Dragon Poor

I was like the pure and innocent Cinderella of a school romance novel. Unlike the aristocratic students around me, I didn't come from wealth or privilege. I earned my place at this elite academy through merit alone, my high scores opening the gates to a world far beyond my means. Cinderella is supposed to be stubborn, proud, and righteous—standing tall despite her humble origins. But I have none of those qualities. All I have is poverty.

I used to be the one and only girl spoiled by my family. But everything changed on my 18th birthday, when my father adopted a she-wolf orphan named Sophia from the Werewolf Charity House. My elder brother, Alex, started to love her more and began to look down on me. My mate, John, who had grown up with me, liked her and ignored me. Even my father said that Sophia, an orphan, was ten thousand times better than his own birth daughter. It was my graduation day from Werewolf University. But instead of celebrating with me, they broke their promise because of Sophia.The 101st time. I counted. And it hurt worse than all the hundred before. I couldn't help crying out, "Am I really part of this family?" My father looked at Sophia—whose eyes turned red because of my words—with pity. Then he slapped me across the face. "You're still fighting for affection? I wish I had never given birth to you," he shouted. Alex snapped at me too. "You make me sick. I'm ashamed to have a sister like you. Get out of this den!" I didn't say a word. I simply packed up my things and left in silence. After I left, the den fell into a strange quiet. They took Sophia to the South Pole to see penguins, as if nothing had happened. No one contacted me or showed concern, because they assumed I would eventually come back—just like before. They never planned to do anything for me. They never had. But this time, they didn't know I was leaving for real. I called my mother, who lived in another pack far away, and told her I'd finally agreed to go live with her. Because this time, the family… Was no longer a place I needed.

Elianna was never meant to survive Qombinia. She was not a choice. Not a guest. She was a bargain. A body sent in silence to buy peace for a kingdom on its knees. At just eighteen, Elianna is exiled cast across the cursed border into a land ruled by monsters and legends. Qombinia, cold and forbidden, hasn’t seen a human woman in decades. And its king? King Drakonios the Dragon King of the North Flame. Ancient. Merciless. Cursed by betrayal. He loathes humans. Their scent. Their voices. Their blood. He asked for nothing. And still, she came. She arrived veiled. Silent. Unyielding. A ghost wrapped in silk. And that made him look. She was meant to remain faceless, nameless, untouched. But he saw her. He should have cast her away. Instead, he married her. She was supposed to stay hidden until he lost interest. But he didn’t. What happens when the king who swore never to touch a human… begins to crave the one sent to be forgotten? And what happens when the girl sent to save her people… starts to burn for the one who could destroy her? She came as a sacrifice. She might leave as a queen. Or not at all.

When I was seven years old, my father began subjecting me to extremely strict parenting. Not only did he withhold any support for my food, clothing, housing, or daily necessities, but he even charged me for drinking water in our own home. As a child, I endured relentless suffering and bullying. When I was critically injured by a vehicle that broke the law, I was severely injured, and my father refused to save me. Only after my death did I learn the truth that he already had a son somewhere out there. Everything he did to me was meant to drive me to my death. After rebirth, I no longer adhered to rules nor endured silently. Exploiting the fact that I was still a minor, I stabbed his secretary, bullied my classmates at school, and even set a fire on campus to force my father to give up on his brutal methods. When I grew up, I took everything he owned and sent him to prison. Only then was my revenge completed.

คำโปรย การกลับมาเที่ยวบ้านเกิดของ.... ในครั้งนี้เธอไม่เคยคิดเลยว่าจากนักท่องเที่ยวกลายเป็นผู้ประสบภัย... ในคำคืนก่อนบินกลับไปเรียน เพื่อนสาวคนสนิท...อยากเลี้ยงอำลา เธอผู้ไม่ชอบแสงสีและเสียงที่ดัง อย่างการเข้าผับบาร์ แต่เพียงเพราะเพื่อนคนสนิทร้องขอ เธอจะปฎิเสธก็กะไรอยู่ ในที่อโคจร....ความประมาทเกิดขึ้น ได้เสมอใช่มันเกิดขึ้นกับเธอเร็วมาก ร่างกายโดนสิ่งแปลกปลอมวิ่งเข้าสู่ ร่างกายทำเธอร้อนรุ่มหาที่เปรียบไม่ ได้นาทีนี้เธอจะตายไหมนะ มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือฟ้าลิขิต ในคำคืนนี้เธอเสียความบริสุทธิ์ให้กับใครคนหนึ่ง...เขาคือใคร...? อันนิกาตื่นขึ้นมาตอนเช้าร่างกายที่ โดนคนบนเตียงปูยี้ปูยำ..ตัวเธอยืน มองชายหนุ่มร่างกำยำผู้พรากความ สาวไปจากเธอ...แต่วินาทีนั้นเธอต้องบินแล้ว "เธอจากมาโดนไม่ลา 3เดือนต่อมาในต่างประเทศ ร่างกายของเธอมีการต่อต้านอาหารที่โปรดปรานเอามาก "อันท้องหรือ... "บ้า..... แต่ในใจเธอมันมีมากกว่าหมื่นแสนล้านคำ..เธอท้องหริอชิบหายคืนนั้นฉันลืมเลย

