Bacon In Tagalog Novels & Stories

Umakting siya na parang nasusuka. "Baka naman sinasabi mo lang na natikaman mo na pero hindi pa pala para makaiwas." I pouted. He laughed. "Totoo. Promise." "Okay. Sabi mo eh." Hinila ko ulit siya, papunta naman sa nagtitinda ng calamares. "Ito? Nakatikim ka na?" "Ano yan?" "Calamares?" "Calamares is squid, right? So that's deep fried calamares with batter? Anong lasa niyan?"

I’m still recovering from that shock when I saw him ate my food using the fork I used. Geez. Para na kaming nag kiss...ulit. Luwa ang mata at bahagyang nakaawang ang mga labi na nakatitig lang ako sa kaharap. Tila ‘di pa siya na kontento, kinagatan pa ang tinapay ko. “Monay ko ‘yan, Prince Liam!” He laughed almost crying habang ako’y naguguluhan. “M-may nasabi ba ‘kong funny?” “Nah,” naiiling na pinunasan nito ang gilid ng mga mata. He’s beaming when he glance at me. “I just—the word for this bread. May double meaning ‘yon sa mga locals dito.”

And the heck with this spellings and capitalization. Zen peak at the paper and tilted his head. “Sa tingin ko, gusto yata nilang mag-bake ka ng apple pie. Pero alam mo ba kung paano? Kung hindi mo alam paano, hindi ito magiging problema, kailangan mo lang ng isang cook book." I was about say na alam ko mag bake and I just need the ingredients when my brain process what he said. Wait what?! Agad kong tinignan ang ang naka sulat and binasa ito muli.

"Kaya mo bang bumaba?" "H-Huh?" Diyos ko naman. Sa lahat pa talaga ng pagkakataong magkikita kami ay nahabol pa ako ng aso niya habang nakayakap sa mga sanga ng malunggay. "Winston!" Napalingon siya sa pangkat na tumitingin din sa akin. So, Winston pala ang pangalan niya? "Aw! Aw! Aw!" tahol pa ng aso, kaya mas lalo akong yumakap sa malunggay.

usisa ko. She clenched her jaw as she sat right beside me. Pinagtatawanan niya ako dahil sa sinabi ko without knowing na napaka-strange para sa akin ang sinabi niya. Hindi naman kasi ako kasing brainy niya 'no? At isa pa, hindi rin malawak ang vocabulary ko para sa mga malalalim na salitang nalalaman nitong si Macy. "'Yung ginagawa mo kanina bago ka kumagat ng burger, the act of biting your nails is called onychophagia," paliwanag niya kaya naman tumango-tango na lamang ako sa pagkamangha.

tumango-tango siya. “Kumain ka na?” umiling ako, agad napakunot ang noo niya. “Late kasi akong gumising kanina, remember? Late din akong nakakain ng breakfast, busog pa ako.” “Saan ka magbabakasyon?” “Batangas.” napatitig siya sa akin. “Where your mom is..” Tumango ako, ganoon din siya. “I’ll go with you.”

I smiled sweetly and approached the table. I saw a fried and sunny side egg and tocino which is my favorite. “Wow! Bacon, that's my favorite!” I exclaimed when I saw the dishes on the table. "I know," he promised. "How did you know?" I asked him. "Mom said it a while ago," he promised me with a smile. "When?" I asked him curiously. "When we were in Siargao," he promised me. He pulled me a chair so I sat down. “Thank you. Do you still remember? You're really good," I promised him excitedly. "Yeah, as long as it's about you, I can't forget that. That is always imprinted on my heart and mind.” I was moved by what he said. What is this Gio, the morning is stretching again. "Let's just eat," I s

Hindi ko naman binigyang pansin ang sinabi niya at iniba ko nalang ang tingin ko at pinagmasdan ang aming campus. "Biro lang naman. Hindi ka talaga mabiro hano? Pero seryoso masarap talaga luto ng Mama mo kaya hindi ko na napigilan na ubusin lahat. Don't worry may baon ako. Ito nalang kainin mo." alok niya habang inaabot sa'kin ang baon n'ya. "Sige kainin mo nalang. Baka gutom kapa." walang emosyon kong sabi saka ko muling inalis ang tingin ko sa kan'ya.

"Bakit ambilis mong kumain?" Bahagyang nahiya si Baron habang tumatawa nang mahina. Nilunok muna nito ang kinakain bago muling nagsalita. "Baka kasi maagawan ako eh. Sorry ha, nasanay na kasi ako. Marami kasi akong kapatid eh... Kompetisyon lagi kapag oras na ng kainan." Napansin naman ni Baron ang pagtanggal ni Christelle ng gulay sa pagkain niya, "Ikaw, bakit hindi ka kumakain ng gulay?"

Natutukso tuloy akong baliin ang diet plan ko! “Did you learn to speak a new word while I’m away?” Hinila ko ang sariling upuan palapit sa kanya. Jimin looked at me with his charming wide smile, he then nodded. “Really? What is it?” I asked excitedly. “Ad… ado... bo.” Malakas akong humalakhak sa narinig. “Adobo? Is that your favorite dish?” I laughingly asked. Umiling ito sa akin. “E-eat… ado..bo.”