30 Words Story Novels & Stories

Bulong ko. "About the girl who has been fooled by her own boyfriend. Kaya yung title niya is 100 Words Before Summer Left, nagpaubaya na siya." Sabi nito, napa 'ahh' lang ako, so ibig sabihin before the girl left e' sumulat muna siya ng 100 words before leaving the guy? Ano kaya sabi niya dun?

Kinabukasan, excited na siyang lumabas sa kaniyang kuwarto. Tapos na siya sa kaniyang morning routine. Tapos na siyang maligo, magbihis, maglagay ng mga kung ano-ano sa mukha. Tapos na rin siyang magsulat ng 500 words sa kaniyang story.

“Can you tell me a story?” Napakurap si Czarina. “A story? Hindi ako marunong.” “Then make one up.” Pumikit si Wendy. “Basta walang plot holes.” Napailing na lang si Czarina. Matapos mag-isip sandali, nagsimula siyang gumawa ng kuwento tungkol sa isang munting puting tupa at isang munting abong tupa. Hindi pa man sila nagtatagal, biglang bumangon si Cassidy.

I took my time to create these new stories para masiyahan kayo. Until my next AN, xxx

Wala nang stress o galit, tanging walang hanggang pag-ibig na lang. “Aking Hari, sa umaga, simulan na natin ang walang hanggang kuwento natin. Ang kuwento ng Queen at King na nagtayo ng Kaharian sa pamamagitan ng pag-ibig at isip,” sabi ko, at sumandal ako sa kaniya, handa na para sa aming tadhana.

Dahil romance novel writer pala ito. Ang hirap ah. Ako ang nahihirapan ngayon. At kapag napa-trouble na naman ako. Patay ulit si Jeff sa Daddy niya. Ako na ang walang puso kay Jeff kung hahayaan ko nga na mapa-trouble ulit siya. Paano kami nagkakilala ni Jeff? “Ano po, Isang araw--.” “Oo, laging nagsisimula ang kwento dahil sa isang araw na pangyayari. Pero Iha, storyteller tells a story. Which is storyteller means, telling lies. Are you good at it? Try me Missamy?”

"Hoy ka rin pangit! Pareho lang naman yon bleeee!" "Oh, tama na yan wag na kayong mag away dyan." Awat ko sakanila. "Sige kayo hindi ko na itutuloy yong pag kwento." Tumigil naman sila. "Anong pamagat po ng susunod na story??" "The golden branch." _

Tinanggap at minahal nila ako ng buo. Sa dalampasigan kami kumain ng hapunan dahil ito ang gusto ng mga bata. Mukhang tamang desisyon naman itong pagbabakasyon namin ng biglaan at walang plano, dahil kitang-kita ko ang saya sa mukha ng tatlong bata. "Time to sleep, babies." "We forgot our books, Mommy!" "Just tell us a story, Daddy!" "What story?" "ishtoyi about pyinsh, pyinshesh and evil queen!"

"Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita." Tiningnan ko si Lidie, hanggang ngayon ay napapaisip pa rin ako kung limang taon talaga ang batang ito, iba siya magsalita para sa edad niya. Hindi siya tulad ng ibang bata na iba mag-isip at magsalita. Minsan ay iniisip ko ngang matanda na ito na natrap lang sa katawa ng isang paslit. "Kinukwento niya ako sa iyo?"

‘Yun. “Hindi mo pwedeng sabihing nagkita kayo kagabi. Kailangan ng kwento. At dapat maganda ‘yun dahil mahilig ang mga tao sa love stories. Hindi pwedeng nagkita kami sa grocery store o kung ano mang lame na ‘yun, maliban na lang kung gagawin mong nakakatawa. Gaya ng, aksidenteng natumba ni Kiana ang buong display ng toilet paper tapos sinaklolo mo siya.”