รักเก่าที่สุดช้ำ ถ้าจะมีรักครั้งต่อไปต้องดีกว่าเก่า ถ้าหาดีไม่ได้ฉันขอเป็นโสดตลอดไป มีคนเคยกล่าวไว้ว่าสิ่งที่แน่นอนอาจไม่แน่นอนเสมอไป ความรักที่ยังยืนอาจไม่ยังยืน…เพราะฉนั้นควรเตรียมใจไว้เสมอ เหมือนดัง นิสาที่คิดว่าครอบครัวของตัวเองนั้นอบอุ่นสมบรูณ์มีสามีที่ดีและมีลูกที่น่ารัก แต่แล้วทุกอย่างก็พังทะลายลงเพียงชัวข้ามคืน...เมื่อวันหนึ่งคนเป็นสามีเดินเข้ามาบอกเธอว่าเขาไม่ได้รักเธอแล้วและเขาต้องการที่จะหย่า แล้วเธอจะทำอะไรได้อีกเมื่อเขาอยากไปก็ต้องปล่อยให้เขาไปถึงแม้จะรักเขามากก็ตาม เพราะชีวิตต้องเดินหน้าต้องดูแลลูกสาวที่รักเพื่อที่จะให้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี "สาเราหย่ากันเถอะ" " คุณ...คุณพูดว่าอะไรนะ ? " "ผมไม่ได้รักคุณแล้ว...ผมไม่อยากฝืนหรือหลอกตัวเอง และผมไม่อยากหลอกคุณอีกต่อไปแล้ว"

My husband and his twin brother get into an accident during a test drive. To protect his older brother, my husband is thrown from the car and dies on the spot. Hearing the news of his death, I, four months pregnant, collapse in tears outside the hospital morgue. When I come to, I overhear my sister-in-law, Gloria Quinn’s voice outside the door. "Mason, are you sure Celine won't find out about this?" Mason? Isn't that my husband, who died in the crash? A familiar male voice replies, "Gloria, you're the one I truly love. If I hadn't mistaken Celine for you that drunken night, I'd never have let you end up with Jason. Celine loves me so much and is carrying my child. "If I take on Jason's identity and look after her, I swear she'll never leave me. Then, all her family's money will be ours." I smirk coldly as I listen to their conversation. He cheats on me, yet expects me to keep his child? Since he's already "dead", he's lost everything.

นับดาวที่โดนปู่ของตัวเองจับหมั้นหมายกับคนที่เธอไม่รู้จัก เธอเกลียดที่สุดที่ปู่จับแต่งงานกับใครไม่รู้ มีวิธีเดียวคือเธอต้องหนีออกห่างและไม่ไปพบหน้าว่าที่สามีในอนาคต แค่เหตุไฉนยิ่งเธอหนีเหมือนเธอตกอยู่ในกับดักที่เขาได้สร้างขึ้นไว้

Rangga Wiratama, Kepala Desa Sukamukti, mendapati sesuatu yang tak masuk akal terjadi di rumahnya. Sebuah hajatan besar diselenggarakan atas namanya—tanpa seizin, tanpa perintah, dan tanpa penjelasan. Undangan tersebar ke seluruh warga desa dengan satu perintah mutlak: semua wajib hadir dan dilarang pulang sebelum diizinkan. Sejak hari pertama hajatan berlangsung, kejanggalan demi kejanggalan muncul. Musik gamelan yang seharusnya rusak kembali berbunyi. Dapur rumah terkunci dari dalam, menguar bau anyir yang tak wajar. Tamu-tamu berdatangan dengan wajah kosong, patuh tanpa bertanya. Beberapa orang yang hadir… tidak pernah terlihat lagi. Rangga berusaha mencari jawaban, namun setiap pintu informasi tertutup rapat. Para sesepuh desa justru menatapnya seolah ia bagian dari kesepakatan lama yang telah dilupakan. Perlahan, ia menyadari bahwa jabatannya sebagai kepala desa bukan sekadar posisi pemerintahan, melainkan peran penting dalam ritual turun-temurun yang mengikat seluruh desa. Hajatan itu ternyata adalah bagian dari janji leluhur—sebuah perjanjian kelam untuk menjaga keselamatan desa dengan harga nyawa manusia. Dan rumah kepala desa selalu menjadi pusatnya. Selalu. Di tengah teror yang semakin nyata, Rangga dihadapkan pada pilihan paling kejam: memutus ritual dan menghancurkan desanya, atau meneruskan hajatan dengan mengorbankan orang-orang yang ia lindungi. Namun semakin ia berusaha melawan, semakin jelas bahwa hajatan ini tidak pernah benar-benar berakhir. Ia hanya menunggu untuk diulang, dengan kepala desa yang baru… atau korban yang berbeda. Sebab di Sukamukti, tradisi lebih berkuasa daripada kebenaran, dan undangan hajatan selalu menemukan jalannya sendiri.

My wife has an emotional breakdown after being violated. She insists I'm the one who orchestrated it, but both our parents know her true love is the actual culprit. Still, they don't object to her insane retaliation. They even have me locked up in a prison abroad. As I'm tormented, she sells my company to help her true love get away scot-free. Ultimately, he's set free, but I die without even having a final resting place. When a judge informs her to collect my body, she sneers and says, "I've had enough of this nonsense. Does he think he can get away with a fake corpse? I won't even bat an eye if his body is flushed down the drain! He's nothing but a disgusting criminal!" Later, she realizes that I've truly died. She's delighted, but her laughter soon turns to tears as she holds my corpse.