Cowok Alis Tebal

Ils se sont aimés pendant huit ans. Pour Noah Lambert, Delphine Colin est passée de la femme idéalisée qu'il gardait au fond du cœur à une présence dont il avait hâte de se débarrasser. Pendant trois ans, elle a fait des efforts, jusqu'à ce que la dernière parcelle de ses sentiments s'épuise. Delphine a alors perdu toute illusion et elle est partie. Le jour de la rupture, Noah a ricané : « Delphine, j'attends que tu viennes me supplier de nous remettre ensemble. » Mais, à force d'attendre, ce qu'il a appris, ça a été la nouvelle du mariage de Delphine. Fou de rage, il a composé son numéro : « Tu as assez fait de scandales ? » À l'autre bout du fil, une voix grave d'homme a répondu : « Monsieur Lambert, ma fiancée est sous la douche, elle ne peut pas répondre à votre appel. » Noah a ricané et a raccroché aussitôt, persuadé que ce n'était qu'une stratégie de Delphine pour le faire tourner en bourrique. Jusqu'au jour du mariage de Delphine. Lorsqu'il l'a vue, vêtue d'une robe blanche, tenant son bouquet et avançant vers un autre homme, il a compris enfin : Delphine ne voulait vraiment plus de lui. Comme un fou, il s'est précipité devant elle : « Delphine, je sais que j'ai eu tort. Ne te marie pas avec un autre, d'accord ? » Delphine a soulevé sa jupe en passant devant lui : « Monsieur Lambert, tu n'avais pas dit que toi et Anne étiez faits l'un pour l'autre ? Alors, pourquoi venir t'agenouiller à mon mariage ? »

Warning ! Cerita dewasa (21+) Harap bijak memilih bacaan ! Seuaikan usia kalian. ⚠️⚠️ Cerita dewasa!  Bukan bacaan anak kecil, sesuaikan usia kalian membaca ini! "Crys...." Crystal kembali menginterupsi ucapan Chiaki, ia menempatkan jadi telunjuknya di depan bibirnya dengan posisi vertikal. "Kau harus menurut, oke?" Apa-apaan? Menurut? Memakain es krim malam hari? Chiaki semakin terbengong-bengong saat menyaksikan Crystal meletakkan ember es krim di atas nakas, tetapi bukan itu yang membuat Chiaki terbengong-bengong. Yang paling menakjubkan adalah Crystal melucuti pakaiannya sendiri kemudian melucuti pakaian yang Chiaki kenakan dengan cara yang luar biasa berani seperti bukan Crystal yang selama ini ia kenal. "Crys, apa yang kau lakukan?" Crystal menyeringai. "Aku bilang tadi, 'kan?" Kerutan di kedua alis Chiaki bertambah dalam. "Tapi, untuk apa kau mengambil es krim?" Kulit pipi Crystal memerah dan demi Tuhan, Chiaki sangat menyukai setiap kulit pipi Crystal memerah, terlebih lagi mereka berdua telah polos. "A-aku hanya ingin menikmati es krim." Crystal meraih ember es krim. "Kau harus berbaring," ucap Crystal malu-malu. Meski pikirannya diselimuti dengan keheranan, Chiaki mengejawantahkan perintah Crystal juga, ia berbaring di atas tempat tidur. "Crys, jangan katakan...." "Itu benar," sahut Crystal, ia membuka penutup ember es krim lalu menyendok sedikit es krim, meletakkannya di atas dada Chiaki. Chiaki menggeram karena sensasi dingin yang melanda kulitnya. "Crys, akan kubalas kau." Crystal justru tertawa. "Kau ternyata rewel juga, ya?" Chiaki juga tertawa, tetapi dalam sekejap ia menggeram karena Crystal menjilati es krim yang ada di dadanya menggunakannya lidahnya membat  Chiai mencengkeram seprei dengan erat karena gairah menerpa dirinya setiap kali lidah Crystal yang menjelajahi kulitnya. Gadis itu meletakkan es krim di dadanya kemudian menjilatinya hingga es krim itu dengan cara yang sangat nakal, bahkan Crystal melumuri kejantanan Chiaki dengan es krim lalu menikmati es krim menggunakan lidahnya yang hangat.  

