Condolences Quotes Novels & Stories

matagal nyang kinimkim ang sakit at ngayon nya lang ito nilabas, tipong kahit sa sariling pamilya ay hindi sya makapaglabas ng dinaramdam. "Late condolence pare, hindi ko alam na ganyan pala ang nangyari sa buhay mo, pero masaya ako at kinaya mo. nakakahanga ka dude!" muling tinapik-tapik ni cedrick ang balikat ni terrance.

Kita ko naman ang paglungkot nila sa mata. "C-Condolence iho." "Our Condolences, brother." Tumango naman si Killer, yumuko muna siya bago siya tuluyang lumabas. Nakatingin lang ako sa kanya, parang malungkot yata siya. "Oh, sundan mo siya, balik na lang kayo mamaya," sabi ni tito. "A-Ahh." "Samahan mo asawa mo, kawawa naman kung mag-isa lang siya sa Sementeryo," tumango ako kay mama. Lumapit muna ako sa kanilang tatlo at niyakap sila.

Nakakatakot naman pala itong si Ayesha, kung ganyan din ako kay Justine baka araw-araw kaming mag sasabong na dalawa. "Anyway condolence, I know its hard to loose someone you love, specially your mother. Be brave and let god handle those things for you." Niyakap niya pa ako matapos niyang sabihin 'yon. Hanggat maaari sana ay ayaw ko ng isipin 'yon. Ngunit hindi naman pwedeng isawalang bahala ko na lang. "Thank you Ayesha," sagot ko bago kumalas sa pagkakayakap nya.

Natatakot ako sa kahihinatnan ko pero namumuhi ako sa mga halang ang kaluluwa. “I’m so sorry po. Walang salitang makakapagpagaan sa loob niyo ngayon. Late man pero I express my deepest condolences po.” Naririnig ko ang malalim niyang paghinga na para bang ang tagal niya ng tinatago yung mga rebelasyong sinabi niya ngayon.

THIRD PERSON'S POV "I miss you so much, Death. Walang mga araw na hindi kita naiisip. For pete's sake, I always end up crying whenever I think about you babe." "Impakta talaga." Napaawang na lamang ang labi ni Aello matapos marinig ang mahinang bulong ni Nay Jackie. Lukot pa rin ang mukha nito't mukhang gigil na gigil pa rin sa babae na ang pangalan ay Charity.

singhal ko, agad akong bumangon at nagmamadaling lumabas ngunit dali akong napigilan ng matitipunong bisig nito. "Ariah...please calm down, you need to calm down. Sasabihin ko kung nasaan ang mama mo pero ipangako mo sa 'kin na wala kang gagawing masama, alam kong mahirap, sobrang hirap ng pinagdadaanan mo ngayon, I’ve been there, nawalan din ako ng mahal sa buhay, I felt devastated no’ng namatay si papa but death is inevitable, it’s always there, ang kailangan lamang natin ay acceptance, I know it’s going to take time to get through the shock of this loss. But I just want you to know I’ll be here for you all the way.”" aniya habang deretsong nakatingin sa aking mga mata. Ramdam ko ang sinse

siya ng isang image na maraming red roses may quotes na naka indicate " Good Morning..Let's begin the day with positive thoughts.Yan ang pinadala niya kaya ito din ang i-sisend ko sa kanya"Good Morning,what a gift can I give to a wonderful person like you this morning?Ah..may I give you a PRAYER and a WISH that God will continue to take care of you,bless you with good healt and happiness,not just for but for all the rest of your life. Thanks baby.tipid na sagot niya.You eat?take care❤️?.You too my love❤️❤️❣️.I'm home. So how is your health? I got passed out in the office earlier. Hope your okay??.I'm fine the doctor said low blood and stress.You need some rest babe try and get some sleep no

si Reniel na parang hindi pa sigurado sa ibabati sa akin. Kasunod naman na gumatong sa pang aasar kay Bernard ay si Adrian. “No, no. For me, condolences might be the most appropriate one.” “Tama, tama! A sympathy!” sang ayon naman ni Daniel. At nang humarap ito sa akin ay para bang awang-awa siya. “Sana ma-endure mo kahit hanggang isang buwan lang.”

"Tol Condolence." "Condolence tol." "Zik, Condolence." Saad ni Trevor, Kid at Kendall na kakarating lang at tumango lang si Zik, Agad na silang umupo sa upuan and I sat down beside them. Mr. Zayn Ford heaved a sigh and glanced back on mama Zenie's remains.

"So now you're here?" Hindi ko inasahang inintindi niya ang aking sinabi pero tumango nalang ako sa kanyang komento. "Well, I guess so." "I envy you then, congratulations." Sarcasm ba to? Parang compliment na hindi ah. "Why is that?" "Because you could go out and not care about your health, of your upcoming death." "Umm... don't say that. I still believe you can do that someday. Just believe in your-"