโกดังเหล้าที่ใหญ่ที่สุดในไทย แล้วก็โกดังอื่นๆ อีกมากมายมีทั้งถูกกฎหมายและไม่ถูกกฎหมาย เขาอายุ30ปี เป็นผู้ชายที่รักสนุกไม่คิดจะสร้างครอบครัวกับใคร ไม่คิดที่จะมีเมียเลยด้วยซ้ำ เพราะปมทางครอบครัวทำให้เขาเกียดการใช้ชีวิตกับผู้หญิงเป็นที่สุด แต่ต่อให้เกียดยังไง เขาก็หนีไม่พ้นผู้หญิงอยู่ดี ตกม้าตายเพราะน้องสาวของเพื่อนตัวเองอยู่ดี “แค่เฮียทำดีด้วยแค่นี้ ก็ยอมให้เอาแล้วเหรอ?”

ฟ้าอำไพรู้สึกอึดอัดใจมากที่ต้องมารับไพรัลย์ออกจากคุกตามคำสั่งของบิดา ในวันที่เขาอายุครบ 30 ปี เขายังหล่อเหลาและโคตรเท่ ไม่ต่างจากสมัยวัยรุ่น แต่เขาจะจำเธอได้มั้ยนะว่าเธอเคยสารภาพรักเขาเมื่อตอนมัธยม เธอแอบภาวนาให้เขาจำไม่ได้ !