Condolences Quotes Novels & Stories

Ani ng doktor sa kanila kaya umalis na sila sa ward na iyo. "Humihingi po ako ng pasensiya... At condolence po, Rest in peace din sayo pasensiya ka na kung napag- kamalan kita,." Nahihiyang sabi ni Quinette sa pamilya ng namatay na bangkay na akala niya ang kanynag asawa. "Ahhmm.. Mahal ko, ang cute mo. Tara na tulak mo ang wheel chair ko, punta na tayo sa room ko." Ani ni Randell sa kanyang misis at napangiti na lamang rito.

Mga kaibigan. Mga katrabaho ng mama niya. Mga kapwa guro nito. May ilan siyang kilala. Marami ring hindi. “Elise, condolence.” “I’m so sorry for your loss.” “Napakabait ng mama mo.” “Kung may kailangan ka, sabihin mo lang.” Paulit-ulit. Pero puro tango lang ang kaya niyang ibigay. Minsan, mahinang “thank you.”

Kung magsalita man siya, hindi ko siya kikibuin. "In life, it's normal to lose someone dear to you. Life is all about losing and gaining after all. It's a cycle that keeps people moving." Naramdaman ko ang marahan niyang pagpisil sa palad ko kaya napaharap ako sa kaniya. At nang magtama ang aming mga mata ay ngitian niya ako nang matamis. "We are still here. You have us. Don't think that you already lost everything."

" I'm sorry...I'm so sorry..." " Let's move on and be happy with our separate lives, Attorney Gonzales. The pain you caused me is too much. I can't accept you in my life again."

“Namatayan pala kayo, Sir? Condolences po!” Lumunok ako at blangko ko siyang tiningnan. “Aso ko. She died more than a year ago,” sabi ko. Tumalima ang babae at agad na niligaw ang mata niya sa buong shop. “You must be very sad when your dog was gone, Sir. Ako nga, namatayan din ako ng alagang aso. I am very sad and broken. Hays...” Inabot niya ang isang kumpol ng bulaklak na kulay lila. “This one is a big help to send away broken and lost souls. Naniniwala ako na nawawala ang kaluluwa ng aso mo, Sir. Mahirap kasi kapag naging tahanan mo na ang amo mo, you will end up lost in that case,” sabi niya.

Tumango-tango nalang ako pero nakakaramdam ako ng lungkot at sakit dahil hindi niya sinabi iyon sakin. "Condolence, Luke. Sana masabi mo na sa tita, tito at sa pinsan mo ang pagkamatay ng iyong ama." ani inay na mababanaag ang lungkot sa mukha. Tumango si Luke at ngumiti.

Nakaramdam siya ng awa para dito. “Condolences po.” Mahabangg katahimikan ang namagitan. Hinayaan lamang niyang umiyak ito. Hindi niya alam kung ano ang dapat sabihin. “Pasensya ka na at sa’yo pa ako umiiyak ngayon. Maraming salamat uli sa pagliligtas mo sa akin.” “Hindi pa po ninyo oras. Kailangan pa po kayo sa mundo,” aniya na pilit bumabangon.

mariin niyang sabi na tila may bigat ng lahat ng alaala sa bawat salita. “Regret changes nothing,” malamig na sagot ni Taki. “No,” tugon ni Quatro habang tumititig kay Taki. “It doesn’t… but neither does hatred.” Muling bumigat ang katahimikan sa buong silid. “She spent the rest of her life trying to fix what she broke,” mahinang sabi ni Quatro. “You can’t fix dead people,” malamig na sagot ni Taki. “I know,” tugon niya, bahagyang pumikit. “I know better than anyone.”

Life is too short to worry about petty things. Enjoy every moment of it, for there is nothing most certain in this world but death. Iyon ang nabasa ni Kate na mga life qoutes sa internet, at iyon din ang iniisip niya buong magdamag, kasama na ang mga sinabi ni Leann sa kanya. She will not be moved by that mere threat. She decided to give Niu a benefit of the doubt since she haven’t talked to him yet.

Ang kanyang emotion, na napigilan nang mahabang panahon, ay pinalabas sa sandaling yon. Mahigpit niyang hinawakan ang mga balikat ni Conrad. "Salamat! Salamat, Mr. Hart. Kung hindi dahil sayo, baka tumalon ako sa ilog at nagpakamatay. Pwede akong mamatay in vain." Ngumiti si Conrad. "Hindi mo ako kailangang pasalamatan." "Sino ang dapat kong pasasalamatan kung ganon?"