Amor Mga Nobela at Kwento

//ทานอะไรผิดมาอีกล่ะเนี่ย// ปรารีหยุดพูดและเบ้ปากเล็กน้อยเธอไม่เข้าใจว่าเขาไปโมโหอะไรมาอีกแล้ว 20 นาทีต่อมา

ราชันจ้องมองเพื่อนอย่างจับผิด “ฉันยอมรับว่าฉันยังรักนิด” พูดจบก็ยกเครื่องดื่มเทลงคอหมดแก้ว “ยังรัก แล้วทำไมไม่ปรับความเข้าใจกัน” “ปรับทำไม” “ก็แกมาเพื่อปรับความเข้าใจกันไม่ใช่หรือไง”

ทุกอย่างต้องเห็นด้วยตา “อืม หอมแก้มเค้าก่อน แล้วเค้าจะพาที่รักไป” “ไหนว่าเราคุยกันเข้าใจ” “ที่รักคะ ก็เข้าใจไง เค้าแค่อยากให้เธอหอมแก้มเค้าเอง ทำไมคะ ไม่ได้เหรอ” “…” มันเข้าใจจริงไหมนะ ใบหน้าซื่อ ๆ นี่ไม่น่าเชื่อเลย

ดึงมือตัวเองกลับแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อแรงเขาที่ดึงรั้งไว้มีเยอะกว่า “สัมผัสฉันสิอินทร์ สัมผัสฉันแบบที่ฉันทำให้เธอเมื่อกี้สิ เรียกฉันแบบตอนโกรธได้ไหม ฉันชอบมากมันทำให้ฉันมีอารมณ์ และเธอก็น่ารักมากตอนโกรธเรียกฉันแบบนั้น เรียกสิ เรียกฉันแบบที่ใจเธอนึกอยากเรียกคนสวย” บั งคับมือเล็กนวดคลึงเอ็นเนื้อร้อนตัวเองไปมา มือน้อยนุ่มนิ่มเคอะเขิน เขารู้ว่าหล่อนกำลังเขิน และความเขินอายขององค์อินทร์เนี่ยแหละที่ทำให้เขาใจเต้นแรงสั่นไหวอยากกระแทกกายสอดลึกๆ ในความคับแน่นของเธอ