Carnegie Mellon Ai Program

Bagaimana jadinya jika ayah yang sedang keponakannya cari selama ini ternyata pria yang baru satu minggu menikah dengannya. Ressa bimbang antara bertahan atau melepaskan.

Sudah mengenal sejak lama, dan saling memahami karakter masing-masing, tidak menjamin kehidupan rumah tangga berjalan dengan lancar. Buktinya, pernikahan Najwa dan Ferdi harus kandas di tahun ke tujuh. Menikah atas pilihan sendiri, menjaga cinta dan saling setia adalah janji mereka. Namun, semua hanya omong kosong belaka. Kala garis dua tak kunjung tiba, Ferdi mulai goyah dengan hasutan ibunya. Menikah lagi adalah pilihan yang harus Ferdi jalani. Najwa, tentu saja menolak pernikahan itu. Mereka sehat, itu yang dikatakan dokter saat memeriksa kesuburan Najwa dan Ferdi. Seharusnya, hanya tinggal menunggu waktu untuk mereka mendapatkan keturunan. Ketika harus memilih berbagi atau pergi, Najwa memilih pergi. Secinta apa pun ia pada Ferdi, ia tetap tidak mau berbagi. Lima tahun setelah perceraian itu, Najwa dan Ferdi kembali bertemu. Sebuah kegiatan yang mengharuskan mereka sering bertemu. Ferdi yakin getar itu masih sama, meski kini wanita itu telah jauh berbeda. Sebuah kejadian membuat Ferdi mengetahui sebuah fakta mengejutkan. Najwa sudah memiliki seorang anak. Apakah itu anak Ferdi? Atau anak Najwa bersama suami barunya?

Ivy Alodia Dharma sudah akrab dengan penderitaan dan rasa sakit. Sejak kecil, dia menjadi wadah pelampiasan amarah ayahnya dan kini menikah dengan Noah hanya sebagai alat balas dendam. Pernikahan sudah diawali dengan ancaman pembunuhan, tetapi Ivy mencoba bertahan demi menyelamatkan adiknya. Ivy terus bersabar dalam menghadapi siksaan dari ayahnya dan suaminya, tetapi ketabahannya hancur atas pengkhianatan adiknya. Belum lagi hatinya yang lambat laun terjatuh pada Noah saat melihat sisi lemahnya. Apakah Ivy akan menggunakan kemampuannya untuk membalas semua perlakuan suaminya? Atau justru membantu Noah membalaskan dendam pada ayahnya karena rasa cinta yang mulai tumbuh dalam hatinya?

Menjadi asisten seorang Presdir dingin dengan banyaknya aturan dalam bekerja, membuat Queen Binar tidak tahan dan ingin segera dapat mengakhiri kontrak kerja. Namun, di ujung ketidaksabarannya, sebuah permintaan konyol dari Sang Presdir dengan iming-iming penambahan gaji yang fantastis, membuat keinginan Binar mau tak mau diurungkan. Lantas keinginan Binar untuk segera terlepas dari atasan dingin itu apakah terlupakan begitu saja? Lalu permintaan seperti apa dari atasannya itu? Apakah Binar sanggup menjalankan permintaan atasannya? Ikutin ceritanya terus, yuk! Dan follow Ig author @yuthikaauthor_

Sa inis ni Aura Beatriz Diaz, nakuha niyang makipag-usap sa kaklase at kapitbahay niyang iniiwasan ng lahat. Sa ngalan ng plus points, pinilit niya si Shintaro Terrano na magpalit sila ng points sapagkat ito ang dahilan kung bakit siya na-late sa klase. “Sino naman ang nagsasabi sa iyong ayaw ko ng points? Pasensiya ka na, ‘di ko magagawa iyan...” Sagot ni Shintaro sa kanya. “Pero may ibang paraan ako para makakuha ka nito...” Namangha niya nang namalayan niyang kaya naman palang makipag-usap nito sa mga tao. “Babaguhin natin ang nakaraan.” Sinabi pa nito. Napatigil siya nang hawakan nito ang kamay niya at literal na umikot ang kanyang mundo. Pumikit siya ng mariin at noong sa tingin niya'y tumigil na ang pag-ikot. Nanlaki ang mga mata niya sa nakita. Wala na sila sa paaralan. Nasa waiting shed na sila kung saan sila nag-agawan ng pwesto sa jeep kanina. “P-Paano mo nagawa ito? I-Isa ka bang w-wizard? G-Guardian? Guardian angel?!” Halos pasigaw na tanong niya. Mababaliw na siya. Paano ito nagawa ng isang Shintaro Terrano? Ano nga ba si Shintaro Terrano? Umangat ang gilid ng labi nito. “Akala ko ba matalino ang isang Aura Beatriz Cortes Diaz? Bakit hindi mo napagtagping maaaring isa akong manglalakbay sa kahapon, kasalukuyan at hinaharap… Oo, manlalakbay ako. Kaya kong baguhin ang nangyari na. Itong kaharap mo ngayon ang totoong Shintaro. Ikaw lang ang nakakaalam ng totoong Shintaro Terrano… Ikaw lang ang hahayaan kong makaalam.”

