แม่สามีใจร้าย Novels & Stories

นางรำพันไม่หยุดปาก แนบหน้ากับฝ่ามือคนไม่ได้สติ ชนิตพรพลอยน้ำตาซึมไปด้วย หล่อนรู้ว่าทั้งแม่สามีและสามี รักเอ็นดูเก็จมณีมาก จะให้ตัดใจในระยะเวลาอันสั้นคงทำได้ยาก “คุณแม่คะ พี่เอื้อบอกว่าเมญ่าไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่หมดสติ เดี๋ยวคงฟื้นค่ะ” ชนิตพรบอกแม่สามี

ก่อนหน้านี้นางรู้สึกเพียงว่าแม่สามีคนนี้แค่กฎระเบียบเยอะ ยากจะปรนนิบัติดูแล พอมาวันนี้ถึงได้รู้ความจริง คิดไม่ถึงเลยว่าแม่สามีจะใจดำอำมหิตและเห็นแก่ตัวได้ถึงเพียงนี้ จริงอย่างที่คาดคนเรามักต้องเผชิญกับเหตุการณ์ร้ายแรงบางอย่างก่อน ถึงจะกระชากหน้ากากที่สวมอยู่ในชี วิตประจำวันออกมาได้

สามีของเธอหลงใหลในตัวซุนอี๋จนโงหัวไม่ขึ้น เขาหย่ากับเธอก่อนที่ซุนอี๋จะจากไป หลังจากที่ซุนอี๋เสียชีวิต เธอก็กลายเป็นแม่หม้ายที่ต้องทนอยู่ต่อไป ตอนนี้ลูกชายของเธอได้นอนกับเยี่ยหลิงลูกสาวของซุนอี้แล้ว ความสัมพันธ์ที่ผิดพลาดนี้ทําให้เธอไม่ชอบใจอย่างยิ่ง “ เยี่ยจิ่น ตลอดชีวิตของแม่ได้ผ่านความล้มเหลวและความเจ็บปวดมาอย่างที่สุด” คุณนายกู้มองกู้เยี่ยจิ่นด้วยขอบตาที่แดงก่ำ

โดยทั้งสองหารู้ไม่ว่าบทสนทนาของพวกตน ทำให้คนป่วยที่รู้สึกตัวมาพักหนึ่งแต่ยังลืมตาไม่ขึ้นเพราะฤทธ์ไข้ถึงกับสะเทือนไปทั้งหัวใจจนน้ำตาซึมที่หางตาออกมาเงียบๆ นี่เธอควรดีใจหรือเสียใจดีนะ ที่ได้สามีใจร้ายใจดำ แต่ดันมีพ่อแม่สามีที่ดีแสนดี และไม่คิดทอดทิ้งลูกสะใภ ้คนนี้

“ไอ้กล้า!” “พอเถอะคุณ กล้าเลิกยั่วแม่ได้แล้ว เกิดแม่เป็นลมตายขึ้นมา เดือดร้อนพ่อต้องหาเมียใหม่อีก ไม่เอา ๆ คุยกันดี ๆ สิ” “เอ๊ะ! คุณนี่ อะไรคะ” หันมาตวาดสามีเมื่อได้ยินคำว่า เมียใหม่

'วาลุกา' ฉันเกลียดแก แม่สามีขมวดคิ้วยุ่งทันที..ใบหน้าหล่อเหลาคมคายมองกลับมาอย่างไม่พอใจ..ดวงตาคมเจือดุ

มาถามว่ากลับดึกไหม ? พอได้ฟังก็รู้สึกสมเพชตัวเองมานิดหนึ่ง ทว่าเรื่องนี้ก็เริ่มชินไปซะแล้ว อีกอย่างแม่สามีไม่ได้ใจร้ายเหมือนในละครหลังข่าว ตรงข้ามกันกลับทำดีกับเธอด้วยซ้ำไป

“ตระกูลฮั่วก็ออกจะร่ำรวยปานนั้น ทำไมแม่สามีและกับน้องสาวสามีถึงได้หยาบคายขนาดนี้ล่ะ?” “ทุกครั้งที่อารมณ์เสียก็ดุด่าทุบตีงั้นเหรอ สะใภ้คนไหนได้แต่งเข้าบ้านนี้คงน่าสงสารมาก” “ใครว่าไม่จริง! ที่เลวร้ายยิ่งกว่าคือน้องสาวสามี ร้ายกาจมาก”

“ข้าไม่สน… ว่าเจ้าจะเคยผ่านอะไรมาก่อน สิ่งที่ข้ารู้คือยามที่อยู่กับเจ้าข้ามีความสุขมาก อยากเห็นเจ้าตลอดเวลา แม้อาจเร็วไปหน่อย แต่ข้าชอบเจ้าจริง ๆ ” ดวงตาของไป๋หลงอวี่เต็มไปด้วยความจริงใจ จนหลิงอันต้องหลบสายตา เอ่ยขึ้นเสียงแผ่วเบา “ข้าเพิ่งเสียสามีไป ยังไม่พร้อมจะมีรักใหม่ใน ตอนนี้ ข้า… ข้า… ”

Chapter18 ชบาแก้วtalk ฉันร้องไห้น้ำตาไหลพราก มองผู้ชายใจร้ายที่เป็นพ่อของลูก สิ่งที่เขาบอกกับฉัน มันทำให้ฉันเจ็บปวดจนแทบยืนไม่อยู่ เขาปรามาสฉันว่าฉันเป็นผู้หญิงร่าน ลูกที่เกิดมาเขาก็ไม่ต้องการให้เกิดมามีแม่ร่าน ๆ อย่างฉัน ฉันเสียใจ กับสิ่งที่เขาพูด