Mariée par contrat depuis cinq ans, Claire Dupont a choisi de rester silencieuse et résignée, même après avoir appris que François Foulin entretenait une maîtresse. Jusqu’à ce qu’elle découvre que son fils, qu’elle avait toujours traité comme le sien, était en réalité l’enfant de François et de sa maîtresse. C’est alors qu’elle a réalisé que leur mariage n’avait été qu’une grande illusion depuis le début. La maîtresse, se prétendant légitime, est arrivée chez elle avec un accord de divorce que François avait déjà préparé. Ce jour-là, Claire a appris qu’elle était enceinte. Puisque l’homme était souillé, qu’il dégage. Puisque le fils était celui de la maîtresse, qu’il retourne d’où il vient. Claire, désormais déterminée à couper tous les liens, a révélé sa véritable force et s’est lancée dans la quête de son indépendance. Les proches qui l’avaient humiliée dans le passé ont amèrement regretté leurs actes et ont cherché à se racheter. Les jeunes héritiers, qui s’étaient moqués d’elle pour sa prétendue ascension grâce à un homme, ont regretté leurs paroles et ont tenté de la reconquérir à coups de richesses. L’enfant gâté par d’autres femmes, qui l’avait mal jugée, pleurait en l’appelant « maman ». Une nuit, Claire a reçu un appel inconnu. Au bout du fil, elle a entendu la voix enrouée de François : « Claire, tu ne peux pas accepter sa demande en mariage, je n’ai jamais signé l’accord de divorce. »

Cerita ini berkisah tentang seorang perantau asal Sumatera yang terdampar di kota Bogor. Si pemuda yang bernama Heri tinggal di sebuah kost nah,di depan kamarnya si Heri adalah kamar pemilik seorang misterus. Heri tidak sengaja melihat si cewek dikamarnya duduk menunduk sambil memeluk lulut dan memakai stoking hitam, ketika disapa si cewek ini tetap diam dan tidak menjawab. Heri pun menanyakan hal ini kepada penghuni kamar sebelahnya namanya Indra,cowok berambut cepak, Candra mengaku belum pernah melihat ada penghuni di kamar gadis itu. Padahal sebelumnya dia mendengar suara tangisan wanita saat tengah malam. Heri pun mulai menduga yang tidak-tidak. Tapi dugaan Heri tidak salah karena memang benar kamar sebelah dihuni oleh seorang gadis berstoking hitam. Dan tentu dia adalah manusia. Suatu hari Heri dan Candra melihat darah mengalir keluar dari kamar tersebut,sontak keduanya langsung membuka paksa kamar dan melihat si gadis menyayat-nyayat kakinya sendiri. Heri dan Candra pun menyelamatkan si gadis, setelah banyak perlawanan akhirnya si gadis bisa ditenangkan dan di obati. Heri dan Candra orangnya easy going saja tidak menutut dia untuk menceritakan apa yang telah membuatnya depresi, dari sini si gadis itu memulai persahabatnya dengan mereka berdua terlebih kepada Heri yang kamarnya persis berada di depan kamarnya.

Orang sering salah mengira jika Alex adalah nama laki-laki. Semua berawal dari abangnya yang dulu cuma mau punya adik laki-laki tapi yang keluar dari perut ibunya malah bayi perempuan. Sudah tahu bayi perempuan tapi masih tetap nekat diberi nama Alex.Alex masih kelas dua SMU punya cowok bernama Jefry. Karena tidak punya cukup uang untuk membelikan kodo ulang tahun cowoknya, Alex nekat mencari pekerjaan. Alex bekerja sebagai pengasuh kucing di rumah orang kaya raya yang jarang berada di rumah bahkan mereka tidak pernah bertemu karena Alex datang siang dan tuannya baru pulang tengah malam.Alex cum berkomunikasi melalui pesan dengan Pak.Haris yang selma itu juga mengira jika Alex adalah laki-laki. Mereka semakin dekat karena sering saling membalas pesan. Pak. Haris juga sangat baik dan pemurah karena sering memberi Alex bonus. Sampai suatu hari mereka tidak sengaja bertemu dan terkejut luar biasa karena ternyata tuanya masih muda dan tampan, sama sekali tidak seperti duda tua kesepian yang hidup dengan seekor kucing seperti dugaan Alex selama ini. Apa lagi kebaikan Pak. Haris ternyata juga berlanjut setelah tahu ternyata Alex juga cantik.Pak. Haris yang sudah memiliki kekasi dan Alex yang bekerja demi membelikan kado ulang tahun cowoknyanya, ternyata malah mulai saling menaruh hati dan perhatian.

