Clint Barton Novels & Stories

sigaw nito, bago sinipa ang paa ni Clint ng malakas gamit ang kaliwang paa, na walang tama ng baril. Dahil nanghihina at dahil na rin sa sugat na tinamo ay agad na natumba si Clint, ngunit nananatili ang mahigpit na hawak sa baril. Mabilis na bumangon si Gio, at agad na inabot ang baril na natapon di kalayuan ng matumba siya kanina. Nang makuha, mabilis itong umamba muli kay Clint, ngunit naunahan na siya nito, at napaputukan sa kaliwang balikat, na muli niyang ininda.

"If you won't dive, you can run my bakery while I’m in the water. Keep you busy while you hide out here in France." I looked around the quiet coastal town. No family. No money. Carlo thousands of miles away, mourning a grave that held no body. "Fine, Clint," I breathed, feeling a sudden, terrifying flicker of hope. "Go swim with your sharks. I'll run your bakery." Clint smiled, but as he turned back to the ocean, his gaze hardened. He reached into his pocket, his fingers brushing against a hidden phone. "Deal," Clint whispered.

Paumanhin ko sabay check kung natapunan ko ba siya ng hawak na inumin. “Brenda? Ikaw ba ‘yan?” a familiar voice ask. Tiningnan ko ang mukha ng nakabangga ko at ganoon na lang ang pagkagulat sa akin nang makilalang si Clinton iyon. “Clinton? Is that you?” hindi makapaniwalang tanong ko. I look at him from head to toe and he looks completely different to me. He is wearing a tuxedo and his hair is styled neatly. Super layo sa gangster niyang pormahan noon. Now his more like a hottie business man.

Farthon. “What's your name hijo?” malamig na tanong nito. “Clinton Ramirez sir.” seryosong sabi ni Clint. Minsan ko lang makita na seryoso ang isang 'to. “How are you related to Clark Ramirez?” tanong pa ni Mr. Farthon. Cold na madaldal ang matandang Farthon na 'to. “He's my father.” simpleng sagot ni Clint.

Iba pa rin pala talaga kung kita ko na talaga. Iniabot na ni Clint ang bulaklak at teddy bear. Gusto kong matawa dahil alam ko na pinipigilan na talaga ni Trixie na magtaray. Maraming tao and he's a public figure kaya magpapakabait yan. Hindi gaano umimik si Trixie at nang bumalik siya sa upuan at umalis si Clint ay agad na nagsidagsa ang tao para batiin siya.

Pero bago pa siya makapagsalita, biglang bumukas ang pinto. “Get your hands off her.” Mataas, matalim ang boses. Lumingon si Marga, at doon niya nakita si Clinton—nakatayo sa pintuan, nakasuot ng dark gray turtleneck under a tailored overcoat. Imposing. Galit. At handang makipaglaban. Brandon slowly stood up. “Clinton…” “No,” Clinton raised a hand. “Don’t even try to act like you care. Where were you when she was locked inside that damn restroom, gasping for air while your precious Cathy was making a scene?”

mahinang bulong ni Clark ng makita niya na nagsisimula ng magpalitan ng putok ng baril ang mga ito. Napailing nalang si Tanner at seryosong nakatingin sa screen ng laptop at tahimik na dinadalangin na sana maging litas lang ang mga ito lalo na ang kambal at si Anastasia. Mayroong humahabol sa mga ito na tatlong kotse na kulay itim na pawang gumagamit ng mga silencer. Mabuti nalang at marami siyang nakatagong baril doon kaya nagagamit iyon ng maayos nila Kevin. Kita niya na lumitaw si Melany sa labas ng bintana na ikinalaki ng mata ni Clark at napatayo.

“I have my ways at kahit ilang batalyon pa kayo ang na kukuha ng contrata para kamatayan ko hindi nyo yan magagawa. “Ok ako na ang bahala wag mo na iyon iisipin pag uwi mo clean slate na ang buhay na babalikan mo.” “So where is Clint?” “He is dead.” Tumayo siya at akmang may huhugutin sa taguliran niya pero wala na doom ang side arm niya kanina pa yun nasa position ko. “Opps wala na dyan ang maliit mong k*****a Mr Pontevedra andito na sa akin. Wag kang masyadong pakitang gilas dyan.”.