หลงกลรักคาสโนว่า Mga Nobela at Kwento

ใบหน้าชื้นเหงื่อที่ยังคงหายใจหอบบังคับสายตาให้อยู่บริเวณแผงอกเขา “ดีไหมคะ ชอบไหม” หญิงสาวเสหลบตา ไม่รู้จะตอบอย่างไร คนตัวโตจึงโน้มกายเธอลงนอน เป็นสัญญาณว่าบทเพลงรักกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว “ให้พี่นะคะคนดี”

บัวบงกชนิ่ง มันเป็นสิ่งที่เธอต้องการ ความรักที่สามารถรักได้อย่างเปิดเผย เขาทำมันให้เธอแล้ว มันก็ไม่มีเหตุผลให้เธอดึงดันจะไปจากเขาอีก ถึงไม่ได้แต่งงานเป็นภรรยาของเขา แต่เธอก็ได้รับการให้เกียรติว่าเป็นคนรักของเขา เท่านี้บัวบงกชก็คิดว่ามันดีมากพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องฝันให้ไก ลไปกว่านี้

อินทุอรรวบรวมความกล้าอยู่ไม่น้อย พลางลุ้นกับคำตอบของเขา “คุณกำลังจะบอกอะไรผม” “เปล่า ... ฉันแค่อยากรู้ ว่าถ้าวันหนึ่งคาสโนว่าอย่างคุณพลาดขึ้นมาคุณจะทำยังไง”

"เหอะเธอคงรักมันมากสินะถึงหลงมันขนาดนี้ขนาดมันเหี้ยมันเลวเธอยังรักมันอยู่ฉันเชื่อเลยจริงๆว่ะฉันหลงเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงฉลาดแต่จริงๆแล้ว..." "นายจะพูดว่าฉันโง่สินะ ก็เอาที่นายสบายใจก็แล้วกัน" พูดจบฉันก็เดินออกมาจากห้องของอาร์ต

ใบหน้าหล่อซุกลงไปที่ซอกคอขาว ความแนบชิดของเรือนร่างจนทำให้ได้ยินถึงจังหวะการเต้นของหัวใจได้อย่างชัดเจน เขาอาจจะใจเต้นแรงเพราะการร่วมรักแต่เธอใจเต้นแรงเพราะได้ใกล้ชิดกับคุณชายผู้สูงส่ง หากใครได้รู้เข้าคงอิจฉาเธอกันทั่วหน้า แม้กระทั่งตัวเธอยังอิจฉาตัวเองที่มีวา สนาได้ใกล้ชิดคุณชายผู้สูงส่งขนาดนี้

หมอชลบอกคริสตรวมาตรงไป คริสยกมุมปากขึ้นยักคิ้วกวนเล็กน้อยแต่แฝงด้วยความจริงใจที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียง “ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าคาสโนว่าแบบผม…จะยอมลงหลักปักฐานกับหมอหน้าหวานแบบหมออะ” คำพูดนั้นทำให้หมอชลหัวเราะเบา ๆ เสียงหัวเราะลอยละมุน ทว่าแฝงด้วยความอิ่มใจและความ สุขที่ซ่อนลึกอยู่ในอก

ยังไงก็ขอให้สนุกกับนิยายเรื่อง ‘หลงกลรัก(ร้าย) นายแฟนเก่า’ นะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและซัพพอร์ตกัน รัก อิมฮายอน (poxnnxdda) ลิขสิทธิ์นิยาย ***นิยายเรื่อง ‘หลงกลรักวิศวะตัวร้าย’ เรื่องนี้ เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา อิม ฮายอน สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ (ฉบับเพิ ่มเติม) พ.ศ ๒๕๓๗ ไม่อนุญาตให้คัดลอกเนื้อหา ทำการดัดแปลงทำซ้ำ หรือสแกนเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งเพื่อสร้างข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ หรือเผยแพร่วิธีใดก่อนได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนหรือพบเจอจะดำเนินการฟ้องร้องตามกฎหมายให้ถึงที่สุด***

หญิงสาวหลุดเสียงครางออกมาอย่างสุดกลั้น ไหล่บางสั่นสะท้าน ช่องท้องรู้สึกปั่นป่วนอย่างรุนแรง ลมหายใจขาดห้วง จนต้องเผยอริมฝีปากกอบโกยอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด ความช่ำชองของคาสโนว่าตัวพ่อ ที่ไม่เคยขาดเรื่องอย่างว่า จัดการจุกยอดสีอ่อนทั้งสองข้างจนบวมเป่ง ช้อนสายตาข ึ้นมองใบหน้าสวยที่บิดเบี้ยว เหยเกเพราะความเสียวซ่าน ก็ยิ่งได้ใจ ละเลงความชุ่มฉ่ำไปทั่วทั้งสองเต้า

แต่จะเรียกว่าแอบก็ไม่ถูกต้องนักเพราะคนอื่น ๆ รวมถึงตัวไพรพายเองก็รู้ว่าเสือนั้นหลงรักตน เพียงแต่ไพรพายไม่ได้สนใจเพราะในใจของเธอมีชายอื่นจับจองพื้นที่ไว้หมดทั้งดวงแล้ว “มองสิ่งใดรึ” เสียงของแม่เฒ่าที่เอ่ยถามขึ้นทำให้พ่อครูเปลวเทียนที่ยืนอยู่หน้าเรือนแม่เฒ่า ละสายตาจ ากหญิงสาวตัวเล็กที่เดินตามหลังชายคนหนึ่งไป ช่างเป็นหญิงที่ไร้ยางอายยิ่งนัก

ตาบวมช้ำมองหน้าเขา รอคอยคำตอบด้วยหัวใจที่เต้นรัวเร็ว “เพราะผมรักคุณ....” ตายาวรีภายใต้กรอบแว่นสีใส มองหน้าหญิงสาวเช่นกัน “เอื้อ...”