Genius Baby の小説・ストーリー

tanong ko kay sir Fernando. Napailing siya saka hinilot ang kanyang sintido. "I want you to be my baby maker," aniya sa seryosong boses. Baby maker? Gagawa ng baby? Sandali akong natigilan sa sinabi ni sir saka napaisip. "Baby maker po?" tanong ko, naninigurado kung tama ba ang narinig ko.

Hanggang sa si Oliver na mismo ang pumalakpak. “See?” “Sabi ko na…” “…mas maganda kayong nakangiti kaysa nagtatarayan.” Hindi na napigilan ni Dylan ang matawa. “Buddy.” “Hmm?” “You’re impossible.” Napangiti ang bata. “I know.” Pagkatapos ay buong pagmamalaking inilagay ang dalawang kamay sa kanyang baywang. “But…” “…I’m also a genius.” Sa pagkakataong iyon…

Sa gitna ng magulo at gusot na kama, mahimbing na natutulog si Ari, walang saplot habang nakapulupot ang braso kay Rainne. Dahan-dahang iminulat ni Rainne ang mata niya, napangiti habang tinititigan ang mukha ng babaeng akala niya’y hindi kailanman mapapasakanya. Magulo ang buhok ni Ari, at may bakas pa ng pulang marka ng kanyang labi, galos mula sa kagat, at hiningang humuhuni pa sa kanyang leeg. Niyakap niya si Ari mula sa likod. “Good morning babyl,” bulong niya, idinampi ang halik sa balikat nito.

Bukod dito, ang mga magiging anak nila ay hindi lalabas na may napakababang IQ. Napaisip siya kung gaano kaganda at kakulit ang isang sanggol na isisilang ni Cordelia na sa hinaharap... Hindi lamang magiging matalino ang sanggol, kundi mamanahin din nito ang napakagandang itsura ng kanyang mga magulang. Kahanga-hanga! Magkakaroon din ng tagapagmana ang mga Irwin!

Agad naman silang tumingin sa akin. “Tama naman si Daddy niyo. ‘Di palang siya expert tulad ni Mama pero ganoon talaga.” Tumingin ako kay Chantal at sinapo ang mukha niya. “Saka Chantal ‘nak, kahit naman lumabas na si baby, si Mama Lyana pa rin naman ang mag-aayos ng buhok mo, okay? Sabihin mo lang sa akin, aayusan kita. Kayo pa rin naman ni Jarvis ang original na baby ni Mama.”

simple niyang sabi. "Ikaw, kumain ka na?" "Tapos na," sagot niya nang hindi pa rin umaangat ang tingin sa akin. 18 years old pa lang si Andler pero mas mature siya mag-isip kaysa sa mga kaedaran niya. Siguro kasi mas mataas ang IQ niya kahit sa mga mas matanda sa kaniya.

--- "Zey nasan na ang kambal mo?!" Tanong ko sa tatlong taon kong anak.Kanina ko pa hinahanap ang makukit niyang kambal nawawala na naman.Bukas ay flight na namin pauwi ng Pilipinas.Gusto kong ipakita sa mga anak ko ang lugar kung saan kami lumaki at nagkakilala ni Rile. "Halika tulungan mokong hanapin siya" Aya ko sa kanya.Curly-curly ang buhok nito at may nakasukbit na reading glass sa mata niya.Gusto niya daw yon para magmukha siyang genius lalo.

bulalas ng ina. "Irish, introduce yourself to the guest." "Hi! My name is Irish. Do you want to play with me and my sister?" masayang tanong ng bata at hinawakan ang kamay ni Alec. Nasira ang mukha ni Alec ng makita si Irish at mas lalong nasira ito ng hinawakan ni Irish ang kamay niya. Ayaw na ayaw niya sa mga bata at naiirita siya tuwing makakakita siya ng mga puslit.

"May sasabihin daw po si Tatay." The cute little Uno speaks better than what is expected from a child at his age. Marahil, namana niya ang galing mula sa kaniyang mga magulang. No wonder, Eniessia and Ethaniel are the most intelligent in their own fields. Mabilis silang matuto kaya marahil gayundin ang kanilang anak. "A-ano? Will you come?" naiilang na tanong ni Ethan sa kaniya.

Wow around of applause to my handsome nephew. "Kumain ka na muna apo, mamaya mo na lang tanungin ang mama mo." Mabuti na lang talaga at nakisali na ang Lola nito, kung hindi baka naloka na ang kaibigan niya kakasagot sa anak nito. "Saan ka'ba nag manang bata ka." Mahinang bulong ni jess. "Maybe, I inherit my daddy smart brain po." Ani ni Red. Mahina siyang natawa ng sumagot ang bata sa ina nito.