Chapter 2 Metamorphosis

ช่วงนี้เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเธอ เหมือนทุกอย่างมันเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว 2 อาทิตย์ที่แล้ว เธอยังเป็นนักศึกษาเตรียมจบธรรมดาอยู่เลย ตอนนี้เธอกลายเป็นคนที่แต่งงานแล้ว แถมเขายังเป็นรักแรกของเธอ..... “ไม่มีคำถามอะไรเหรอ” ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ ก่อนจะดึงผ้าขนหนูผืนเล็กในมือของหญิงสาวมาเช็ดเส้นผมให้ “ไม่มีค่ะ” ลลัลนาขยับตัวหันหลังปล่อยให้เขาเช็ดผมให้เธอ “แพรเป็นแฟนเก่าของฉัน แต่ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นผู้หญิงที่เข้ากับฉันไม่ได้เลย ฉันเลยเลือกที่จะไม่ไปต่อ” “ค่ะ ลัลก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ” ดูจากการกระทำวันนี้ เธอเองก็พอจะเข้าใจว่าทำไมเขาถึงไม่คบกับแพรวาต่อ “ไม่หึง?” “ไม่ค่ะ” “อยากให้หึง” “คะ…” ไร้เสียงตอบจากนัทธี แต่ร่างบางที่กำลังนั่งชันเข่ากลับถูกอุ้มขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง “อยากให้หึง” ชายหนุ่มพูดพลางโอบเอวเล็กเอาไว้ “พี่นัทกำลังจีบลัลเหรอคะ” “ใช่ ฉันกำลังจีบภรรยาตัวเอง” เขาตอบพร้อมกับสบตากลมโต

เตอร์ หนุ่มเซอร์ นักมวยตกงาน ถูกรถบรรทุกชนเข้าอย่าจัง และฟื้นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของวิคเตอร์ หนุ่มร่างบางที่กำลังจะแต่งงานกับนนท์ ซึ่งนนท์ไม่พอใจกับการถูกบังคับแต่งงานในครั้งนี้ และทุกอย่างที่นนท์แสดงออกมากับวิคเตอร์ ทำให้เตอร์ที่อยู่ในร่างของวิคเตอร์ได้แต่เอือมระอาแต่ต้องอนทนเอาไว้ เตอร์เข้าใจว่าการแต่งงานจะเป็นเพียงการแต่งในนามเพราะนนท์ตั้งแง่รังเกียจตลอด แต่สิ่งที่เขาคิดกลับไม่ใช่เพราะนนท์ขอส่งตัวก่อนวันแต่งงานซะอย่างนั้น เมื่อวันแต่งงานมาถึง นนท์บอกออกมาทันทีว่าจะแต่งงานเพียง 2 ปีเท่านั้น แต่ระหว่างนี้วิคเตอร์ต้องทำหน้าที่เมียให้ดีที่สุดไปด้วย และเมื่อสิ่งที่เตอร์คาดไม่ถึงคือ การตั้งท้อง แต่นนท์กลับบอกว่า จะไปยากอะไร...มึงก็ไปเอาออกสิ เตอร์ได้แต่...อ้าว...ไอ้...ค...สัตว์ยังรักลูก ส่วนมึงโคตรเลวเลยนนท์ แล้วการตัดสินใจของเตอร์จะเป็นยังไงและอิพี่นนท์จะได้รับความโบ้อย่างสาสมไหม ปมที่ร่างของวิคเตอร์จะยินยอมให้เตอร์อยู่ได้ตลอดไปไหม เจ้าของร่างคือ วิคเตอร์ วิญญาณของเขาอยู่ที่ไหน มาหาคำตอบกันนะคะ

หรงผิง ตายในวันสิ้นโลก ก่อนวิญญาณจะล่องลอยข้ามมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาวอีกคนที่มีชื่อและแซ่เดียวกัน แต่ที่แตกต่างกันคือ... ที่โลกแห่งนี้เธอเป็นมารดาตัวร้าย!! ที่มีสามีและลูกน้อยอีก 2 คน

เพราะไม่เคยรู้เลยว่าแฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมา 2 ปีจะมีพี่ชายฝาแฝดที่เหมือนกันจนแยกไม่ออก เธอเลยเผลอไปมีความสัมพันธ์กับพี่ชายฝาแฝดแฟนหนุ่มในคืนที่อีกฝ่ายเมามายโดยไม่รู้ตัว แต่พอรู้อีกที เธอก็รักคนทั้งสองพร้อมกันไปแล้ว