Dahil sa kahirapan at pang aalipusta ng abusadong tiyahin na umampon kay Nicole nang mamatay sa aksidente ang mga magulang ay pinilit niyang maka pag tapos ng pag aaral sa kursong aeronautical engineering. Dahil na rin marahil sa kaniyang sipag at tiyaga at dahil na rin sa angking talino ay isa siya sa mga mapalad na mag aaral na naka pasok sa study now pay later program ng isang malaking aircraft company. Itinuring ni Nicole na isang malaking oportunidad ang mabigyan siya ng pagkakataon na maka pag tapos ng pag aaral kahit pa nga ma higpit na tinutulan iyon ng kaniyang tiyang Norma na siyang tinutuluyan niya mula pa noong walong taong gulang pa lamang siya. Ngunit dahil na rin siguro sa kagustuhan niyang maka alis sa puder ng mapang abusong tiyahin at sa mapanakit na mga anak nito ay hindi niya pinakingan ang pag tutol ng mga kamag anak na mag aral siya, sa halip ay pinag buti niya hangang maka kuha siya ng magandang trabaho sa kumpaniya na nag paaral mismo sakaniya matapos maka pag tapos sa kolehiyo at maka kuha ng pinaka mataas na parangal sa uniberidad bilang summa cum laude sa kanilang batch. Buong akala ni Nicole ay magiging maayos na ang lahat lalo pa at nag karoon na rin ng bunga ang ilang taon niyang pag titiis ngunit hindi naging madali. Na in love si Nicole sa kaniyang masungit na boss na hindi niya maintindihan ang tunay na nararamdaman para sakaniya, nagkaroon sila ng hindi maayos na relasyon siya ay in love ang kaniyang boss naman ay ginawa lamang siyang fling nito. Noong una ay nagagawa niya pang pigilan ang pag ka hulog sa CEO ng kumpaniyang pinapasukan ngunit nang lumaon ay naging napaka hirap para kay Nicole, paano ba naman niyang magagawang mag paka civil sa harap ng kaniyang boss gayong bukod sa may nangyayari sa kanila sa loob at labas ng opisina ay mahal niya rin ang CEO. Ang kaniyang CEO.

Nay, tunggu!" Ucap seseorang didalam lorong sekolah. "Kakak panggil saya?" Tanya seorang gadis yang merasa namanya di panggil. "Iya, lo Kanaya anak X IPS kan?" Tanya orang tersebut. "Iya Kak, ada perlu apa cari saya?" "Bisa ikut gue ke taman belakang sebentar? Tenang aja, gue orang baik-baik kok." Ucap orang tersebut meyakinkan sang Gadis. Kemudian gadis tersebut pun hanya menjawab dengan anggukan. Setelah sampai di taman belakang, mereka berdua lalu duduk pada bangku yang berada di bawah pohon besar yang terdapat disana. "Kakak siapa? Kenapa kok bisa kenal saya?" Ucap sang Gadis yang bernama Kanaya atau yang biasa dipanggil Naya. "Kenalin, gue Raka. Gue baru pindah dari Jakarta, dan disini gue gak punya temen, makanya gue pengen ajak lo kenalan," Jelas seseorang yang ternyata bernama Raka. "Kenapa kakak bisa tau nama saya? Kaka kenal saya?" Tanya Naya penasaran. "Tadi pas gue baru masuk, gue liat lo turun dari mobil, seketika gue langsung penasaran sama lo dan gue nanya sama salah satu murid disini, terus dia kasih tau nama sama kelas lo." "Oh gitu ya kak." "Jadi?" "Jadi apa kak?" "Lo mau berkawan sama gue?" "Maaf kak, saya banyak tugas." Kemudian Naya pergi meninggalkan Raka di taman tersebut seorang diri "Lo gak berubah Nay, lo masih kaya dulu tetap dingin ke semua cowok kaya dulu." Ucap Raka dalam hati.

Claire Morel avait un mariage au-dessus de sa condition, mais cette ascension était comme un poignard dans le cœur. Mariée depuis sept ans à Gabriel Morel, un homme imprévisible, elle n'était à ses yeux qu'une ombre, ignorée, traitée avec une indifférence glaciale. Elle gardait l'espoir qu'un jour, après la tempête, le ciel serait clair et que sa vie serait enfin complète et heureuse. Sous une neige tourbillonnante, lors d'un anniversaire que seule elle retenait, elle a enfin compris : toute cette famille était liée par le sang, tandis qu'elle restait à jamais une étrangère, une étrangère sans lien. Son mari lui en voulait d'avoir brisé le mariage arrangé qu'il avait depuis l'enfance avec son amie d'enfance, et leur fils ne manquait jamais une occasion de lui rappeler qu'elle ne ferait jamais le poids face à cette figure idéalisée que son père avait toujours aimée. Son mari et son fils l'ont trahie pour une autre femme, qu'ils ont traitée comme un membre de la famille. Face à ce chaos absurde, elle a senti son cœur se réduire en cendres et a demandé le divorce. Elle a renoncé à la garde de son enfant et a opéré une métamorphose impressionnante, devenant une créatrice de mode internationale renommée, ainsi qu'une peintre de génie. Ses œuvres, rares et précieuses, étaient très recherchées par de nombreuses célébrités. Pourtant, alors qu'elle a renoncé, son mari et son fils refusaient de la laisser partir. Son fils pleurait en criant : « Tu es ma maman ! Tu ne peux pas prendre un autre enfant dans tes bras ! » Et même son mari, d'ordinaire si distant, a commencé à lui coller aux basques, refusant catégoriquement le divorce : « C'est toi qui m'as choisi en premier, alors tu dois aller jusqu'au bout ! Divorce ? N'y pense même pas ! »

