Charlie X Pim

"เธอแน่ใจใช่มั้ยว่าจะไม่เสียตัวฟรี" เสี่ยงรักรุ่นพี่ [มินตรา x ชาร์วี] เพราะความรักที่เธอมี เธอจึงยอม “เสี่ยงรัก” กับเขา [ชาร์วี] วิศวะฯ ปี 4 ไม่สนใจความรัก คาดเดายาก ชอบเล่นกับความรู้สึกคนอื่น [มินตรา] บริหาร ปี 2 น่ารัก มองโลกในแง่ดี ไม่ทันคน รักใครรักจริง มั่นคงในความรัก "มินชอบพี่ชาร์วีค่ะ" "งั้นเหรอ..." "...ทำไมไม่ลองอ้าขาให้ฉันดูล่ะ เผื่อฉันจะสนใจเธอบ้าง" "..."

- ผิดที่รักคนใจร้าย - 《แผ่นดิน x ลูกพีช》 แผ่นดิน "เธอรู้ใช่ไหมผีเสื้อไม่ชอบให้ใครไล่จับมัน" ลูกพีช "พี่จำที่พีชเคยบอกได้ไหม วันไหนที่พีชพอแล้ว พีชจะหยุดทุกอย่างแล้วเป็นฝ่ายไปเอง ใช่ค่ะ..วันนี้พีชพอแล้ว" คำเตือน/Warning ดราม่าหนักหน่วง - คำหยาบ - ครอบครัว - แต่งงาน - มีฉากร่วมเพศ18+ - ข่มขืนแบบไม่สมยอม - ไม่นอกกายนอกใจ **พระเอกดีกับทุกคนยกเว้นนางเอก** เรื่องนี้ไม่มีการ 'นอกกาย นอกใจ' ดราม่าหนัก นินายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจิตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเจตนาพาดพิงถึงสถานที่หรือบุลคลที่ไม่เกี่ยวข้องแต่อย่างใด นิยายไม่ได้อิงจากความเป็นจริงทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน ไม่อนุญาตให้คัดลอดหรือดัดแปลงเนื้อหาทั้งสิ้น! หากพบเจอจะดำเนินคดีทางกฏหมายทันที Thanks for following me 🙏

Setelah menjemput anak, suamiku pergi ke hotel bersama sekretarisnya untuk membahas bisnis. Kebetulan, ada yang memotretnya dan mengunggahnya ke internet hingga menjadi trending topic. Aku buru-buru menelepon, tetapi suamiku malah mengakhiri panggilan dengan tidak sabar, "Kalau bukan ketemu klien di hotel, mau ketemu di mana? Di rumah? Jangan bersikap nggak masuk akal!" Aku segera mengeluarkan uang untuk menekan berita itu. Dua jam kemudian, aku malah mendapat panggilan darurat. Ketika tiba, jasad putraku sudah dingin. Tangannya memegang kartu karyawan sekretaris suamiku. Aku menangis hingga sekujur tubuhku bergetar. Nomorku diblokir Charlie, jadi tidak bisa dihubungi. Setelah mengurus prosedur di rumah sakit, Charlie akhirnya meneleponku. Suaranya dipenuhi amarah. "Kamu bawa anak kita pergi? Kenapa nggak mengabariku? Kami semua menunggunya mengambil kontrak! Cepat bawa dia kemari!" Selesai mengatakan itu, Charlie mengakhiri panggilan dan memblokirku lagi. Aku terkekeh-kekeh melihat pesan yang kukirim tidak bisa masuk. Aku bisa memberimu klien, juga bisa menghancurkan masa depanmu!

- ผู้หญิงของฟีนิกซ์ - { ฟีนิกซ์ x โมเดล } ฟีนิกซ์ งอนบ่อย ๆ นะ เฮียชอบง้อ โมเดล เวลาเฮียดุมันน่ากลัวดี เดลชอบ>< "เฮียชอบเวลาหนูร้อง" "ทะ ทำไมเหรอคะ" "เพราะมันทำให้เฮียอย่างปลอบหนูแรง ๆ ยังไงล่ะ" "ป๊ายิกมีแปนเหย๋อก้ะ" "เยอร์ก็อยากมีแปน" คำหยาบ - เนื้อหารุนแรง - คลั่งรัก - พระเอกสายเปย์  เรื่องนี้ไม่มีการ 'นอกใจ' พระเอกคลั่งรัก นินายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจิตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเจตนาพาดพิงถึงสถานที่หรือบุลคลที่ไม่เกี่ยวข้องแต่อย่างใด นิยายไม่ได้อิงจากความเป็นจริงทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน  ไม่อนุญาตให้คัดลอดหรือดัดแปลงเนื้อหาทั้งสิ้น! หากพบเจอจะดำเนินคดีทางกฏหมายทันที Thanks for following me 🙏

