Condolences Quotes 소설 & 이야기

Tumayo siya tsaka tumingala upang pigilan ang nag-babadyang pag-tulo ng luha “You become one of my best friend Zack. One of the best person I ever had in my life. One of the person I care the most, Even in your last breath I didn't get a chance to say these words. But I want you to know that I love you Zack. Maybe not as a man but as someone important to me, sometime that I considered as one of my family. Wherever you are, I hope that you are happy. Because I will try my best to live a happy life even though it's not that easy.” Malungkot siyang ngumiti “I'm so thankful that I met you, Goodbye Zack. I will definitely miss you.” Mahina niyang sambit at sa huling pagkakataon ay sinulyapan niya

sabi ng isang kasambahay na kasam nina Irene at Dina. "Ano ang sinabi niya sa inyo tungkol sa asawa ko?" mahinang tanong ko sa kanya. "Ma'am Celine, wala na po ang asawa mo na si Sir Ronaldo na daddy po ni Sir David. Patay na po 'to. Condolence po sa inyo..." malungkot na sabi ni Irene sa akin. Nalulungkot rin sila habang sinasabi 'yon ni Irene sa akin. Napaluha muli ako matapos sabihin 'yon ni Irene sa akin lalo na ng sabihin niya ang salitang "condolence" dahil naalala ko tuloy ang mga magulang ko nang mamatay ito lalo na ang mama ko. Halu-halo ang nararamdaman ko sa totoo lang. May lungkot, sakit, hinagpis, pagka-miss sa mga taong mahal ko na wala na, inis, galit, pagsisisi at marami pang

malungkot na salita ng sekretarya nito at personal assistant Edmundo Santiago. “If I die,please be happy with your family.Treasure them,cherish every moment with them. If I would be given a chance, I would choose a life where I could see my family happy.Not pressuring them,and allow them to do whatever they want to do. I know that I am heartless,selfish,but I am regretting it all for those years.” mahabang salita nito.

Nakangiti ito sa kanya at kahit paano, gumaan ang pakiramdam niya. “Your memories will live on,” basa niya sa quote na nakasulat sa epitaph ng ama. “Yes. You might be gone but I won't forget you, Papa Damon. Gusto mo ba talaga akong umalis sa HQ? Gusto mo akong mamuhay na simple? Ganoon ang gagawin ko, Papa. I know, hindi mo ako ipapahamak. Mahal na mahal kita, Papa. Maraming salamat sa lahat.”

Ang engrandeng venue para sa engagement ay nagmistulang burol dahil sa creative kong regalo. "A damn casket," hiyaw ng isa. Napangiti ako dahil halos himatayin si Amari, mabilis itong inalalayan ng ama niya. Sininyasan niya ang mga tauhan niya na lapitan ako pero hindi ako natinag. "Aside from expressing my congratulatory speech, I also want to express my deepest condolences for your dying empire," umangat ang sulok ng labi ko nang makita ang pagkamuhi sa mga mata ng mag-ama.

Gavril can’t believe what he saw. “Kaya sabi ko sayo, mahirap. Mahirap kontrahin o kalabanin ang kamatayan at tadhana. If you’re destined to die on that certain time, place and circumstances, it will happen anyway.” sabi ko sa kanya. He did not respond to me when I said those words to him. Pero alam ko na may malalim siyang iniisip dahil sa mga salitang sinabi ko. And that is the meaning of these notes. Never lose hope.

"Kamamatay lang po nila, Sir." Kapwa bumaling sa kanya ang tingin ng dalawa. Masakit man sabihin ang mga salitang iyon, pero kailangan niyang sambitin at alalahanin. Kailangan niyang tiisin dahil iyon lamang ang tanging paraan para may tumulong sa kanyang makamit ang katarungan. "Oh, I'm sorry. I didn't know. My deepest condolences." Agad naman itong humingi ng paumanhin.

pagsaludo ng dalawang sundalo ng makita ang retired general. Nagbalik saludo ang matandang Sanchez sa dalawang lalaki na nakauniporme ng sundalo. "Retired General Sanchez, Please accept our sincere sympathy on the tragic death of your grandson Sergeant Dixson Sanchez, We are sorry that he is no longer with you. No doubt this sad event has been very disturbing for you and for the many other people who know and cared for him. I am thinking of you and them in this time of loss and bereavement." litanyang pakikiramay ng officer.

Thank you, Sophie” saad nito Sincere ito sa sinabi, seryoso ang mukha at saka titig na titig sa kaniya. My condolences for your loss” sabi nito na nakalahad ang mga palad. Hindi niya tinanggap ang pakikipagkamay nito. Salamat.” Maikli niang sabi Hindi pweding mahalata ng binata na hanggang ngayon siya pa rin ang laman ng kaniyang puso at isipan. Paano nalama ng lalaking ito ang pagkamatay ng Don? Sinubaybayan ba nito ang buhay niya? Nilang mag-ina? Kung gayon sooner or later malalaman nto ang katotohanan tungkol kay John.

Isang private cemetery ang paglilibingan. Another prayer was done before putting the coffin underneath the soil. "Mom, where ever you are right now, guide us always. I haven't said sorry in person but I guess this is where I will have my last words with you. I'm sorry for what I've done in the past even though it was not a good memory of ours but I will always bring the memories we make together. I love you." Saka tinapon ang bulaklak sa kabaong na dahan-dahang ibinababa.