Horror Tagalog Novels & Stories

Shameless Annoying Prick: C = Celcius F = Fahrenheit K = apag ako ang naging jowa mo asahan mong nasa tamang tao ka. Kinagat ko ang aking dila at napairap. Mga kalokohan talaga nito! Ako: Gusto mo kumain tayo ng ice cream? 'yong CORNYto? Hinagis ko sa kama ang cellphone ko nang wala akong reply na natanggap. Nagtoothbrush muna ako. Kaniya-kaniyang business ang mga kasama ko rito sa kwarto. Si Mae ay busy sa kanyang laptop, si Ate Ada naman ay tulog na, si Ate May may at Ate Jean ay nakahiga rin sa mga bed nila.

Maya maya ay biglang minulat nito ang mata na para bang may naalala. "Naalala ko. Mga bandang 11 iyon. Gising pa ako kasi nanonood ako ng Kdrama. Then narinig ko ang ilang mga tahol ng aso sa kapitbahay. Sinilip ko pa sa bintana kasi ang ingay nila sobra. Naiistorbo ako sa pinapanood ko, tapos napansin kong umilaw iyong emergency light niyo sa harap pero wala naman akong nakitang tao. Mga bandang 2 na ako nakatulog at matutulog na sana ako ng may maamoy akong usok. Sinilip ko ang labas at nakita kong galing iyon sa loob ng bahay niyo. Hindi ko rin narinig sila tita at tito na sumigaw at baka mahimbing pa ang tulog. Ginising ko sila mama at papa para doon pero nahuli na kami at nagsibasag na

Loriana Nakatayo kaming lahat sa tapat ng isang higanteng metal door na may greek character markings sa gitnang bahagi, at mula sa labas ay hindi ko nadidinig ang ingay na nagmumula sa loob kung hindi pa sabay na tinulak ni Jiro at Newt ang pinto. The moment the rust-colored giant door opened, my lips went in awe as my eyes wandered at the stuff inside the room. Ang ingay ng mga makina sa loob maging ang iba pang ingay na nililikha ng iba't-ibang kakatwang bagay na naroon ang pumuno sa aking tainga, habang ang halimuyak ng nasusunog na bakal ay naglaro sa aking ilong.

Hindi ako nakapag salita agad sa labis na pagkagulat. Lahat ay nahintatakutan at nanlaki ang mga mata sa kanilang nakikita. "Multo! Multoooooo!" malakas na sigaw ng isa sa taong naroon.. "Hailey? Ney??? gulat na usal ko.. Na hindi makapaniwala na nasa harapan ko siya..

“Mr. Yddro, there’s a mark on your neck. You should clean it up.” Kinuha niya ang tissue at pinunasan ang lugar ng kanyang leeg. May bahagyang bakas ng dugo, at napansin niyang talagang matalim ang mga pangil ng babaeng ito. She really has sharp teeth, he thought, wiping the mark away. Like a vampire.

"I'm... scared." "Takot ka saan?" "To you..." Bahagya niya itong nilingon nakakunot ang kanyang noo. "At bakit ka natatakot sa akin?" Nag-angat ng mukha si Xyrius mula sa pagkakasubsob ng mukha sa leeg niya. Malamlam ang mga mata ni Xyrius. "Dahil mahal kita at ikaw lang ang may kakayahang saktan ako, doll..."

Maya-maya lang ay darating na ang driver na susundo sa kanya kaya wala s'yang dapat ikabahala. Takot man ay mabilis na tinahak ni Erza ang kanilang pintuan ng sa pagkabukas at pagkabukas n'ya sa kanilang pintuan ay mabilis pa sa isang minutong nanlaki ang kanyang mga mata. Kasabay ng pangangatog ng kanyang mga tuhod. Naiwang naka-awang ang kanyang bibig sa ere at halos lumukso ang kanyang puso sa sobrang takot ng bumungad sa kanyang mga mata ang limang lalaking armado at mga naka-bonet pa ang mga ito. Lahat pa ng mga ito ay nakatuktuk ang baril sa kanya.

Halos malaglag ang panga ko nang makita kong may dalawang guhit doon. Tumulo ang mga luha ko nang hindi ko namamalayan at ramdam ko ang panlalamig ng buo kong katawan habang nakatingin doon. Humagulhol ako nang iyak at napahawak sa tiyan ko. Iba't-ibang emosyon ang nararamdaman ko at pakiramdam ko ay para akong masusuka. "Z? Are you alright? Can you open the door?" sabi ni Lexy sa labas.

Napatayo ako, kuyom ang dalawang kamao. "You asked me, I answered. Bakit parang kasalanan ko na naman?" Para akong lobong tinusok ng aspile. Nawalan ako ng hangin. My shoulders visibly drooped. Tinalo pa nito ang sanga ng punong-kahoy na dinaanan ng bagyo. "Hala...'pag nahuli ba kami ng Reaper ano'ng gagawin sa amin?" "Eh di, ano pa? Samahan kayo dapat n'yong puntahan. Dalawa lang naman eh, sa langit o impiyerno."

Mas lalong lumandas ang takot sa mukha niya kaya wala siyang nagawa kundi sabihin sakin ang totoo. Sa ngayon, hindi parin namin kailangang sabihin na nandito kami dahil doon. Kailangan muna naming makasigurado kung totoo ba iyon. "Totoo yun, binibini. Alagaan niyong mabuti yung sanggol. Kapag 10 ng gabi wag na wag niyong iiwan mag-isa, dahil sa oras na yun kadalasang nawawala ang mga sanggol. Hindi pa namin alam kung demon ba ang nay kagagawan 'nun."