Clint Barton 소설 & 이야기

Kinuha ko ito at agad na sinagot ang tawag ng unknown caller, “Hello?” [Is this Mrs. Silvano?] “Yes. Who's this?” bahagya akong lumayo kina Clint. Pumwesto ako sa may pinto. [This is Chief Baltazar, madam. I just want to talk about something with you. Where can i meet you] Chief Baltazar? Iyong pulis na nakaassign sa accident case nina Clint? Bakit naman nya ako kailangang kausapin? Tungkol kaya ito sa driver ng truck?

"You know..." "Clint." the man immediately answered. "My name's Clint." "You know, Clint. Don't lay yourself too much on a crime. You're still young." Sahara seriously said. "You already had caused arson, then now you plan to murder. If someone sees you, your life will be miserable in jail." "Well, I don't care anymore. I don't have family, either. My father is dead, my mother is in jail. Might as well join my mother there." sagot ng lalaking si Clint.

Katulad ko ay lupaypay rin ang balikat nito na humugot nang malalim na hininga. Nandito kami ngayon sa loob ng kwarto ni Axcelhougn. He still asleep kaya malaya naming napag-usapan ni Levi ang kalagayan ni Bard. "Then I think we're running out of time. Clint gathered all of his connections to get A+ blood type. He is willing to pay too." "I-I can donate mine be-because I am type A+"

I just know that it was him, when he stand next to me, tall and proud. Gumilid ang tingin ko at saktong nagtama ang tingin namin dahil nakatingin din siya sa akin, hinagod ako ng tingin ang kabuuan ko. Hindi ako nagpatalo, sinipat ko rin ang kabuuan niya bago pasimpleng umirap. He indeed a good looking man with his coat and a black pants, with his dark brown shoes, and white button-down inner shirt. Maayos din ang buhok na malayo sa unang beses na nakita ko siya. Pansin ko rin na magkamukha sila ni Mr. Clinton pero hindi sila magkasundo.

Hindi makakapuntos ang Polding na ito kaya bigla siyang tumayo pero isang sapak ang naramdaman niya sa ulo kasabay ng paghiyawan ng mga tao. "Isang puntos kay Polding," sigaw ng bantay sa palaro. Wala siyang makita dahil sa basang lupa at dumi ng hayop sa kanyang mukha kaya isang malakas na batok na naman ang pinakawalan nito sa kanya. "Dude," hiyaw ni Clint. "Naka two points na siya. Lumaban ka, idiot!" Sinundan ito ng malakas na tawa ni Clint na sinabayan naman ni Clyde.

Alam ni Clint na may malaki siyang problemang haharapin ngayon. "Clinton. Taon din ang lumipas bago ko nalaman na isa ka rin palang magaling na secret keeper. Iyan ang mga dapat ma-acquire ng mga taong gustong magtrabaho sa Sion. Hindi katulad ng bagong gwardiyang masyadong matulis ang dila. Alam mo bang anim na buwan palang siya sa pamilya Rashitackchun ay nakagawa na siya ng napakaraming bagay na maaaring ikapahamak ng buong angkan ng mga Rashitackchun lalo na ang bunsong anak ni Z."

dagdag pa ng isa. “Maaayos iyan bago matapos ang linggo,” sagot ni Clint nang hindi nagbabago ang tono ng pananalita. Nagpatuloy ang mga babae sa paglalahad ng mga suliranin, habang si Clint ay nanatiling kalmado at makapangyarihan. Siya ang hari ng mundong ito, at si Sheara… ay isa pa lamang sa mga susi na kailangan niya para mabuksan ang mga pinto ng katotohanan at nakaraan.

“I have my ways at kahit ilang batalyon pa kayo ang na kukuha ng contrata para kamatayan ko hindi nyo yan magagawa. “Ok ako na ang bahala wag mo na iyon iisipin pag uwi mo clean slate na ang buhay na babalikan mo.” “So where is Clint?” “He is dead.” Tumayo siya at akmang may huhugutin sa taguliran niya pero wala na doom ang side arm niya kanina pa yun nasa position ko. “Opps wala na dyan ang maliit mong k*****a Mr Pontevedra andito na sa akin. Wag kang masyadong pakitang gilas dyan.”.

Wright sa kanyang swivel na upuan at matagal na nakatitig sa pinto ng kanyang opisina na para bang may hinihintay simula kahapon pa, napansin naman ito ng mga staff niya at may hinuha silang namimiss nito ang sekretarya niya dahil matagal na rin itong hindi pumasok simula ng asarin niya ito. Malalim na buntong hininga ang pinawalan ni Clarisse habang hinaharap ang screen ng kompyuter, “nasasaktan akong makita si Mr. Wright na naghihintay sa taong hindi naman darating, sumasakit lang ang puso ko,” nalulungkot na sambit ni Clarrise habang nakahawak sa kanyang dibdib. “Paano mo naman na nasabing hindi siya darating?” bulong ni Angeline sa kanya, napahalakhak si Clarrise habang minamassage ang d

Wala akong ibang nagawa kundi ang maghintay, mag-isip, at labanan ang sarili kong mga pangamba. Pagsapit ng gabi, eksaktong alas-siyete, dumating si Clint. Wala siyang masyadong sinabi, nanatili siyang seryoso at pormal na animo’y isa siyang sundalo na may napakahalagang misyon. Pinagbuksan niya ako ng pinto ng isang itim na limousine.