Demon Slayer Blacksmith Novels & Stories

“Kinuha ko kayo. Binigyan ko kayo ng kapangyarihan. Binigyan ko kayo ng pangalan para hindi kayo matulad sa mga magulang ninyo. At ito ang igaganti mo?” “Dahil demonyo ka!” sigaw ni Hunter, ang mga litid sa leeg niya ay lumitaw sa tindi ng emosyon. “Yes, I am a demon,” kalmadong pag-amin ni Black, isang mapanganib na aura ang tila itim na usok na bumabalot sa kaniyang pagkatao. “At iyan ang pinakamalaking pagkakamali mo, Hunter. You challenged the devil in his own hell.”

Mabilis ang galaw nito at alam kong hindi iyon maaabutan ni Sushi kaya mabilis ko naman kinuha ang ibinigay ni Stefano sa akin na maliit na espada at mabilis akong gumalaw sabay sa pagsalubong ko dito at lumikha ng matalas na ingay ang paghiwa ko sa paniki na agad nitong ikinabagsak sa lupa. Both demons are slowly turning into black ashes as a sign of their complete death, not having a chance of revival. Napatingin naman si Sushi sa akin, mukhang hindi niya inasahan na marunong akong gumamit ng espada. Hindi ko naman nabanggit sa kanila na kahit papaano ay may alam ako, hindi nga lang yung malalaking espada.

“Brother York, ano ito… ?” Lumala ang ekspresyon ni Benjamin Lynch. Kinutuban siya na parang may mali sa espada, ngunit hindi niya alam kung ano ito. Napasimangot si Harvey York, at pagkatapos ay napapikit ng mahabang oras. Pagkatapos, mahinahon niyang sinabi, “Kung tama ang hula ko, ito marahil ang matagal nang nawawalang artifact ng Tsuchimikado family, ang Demon Sword, Muramasa.

“Puwede naman nating ipagawang Vampire Weapon ang makukuha nating sandata. Pinakamahalaga iyong magkaroon lang tayo nang matibay na sandata. Marami na rin nagsasabi sa ‘tin na dito tayo makakakapagpagawa ng magandang kalidad ng sandata dahil talagang mga blacksmith na sinauna ang mga paraan nang paggawa rito.” Pumasok na kami sa isang kubol. “Magandang hapon,” bati ko sa loob. Isang malaking lalaki ‘yon na putok na putok ang katawan at mukhang talagang magpasahanggang sa edad nito ay aktibo ito sa mabibigat na gawain. “Magandang hapon, pumasok kayo rito!” Masayang bati nito pabalik.

Ang nag-iisang anak na lalaki ni Asmodeus ang demon of lust. Tumingin si Lorenzo sa mga taong sumasamba sa kanya at sinimulang bigkasin ang isang dasal. “Factum Verbum affixus spiritius domini lapidibus. Ergo parces omnium demonum.Matrisejus praccepti gelorum traquente.” As he raised a knife. “Lorenzo, please maawa ka. Huwag mo akong patayin,” pagmamakaawa ng babae. Tumingin sa kanyang mga mata si Lorenzo at ngumiti lamang ito.