Pada hari kelahiran kembar, aku menyuap dokter keluarga dan menyuntikkan semua inihibitor persalinan kuat yang ada di rumah sakit untuk menunda persalinan. Alasannya karena di kehidupan sebelumnya, Vincent Kusuma didiagnosis dengan oligospermia. Demi punya penerus, Vincent sampai cari belasan selingkuhan di luar. Dia mengumumkan, siapa pun yang duluan melahirkan anak cowok, anak itulah yang akan jadi bos keluarga berikutnya. Katanya, asalkan aku duluan melahirkan, dia akan mengusir semua selingkuhannya dan membiarkan anakku menjadi pewaris Keluarga Kusuma. Aku memercayainya. Saat tahu aku hamil kembar, rasa haru dan senang yang sulit dikatakan membuatku gemetaran. Tapi setelah melahirkan, dia malah suruh orang mengurung aku dan bayi yang baru lahir ke dalam gudang anggur yang dingin dan melarang semua orang dekatin kami. “Lusi berasal dari keluarga sederhana. Aku cuman mau kasih anaknya status yang sah supaya masa depan mereka lebih baik. Tapi kau sengaja menyebarkan kabar itu, sampai dia keguguran karena putus asa. Akhirnya dia dan bayinya mati.” “Kau segitu kejam! Kau sama sekali nggak layak jadi ibu pewaris Keluarga Kusuma! Renungkanlah kesalahanmu! 3 hari lagi baru aku lepaskan kau dari sini!” Setelah selesai berbicara, Vincent suruh kepala pelayan kunci pintunya tanpa menyisakan lubang. Tapi, dia nggak tahu. Malam itu, gudang anggur kebakaran. Aku dan anak kembarku tewas terbakar. Pas aku buka mata lagi, ternyata aku kembali ke malam sebelum melahirkan. Di kehidupan yang baru ini, aku nggak mau jadi istri sah mafia lagi. Setelah anakku lahir dan tenagaku pulih, aku akan bawa anakku pergi jauh dari sini.

Jaka dan Nuning bersahabat sejak kelas 4 SD. Cuma sahabat. Jaka nggak pernah kepikiran nikahin Nuning meski cuma dalam mimpi. Soalnya Nuning itu gesreknya naudzubillah dan sama sekali bukan tipenya. Cewek itu cuma cocok dijadiin 'partner in crime' nyolong mangganya Mbah Surip. Atau dijadiin umpan pemancing keributan di kelas untuk melancarkan aksi bolosnya. Tapi demi apa, nggak ada angin nggak ada hujan, tiba-tiba aja Nuning minta dinikahin?! Alasannya ngehek banget, "Biar orangtuaku ngijinin aku pindah ke Jakarta bareng kamu. Aku kan nggak mau selamanya jadi orang kampung!" Bikin Jaka ngibrit terbirit-birit. Bikin Jaka keki karena kemerdekaannya sebagai jomblo dihabisi. Soalnya Nuning bikin pengumuman kalau Jaka itu calon suaminya. Bikin Jaka mati pasaran di depan gebetannya. Makin ditolak, Nuning makin ugal-ugalan ngejar Jaka macam banteng liat kain merah. Bahkan cewek gebetannya pun tak luput jadi sasaran. Tapi Jaka ogah nyerah, pokoknya Nuning pilihan terakhir baginya kalau udah nggak ada lagi cewek yang bisa dinikahinya di bumi. Titik! Tapi. Bukan Nuning namanya kalau nyerah gitu aja. Jaka tiket emasnya ke Jakarta. Ia pun mengerahkan jurus 'pepet, dempet, srempet' untuk mendapatkannya. Tapi ternyata, Jaka sama tangguhnya. Cowok itu gesit licin bagai belut menghindarinya. Lalu tiba-tiba menghilang. Namun saat Nuning mulai lelah mencari dan menyerah, tiba-tiba saja Jaka kembali nongol di depannya dan berkata, "Oke, kita nikah!" Nuning sukses menggaet tiketnya ke Jakarta. Ya. Cuma pernikahan ini yang bisa membawanya ke kota impian. Nggak peduli apa alasan Jaka mau nikahin dia. Pokoknya... nikah aja dulu, soal cinta urusan belakangan!