Separated between races; dark creatures with dark; light with light. The minimal humans that are left in the world avoid being alone or even going to their college. They fostered one human left without her birth family into the Vincent's household where the mother and daughter treated her like a halfling, which is someone who has no family; anyone who's considered a halfling is treated worse than half-giants. As the human does her daily chores, she hopes to get into Silverleaf Grove Institution; she's proud of her goal but most of the supernatural beings have made her life hell in high school. She only has one acquaintance, a witch called Charlie; Charlie only talked to her when they had class or a project. Being seen with a halfling is considered being a social suicide, let alone a disgrace among their species.

Five years had gone by since my death. The cops called my mom and told her they got news about me. My mother and brother marched to my grandmother's home and kicked her door down. "Where's Charlie? That shameless woman has been hiding from us far too long. Her brother needs her cornea, and she's giving it to him!" "Charlie's dead," said my grandmother, sobbing. My mother sneered. "As if. The cops called us. They said they had her news. Hand her over or get out of the house, you hag." My grandmother looked at her daughter, tears streaming down her cheeks. With trembling hands, she took my photo out. "I wonder if you've ever regretted saving your brother, Charlie."

LOVE LOSER ร้ายพ่ายรัก (เจเลอร์ x แพทริเซีย) มีเนื้อหารุนแรง ตัวละครใช้คำพูดหยาบคาย ไม่มีพระเอก/นางเอก มีฉากร่วมเพศ (รุนแรง/ไม่สมยอม) SM25++ หากแนวนี้ไม่ใช่นิยายแนวที่ชอบ กดข้ามไปอ่านเรื่องอื่น ๆ แทนได้นะคะ นิยายตะเกียงมีหลายแนวค่ะ ลองเลือกดูก่อนนะคะ เจเลอร์ไม่ใช่พระเอกในอุดมคติของท่าน และแพทริเซียเองก็ไม่ใช่นางเอก __________________________________ ทุกอย่างเริ่มต้น....ด้วยความร้ายกาจ ⚠️ ​ เจเลอร์ JAYLER เขา..ผู้ชายคนที่แพ้มากตั้งแต่ชาติกำเนิด "เธอสวยนะ...แต่ได้ง่ายไป" ​ แพทริเซีย เธอ...ผู้หญิงที่ร้ายจนทุกคนเกลียด "เรื่องเมื่อคืนฉันจะคิดซะว่า...ให้ทานหมาตัวหนึ่งก็แล้วกัน" ​ 

Blood and mayhem sends Charlie Brown, on a trail of a criminal. A night hunt leads her to the city's cradle of debauchery, Sin City and there she meets a man who all but intrigues her. Dangerous and flirtatious, he brings a lot of trouble. Simple rules, easy life is his motto. Maddox Black has worked as a successful business owner dealing with a repertoire of clientele who can't afford a scandal. With the attractive FBI agent showing up at his door, he's willing to do anything to get rid of her. Entangled in a web of secrets and lies, they learn that while different on the surface, they have more in common than anyone would think. In a world full of chaos, where money and power rule, Charlie and Maddox yearn to break free, but a string of events that began before either of them were involved threatens to destroy them instead

I transmigrated into a trashy, tragic romance as the vicious side character. By the time I arrived, the story had already reached its ending. I had caused the female lead to lose her SAT opportunity, and my two older brothers forced me to my knees. My eldest brother, Lucas Sherman, beat me mercilessly with a stick. He hissed, "Slap yourself 1000 times before you can get up." My older brother, Charlie Sherman, threw a bottle of pesticide at me. He spat, "Someone as vicious as you should just die." I let out a cold laugh and picked up the pesticide bottle, downing it in one gulp. Lucas and Charlie turned pale with shock. "Are you insane? You actually drank it!"

In the ninth year after I married Charlie Lockwood, he brings his first love, Cecilia Moore, back home. She is gentle, beautiful, and understanding. Everyone treasures her like she is some precious gem. Right under my nose, Charlie begins to develop feelings for her. The household gradually comes under her control. Even my two children, whom I cherish dearly, would rather have Cecilia as their mother. Just when I am completely disheartened, I discover my true identity. With how things are in the Lockwood household now, there is no longer anything here that is worth staying back for. Without hesitation, I file for divorce and return home to take over my family business.