Amelia Shepherd Actress

At a dinner party, my genius painter of a husband, Henry Shepherd, used his hands, hands insured for millions, to shell crabs for his young assistant, Tamara Lee. This was all to coax her into eating a few bites when she claimed she had no appetite. Meanwhile, I drank myself into a bloody mess, trying to secure investments for him. When I asked him to hand me some antacids, he refused without even looking up. “These hands are for painting. Use your own.” For ten years, he couldn’t even be bothered to change the way he treated me. That night, as I sobered up in the cold wind, I asked my lawyer to draft a divorce agreement. "Henry, in this vast, chaotic world, our paths end here," I said inwardly

เมื่อ “ขวัญข้าว” หญิงสาวยากจนต้องมาทำงานเป็นแม่บ้านในสวนทุเรียนของ “กิตติ” เจ้านายหนุ่มเจ้าของสวนผู้แสนเย็นชา แต่เบื้องหลังแววตานิ่งนั้นคือแรงปรารถนาและความร้อนแรงที่เธอไม่อาจหนีได้…

Janeah Stanila has been sold by her own boyfriend. He sold her to his own boss just to pay his family's debt. Being sold by someone she love made her heart felt like hell. How would her 'husband' would treat her? Will their marriage life be good or disaster?

“เรียกใครป้า!” เจ๊ลินนักเขียนสายเหวี่ยงวัย 35 ปะทะ ‘เขตต์’ เด็กเปรตวัย 18 กลางสี่แยก จากคู่กรณีหน้ากวน สู่เด็กในปกครองที่ใช้ร่างกาย ชดใช้ค่าเทอมคืนป้าทุกคืน!

เด็กกว่าแล้วยังไงครับ รับรัก 'โคย' ได้ไหม!? โคเยอร์ เด็กหนุ่มนักศึกษาคณะวิศวะ หลงรักสาวที่ตัวเองวันไนท์สแตนด์ด้วย จนต้องวางแผนสลับเกียร์เอาไว้เลยทีเดียว

"หึ อย่างนายฉันไม่เสียเวลาครางหรอก ครางไปก็ไม่เสียว เพราะของนายมันเท่านิ้วก้อยฉันเอง"

"เธอทำให้ฉันเจ็บก่อนนะ" เขากดดวงตาคมจ้องฉันพลางต้อนให้ฉันเดินถอยหลังไปอย่างช่วยไม่ได้ "เธอร้ายกับฉันก่อนเอง" เขาพูดเมื่อขาของฉันชนกับเตียงที่อยู่ด้านหลังแล้วเกือบจะหงายหลังแต่เขารั้งแขนฉันไว้ "เหนือ...อื้อ" พูดแต่แค่คำเดียวเขาก็ฉกริมฝีปากลงมาปิดปากฉันพลางใช้ฟันขบผิวปากของฉันจนรู้สึกถึงคาวเลือดด้วย ฉันเจ็บและตกใจเลยดันอกเขาไว้แต่เขากลับยื้อฉันด้วยการทิ้งน้ำหนักลงมาที่ตัวฉันพร้อมกับสอดเรียวลิ้นเข้ามาในปากและช่วงชิงลมหายใจของฉันผ่านรสจูบที่ร้อนแรงนั่น "จะ เจ็บ" ฉันร้องออกมาเพราะพอเขาถอนจูบกระชากวิญญานออกไปเขาก็ก้มลงไปขบเม้มบริเวณต้นคอฉันจนเจ็บแปล่บ จากนั้นก็รวบข้อมือฉันด้วยมือข้างเดียวแล้วดันขึ้นไปกดไว้กับฟูกเตียงเหนือหัวของฉัน "ฉันก็เจ็บ เจ็บกว่านี้เยอะ" เขากัดฟันพูด แววตาเขาแสดงออกว่าเจ็บปวดจริงๆ…

บรูคลิน ลูกชายแฝดสาม คนโตของบอมพ์กับเฟร์ย่า รับช่วงดูแลบริษัทขุดเจาะน้ำมันต่อจากพ่อของเขา เขาประกาศหา เลขาส่วนตัว ที่ต้องทุ่มเททำงานทุกอย่าง ไปไหนมาไหนกับเขาได้ตลอดเวลา... แล้วเขาก็ได้เจอกับเธอ...แสนซน ลูกสาวบุญธรรมของอาของเขา ความถูกใจทำให้เขายื่นข้อเสนอให้เธอมาทำหน้าที่เป็นเลขา แต่ว่า...เธอจะตอบรับข้อเสนอ แล้วมาทำงานกับเขาไหม? ในเมื่อในข้อเสนอ มีหน้าที่ ...นางบำเรอ!! พ่วงมาด้วย!!!

"เธอโกรธฉัน?" เสียงทุ้มเอ่ยออกมา พลางเคาะนิ้วชี้ลงบนหนังสือของเธอ ทำให้คนตัวเล็กจำใจต้องเงยหน้าขึ้นไปมองสบตากับเขา "ไม่ได้โกรธ" "หึ ไม่ได้โกรธแต่เธอไม่มองหน้าฉัน" "แล้วทำไมต้องมอง นายก็คือนาย ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนไปสักหน่อย" "เดี๋ยวนี้อวดเก่งขึ้นเยอะเลยนะ หรือว่าปีกกล้าขาแข็งแล้ว ถึงได้พูดไปทั่วว่าอยากมีแฟน"

เจษ = “ฉันยินดีชดใช้ค่าเสียหายให้เธอนะ” นิลิน = “ไม่ต้องค่ะ ฉันไม่ได้ขายตัว! ‘พี่ไม่มีวันรักโมเลยหรอคะ สักนิดก็ไม่มีเลยหรอ’///‘ฉันขอโทษนะโม เราหย่ากันเถอะ เธอไม่ต้องมาทนเจ็บปวดเพราะคนอย่างฉันอีก’