Lors de ma quatrième visite à l'hôpital pour vérifier si ma fécondation in-vitro avait réussi, j'ai vu Roland, qui était supposé être en déplacement, soutenir délicatement une jeune et jolie femme en sortant du service de gynécologie. Le ventre de cette femme était arrondi, visiblement sur le point d'accoucher. En me voyant, Roland a paniqué un instant, puis a protégé cette jeune femme derrière lui. « Cyrille, tu sais, ma famille a besoin d'un enfant pour perpétuer notre lignée... Cet enfant, il n'affectera pas notre relation », m'a-t-il dit, d'une voix pleine de conviction. J'ai saisi la fermeté dans sa voix et lui ai répondu en souriant : « D'accord. » Sous son regard surpris, j'ai discrètement rangé mon rapport médical. Le jour où cette femme a accouché, je lui ai laissé le contrat de divorce et l'ai quitté pour toujours.

Le jour où je suis revenue à ma seconde vie, j'étais devant le formulaire d'enregistrement du couple. Cette fois, j'ai décidé d'y inscrire le nom de ma sœur, Lana Hébert. Dans cette vie, je les laisserais, elle et Adrien Nadeau, réaliser leur histoire. Sans attendre qu'Adrien me le demande, j'ai offert ma robe de mariée à ma sœur et j'ai mis la bague, symbole du lien du couple, dans ses mains. Je ne me suis ni disputée ni énervée, et j'ai facilité chacune de leurs rencontres. Quand il a emmené ma sœur dans les territoires du Sud pour combattre, j'ai simplement préparé mes affaires et je suis partie étudier à l'université, dans les steppes du Nord. Car dans ma vie précédente, j'ai passé la moitié de mon existence à m'occuper de la famille tandis que mon mari Adrien, après être devenu le premier guerrier de la tribu, il s'est agenouillé avec notre fils pour me demander de rompre notre lien… afin de vivre son amour avec ma sœur. Dans cette nouvelle vie, j'ai décidé de ne pas devenir sa compagne. Par contre, je veux poursuivre mes propres rêves : partir à l'université des loups-garous dans les steppes du Nord, obtenir mon doctorat en médecine et vivre la vie libre dont j'ai toujours rêvé !

J’étais en couple avec Éric Simonot depuis trois ans, mais il n’a jamais voulu me demander en mariage. Ou plutôt, il refusait de le faire. Puis, il a eu un coup de foudre pour ma demi-sœur, Stéphane Cousteau, et s’est mis à la courtiser ouvertement, sans aucune retenue. Cette fois, je n’ai ni pleuré ni attendu patiemment qu’il revienne vers moi une fois qu’il aurait fini de s’amuser, comme je l’avais fait dans le passé. J’ai rassemblé tous les cadeaux qu’il m’avait offerts et je les ai jetés. J’ai aussi découpé en morceaux la robe de mariée que j’avais achetée en secret. Le jour de son anniversaire, j’ai décidé de quitter Paris, seule. Juste avant d’embarquer dans l’avion, Éric m’a envoyé un message : « T’es où ? Tout le monde t’attend. » J’ai esquissé un sourire et j’ai bloqué toutes ses coordonnées. Il ne savait pas qu’il y a deux semaines, j’avais accepté de me marier avec Clovis Lavanchy, un ancien camarade d’université. À l’atterrissage dans ma nouvelle ville, Clovis et moi allions nous marier.

La vie, une question de choix. C'est ce que j'ai toujours fait et j'en ai d'ailleurs fait ma devise, devise à laquelle je tiens fortement. Aimer une fille ? Pas question ! Encore moins quand elle est grosse. C'est ce que j'aurais dit il y a quelques années avant de rencontrer Ashley. Mais pour pourquoi ? Pourquoi moi ? Et dire que j'ai failli ...

Je m'appelle Kyra toto. Je vis à Paris j'ai 27 ans. Après avoir eu mes diplômes en communication j'ai décidé de rentrer à Abidjan pour apporter un plus à mon pays. Si on me réveillais il y'a peu pour me dire ce que j'ai vécu j'y n'y croirais pas. L'amour vrai ça existe. Je vais vous raconter mon histoire intitulé "coup de foudre".