December Avenue Huling Sandali Lyrics

Si Camilla ay nasa huling taon na sa kolehiyo. Kaylangan nilang mag-OJT, sa hindi inaasahan ay napili siya upang magtrabaho sa kompanya ng may-ari ng Univeristy kung saan siya nag-aaral. Anong mangyayari kung mahulog ang loob ng kaniyang amo sa kanya? Handa ba siyang masakatan? Handa ba siyang magpatawad sa kung anong sakit ang maaring ibigay sa kanya?

“Shush, maririnig ka niya. Itinago ng kanyang huling nobyo ang katotohanan na siya ay may asawa. Malinaw na gusto niyang tiyakin na hindi ako." Sinubukan ni Liam na mag-concentrate sa monitor, ngunit patuloy niyang hinihintay si Lorelei na pumasok at hiniling na malaman kung sino siya at kung ano ang kanyang ginagawa. Ang kanyang tiyan ay parang nakalunok ng isang supot ng mga bato.

"Miss Summers, sigurado ka bang gusto mong burahin ang lahat ng iyong identity records? Kapag nabura 'to, parang hindi ka na nag-exist, at walang makakahanap sa iyo." Nagpahinga si Adele nang sandali bago tumango nang mariin. "Oo, 'yon ang gusto ko. Ayoko nang hanapin ako ng sinuman." May bahagyang pagkagulat sa kabilang linya, ngunit agad silang sumagot, "Naiintindihan ko, Miss Summers. Ang proseso ay tatagal ng mga dalawang linggo. Mangyaring maghintay nang may pasensya."

Pagkatapos masawi sa pag-ibig ang bilyonaryong si Maximus o mas kilalang Axis, ay nagdisisyon siya na tumira sa mountain province at piniling maging isang magsasaka. Sa lugar na 'to ay nagawa niyang makalimutan ang panlolokong ginawa ng ex-girlfriend niya. Subalit sa 'di inaasahang sandali ay dumating sa buhay niya si Abigail, ang dalagang spoiled brat na laking America. Magagawa kaya nitong pasukin ang puso niya? Paano kung sa ugali pa lang nito ay nalagyan na niya ng ekis ang pangalan nito?

Kahihiyan, malas, pagkakamali, bastarda, palamunin, inggrata. All those words are embedded in my mind, and in my soul. Bawat araw ng buhay ko, wala ni isang sandali na hindi pinaalala sa'kin ng pamilya ko na pagkakamali lang ako. I feel so alone. I feel neglected. Nandidiri ako sa sarili ko sa katotohanang bunga ako ng kasalanan. Pakiramdam ko, hindi ko karapatang mabuhay. But then he came. He made feel that I'm worth it, I'm worth loving. He made me feel beautiful. Just like the pictures he takes...picturesque. And it’s too late before I realize that it was all just for show.

Since it's already the end of the year, the music app I use produces a report on the songs I've listened to in 2025. The keyword of my report is "resonance". Over the year, I don't spend much time listening to the songs on this app. My girlfriend, Sienna Fletcher, is the one who's been using my account this whole time. There's a row beneath the keyword that's written in a tiny font. "You had listened to this song with someone at 4:00 am on December 1st. It turns out that love can go beyond a night's sleep." My breath gets hitched in my throat. December 1st is my birthday. But that night, I had gone to bed at an early hour. Meanwhile, Sienna had left hurriedly after cutting my birthday cake with me with the excuse that she needed to pull an overnight shift at the company. For some reason, I tap onto the unfamiliar-looking profile that has been interacting frequently with my account with a trembling finger. Their keyword of the year is "favor". My heart skips a beat at the sight. Then, I tap on the details. "Over the year, you've listened to songs with this user 688 times in the middle of the night. Every time you do, it's a secretive conversation meant for your souls." The next thing I know, I receive a message from Sienna. "Babe, I need to work overtime tonight again. You don't have to wait up for me. Just go to bed early." At the same time, a new post is uploaded on the unfamiliar profile. It features a photo of two hands that are intertwined together. "I love working overtime with her the most. I want to listen to songs with her forever."