อยู่กินกันมา2ปี ไม่มีงานแต่ง ไม่มีทะเบียนสมรส วันหนึ่งผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา เธอก็เป็นได้แค่ส่วนเกิน ขับรถมารับเธอแต่ให้ผู้หญิงคนนั้นนั่งข้างหน้า เธอต้องไปนั่งข้างหลัง วันเกิดทิ้งเธอไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น " ผมกับพลอยเราเป็นแค่เพื่อนกัน คุณอย่างงี่เง่าได้ไหม " " เธอแค่เหงามาขอกินข้าวบ้านเรา คุณก็อย่าใจแคบนักเลย" " ทิพย์ ผมขอโทษ ผมเลิกติดต่อกับเธอแล้วเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม " " รุจ ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว ฉันมีผัวใหม่แล้ว "

เรื่องซื้อผู้ชาย ไว้ใจประธานรวี ประธานสาวสวยสุดแซ่บที่ไม่ชอบเอาใจไปผูกมัดกับใคร เธอเลือกระบายความใคร่ด้วยการซื้อผู้ชาย ไม่เกิน 2 ครั้งเท่านั้น เธอกินไม่ซำจำคนบริการไม่เคยได้ แต่เมื่อเจอกับเจคอปเข้าไปถึงได้เลือกผูกปิ่นโต

เหมราช ต้องถูกบังคับแต่งงานกับทับทิม โดยที่เหมราชไม่เต็มใจเพราะเขามีคนรักอยู่แล้ว 2 ปีที่เหมราชต้องทนถือทะเบียนสมรสกับเมียแต่ง หญิงสาวเพิ่งมารู้ตัวว่าท้องก็วันที่ต้องเซ็นใบหย่า เธอจะทำยังไงดี ไหนจะลูกในท้องอีก

นิยายชุดมีทั้งหมด 2 เรื่องย่อย ฟาโรห์จอมหื่น & เสน่หา มนตรา ไอยคุปต์ เรื่องราวความรักของบัลลังก์องค์ฟาโรห์ที่เร่าร้อน เป็นที่เล่าขานความกระหายอำนาจ ตัณหา และราคะ ไม่มีวันมอดดับ

Kisah kasih 2 anak manusia.Bagaimana jika ada 2 anak manusia yang masih belum bergerak maju. Alasan masih terjebak dengan amarah masalalu, padahal mereka saling merindu?"Terimakasih, ya, Bar?" "Terimakasih buat apa, tuan putri?" "Terimakasih sudah kembali.."

มีเพียงปาฏิหาริย์เท่านั้นที่ทำให้เธอฟื้นขึ้นมาได้ ซึ่งผู้ที่ทำหน้าที่นั้นได้ดีที่สุดก็คือยมทูตรับส่งวิญญาณ เขารีบตามหาวิญญาณของเธอเพื่อพากลับเข้าร่างโดยเร็วที่สุด แต่ทุกอย่างก็สายเกินแก้เพราะเขาเจอเธอเมื่อร่างของเธอถูกเผาไปแล้ว ทางเดียวที่จะแก้ไขความผิดก็คือต้องส่งเธอกลับไปในร่างของคนอื่นที่เพิ่งหมดลมหายใจ และด้วยเหตุผลที่เธอเรียกร้องบางประการ จึงทำให้เธอได้กลับไปเกิดใหม่ในรัชสมัยของราชวงศ์หมิง ในร่างของหญิงสาววัย 19 ปีนามว่า "เฟิ่งต้าชวี่" แต่ "เฟิ่งต้าชวี่" ไม่ใช่ดรุณีแรกแย้มไร้เจ้าของ นางเป็นพระชายาที่แสนบริสุทธิ์ของแม่ทัพผู้เกรียงไกร "อ๋องใหญ่เกาหรงซาน" พระชายาที่เขาเขียนหนังสือหย่าทิ้งไว้ในห้องหอตั้งแต่วันแรกที่แต่งงาน แต่เพราะความรักและหน้าที่ของสตรีชาวฮั่น นางจึงทนอยู่อย่างปวดร้าวในตำหนักของเขาตลอด 2 ปีก่อนจะตรอมใจตาย