Arrogant Novels & Stories

“Ah iha, sila naman ang mga magiging kapatid mo rito, mag tulungan kayo, mag pakilala ka sa kanila anak.” Muli pang nag pilit ng ngiti si Amara na sa huli ay nag mukha lamang ngiwi na ikinatahimik ng babae. “Ah senyorita Amara, huwag naman ho sana kayong maging pasaway rito, parang awa niy-“ “I am Amara Channel Aragon, I am rich and I don’t want anyone around me. I do not wish to be friends with anyone in this house, well if you call this a house- now, who wants to be my servant?”

Hindi ko man gustong pagtalunan pa namin ito pero nagugulohan na talaga ako. Ilang beses ko itong narinig na nagbuga ng marahas na hangin mula sa dibdib. But his jaw still working hard. He's the most arrogant and most ruthless man I've ever met. Hindi nito madaling napapahupa ang puso ko kahit pa ilang beses ko pa siyang titigan. "Fuck, I'm jealous!" Malakas niyang hinampas ang manubela bago hinilot ang sariling noo.

Nawala ang pagiging arrogante niya at napalitan ng pag ka pikon at inis. "Tigilan mo si dad fimescar! Labas siya dito" Sigaw niya sakin. Ngumisi ako, "Wow, playing role as a real daughter. So amazing! Saan workshop ka ba nag training? Galing mo kase umarte, muntik nako maniwala" I insult her. Her face was terrifying. Tumayo siya at pinapalapakpakan niya ako. "Your so brave now scar, you also become a arrogant bitch. Porket naka bingwit ka ng malaking isda ganyan kana ngayon umasta"

Trash can’t cost much, people like him are meant to be thrown away. “Don’t you think you’re being way too arrogant if you think I came here for you?” Kumunot ang noo ni Arkin sa sinabi ko. Marahan akong natawa nang makita ang naging reaksyon nito bago ko tignan ang pinsan niya.

dagdag pa niya, boses niya puno ng arrogansya at tiwala sa sarili. Napahugot ako ng hangin at mabigat na napabuntung-hininga. Gusto ko pa sana siyang sagutin. Gusto kong sabihin sa kanya na walang problema sa akin kahit anong gusto niyang gawin doon, kahit gawin niya lahat ng kalokohan niya, I don't fvcking care. Pero pinili kong manahimik dahil kapag masaktan ko ang ego niya, I know he will burst out due to anger at masaktan niya pa ako physically. Pagod na rin ako. Gusto ko na lang magpahinga at makaranas ng peace of mind.

"Anyway, si Reilan Mongreco pa rin ba ang tutor mo? Okay ka lang ba sa kanya? Wala ba siyang ginagawang masama?" "Hmm, yes. Wala naman siyang something weird na ginagawa. Well, except from being so arrogant. Para din siyang diktador kung makautos. Pero maliban dun, maayos naman siyang magturo. Magaling nga, e. Yung attitude lang talaga niya ang problema." "Mag-ingat ka sa kanya. I can sense something dangerous in his personality..." Hindi lang pala ako ang nakakaramdam ng ganon. Ngunit imbes na sumagot, tumango lang ako at nanahimik.

I was taken aback by his sudden comment about my attire. It was clear that this man was both direct and domineering, but this was crossing a line. I had dressed modestly for this day and hindi ko naman hawak si tadhana para magkita kami. Anong masama sa cle*vage ko? Kung makaasta parang ngayon lang niya nasilayan ang cle*vage ng isang babae. I raised an eyebrow, refusing to let his arrogance go unchallenged. "Excuse me? My choice of attire is my own, and I won't be dictated to by anyone, including you."

banta ko, ang aking boses ay bumalik sa pagiging seryoso at dominante, ang ugali ng isang Aragon na ayaw natatanggihan. "Gagamitan mo ba ako ng pwersa, Attorney Aragon? Sa tapat mismo ng pintuan ko?" hamon niya, ang kanyang mga mata ay nanliit habang tinitingnan ang aking paa na nakaharang. Ang lakas ng kanyang karakter bilang Queen Verdict ay lumabas, walang takot na hinarap ang aking pagiging possessive.

Pero mukhang ang tadhana na mismo ang gumawa ng paraan para magkaroon sila ng dahilan upang magkaroon ng koneksyon. Hindi niya kinamumuhian si Amari dahil sa pagiging mahirap, may dahilan siya kung bakit siya mayabang sa kanya. He doesn't hate Amari for being poor,he is arrogant towards her for a good reason. He doesn't mean to insult nor to be mean to her, but he has to. Ayaw niyang magkasala, baka kasi kapag hindi niya mapigilan ang sarili niya, agawin niya ito mula sa kambal.

Baka nga lahat ay ganoon. However, there was something different about him. He was proud, he was arrogant, but I never sensed any danger in him. ‎His arrogance appears to be a positive trait in my eyes. Para bang dapat lang na ganoon siya, para bang dapat lang na alam niya ang halaga niya, simply because it was him. He was a damn proud child, carrying the Frentones' legacy. Unfazed by the flashes, he didn't even flinch when a reporter asked if he was an illegitimate grandchild, that's how proud he is.