“Let’s have a deal. Let me be your real wife just for one month, Dashiel.” Isang simpleng hiling iyon. Parang huling pakiusap ng isang babaeng pagod na pagod nang masaktan. Para kay Addison Leigh Castillo, iyon na lang ang natitira sa kanya, ang huling piraso ng dignidad kapalit ng pagmamahal na ibinigay niya kahit kailan ay hindi niya naranasang masuklian. Alam na ni Addison simula pa lang na ang kasal nila ay hindi dahil sa pag-ibig. Pinakasalan siya ni Dashiel Kristian Gutierrez dahil sa obligasyon at sa kagustuhan ng lola nito. Walang lambing, walang yakap, walang titig na may damdamin. Tahimik lang ang bahay, malamig, at hindi kailanman naging tahanan. Pero kahit ganoon, kumapit pa rin si Addison. Sinubukan niyang maging mabuting asawa. Tahimik siyang umasa na baka balang araw, matutunan siyang mahalin ni Dashiel. Hanggang sa unti-unti siyang naubos. Gusto nang pakasalan ni Dashiel ang babaeng mahal nito talaga. At ang mas masakit, buong pamilya nito ang pumayag. Doon tuluyang gumuho si Addison. Kaya gumawa siya ng isang huling kahilingan. Isang buwan lang. Isang buwan na tratuhin siya bilang tunay na asawa. Isang buwan na maramdaman kung ano ang pakiramdam na mahal ka. Pagkatapos noon, aalis na siya nang tuluyan. Para kay Dashiel, desperado lang si Addison. Isang babaeng ayaw pang bumitaw. Pero mali siya. Sa loob ng isang buwan, unti-unting nagbago ang lahat. Napansin niya ang mga ngiti ni Addison, ang tahimik pero buo nitong pagmamahal, at ang paraan ng pag-alis nito, walang reklamo, pero may iniwang sakit sa puso niya. Doon niya napagtanto ang lahat. Nang makita niya ang pagmamahal na matagal niyang binalewala, saka lang niya ito naramdaman. Pero huli na ba? O lalaban ba si Dashiel; sa pamilya, sa nakaraan, at sa sarili niyang pagkakamali, para sa isa pang pagkakataon? “One more chance,” bulong ng puso ni Dashiel. Pero handa pa bang bumalik si Addison… o tapos na talaga ang kwento nilang dalawa?

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.

       Hello everyone, sorry for the inconveniences, this book is currently under the process of editing and will be on hold till 25th-26th of the Month DECEMBER with regular updates. Thank you so much for understanding, please don't read it yet, wait until 25th-26th of OCTOBER. Thank You! Rava Wolf is a fourteen years old girl, abandoned, woofless and slaved by the rogues. She was just an unknown powerless Omega with no root, no background or neither can she recall where she came from and hoped she could be free. All Rava ever desired was to live a peaceful life, get bonded by her one true mate, get married, have children and live happily ever after. However, to her dismay it became impossible, when she discovers she was fated to the worst Alphas on the planet who will stop at nothing to make her life a living hell.

While cleaning Desmond Maynard's house, I accidentally knocked over his mother's keepsake. He once told me it was his most precious possession. But when I picked it up, hundreds of love letters spilled out. There were beautiful poems, passionate lyrics, and heartfelt confessions. He had written one letter a week without stopping. On the back of each one wrote a line: To My Love, Bunny. The nickname rang a bell. It was his junior in college. Things started to make sense. I slaved away for 13 years, running his household and caring for his family, but Desmond never even said he liked me. That was because he already had someone he liked. I sorted the letters by date, put them back, and grabbed my phone to make a call. "Mom, I'm in for the marriage proposal."