Elden Ring Noble Set

ไอศูรย์ หรือใครๆต่างเรียกเขาว่า 'พี่ใหญ่' เขาเป็นประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ธุรกิจส่งออก เขาเป็นประธานหนุ่มโสด ผู้ที่ไม่เคยสนใจความรู้สึกของผู้หญิงคนไหน แต่ทว่าเขากลับติดใจเด็กฝึกงานเพียงแค่วันไนท์สแตนด์กับเธอในคืนนั้น “อย่ามาทำหน้าเหมือนงอนผัวแบบนั้น เพราะฉันไม่ใช่ผัวเธอ” “หนูก็ไม่ได้คิดว่าพี่ใหญ่เป็นผัวหนูหรอกค่ะ มีแต่พี่นั่นแหละที่ทำตัวเป็นผัวหนูอยู่ทุกวัน ทั้งที่คืนนั้นพี่ใหญ่ก็พูดย้ำนักย้ำหนาว่าวันไนท์สแตนด์คือน้ำแตกแล้วแยกทาง แต่ทำไมพี่ยังไม่ยอมจบสักที” “ฉันเคยพูดเหรอ ? ว่าอยากจบกับเธอ ฉันไม่เห็นจำได้เลย ว่าฉันเคยพูดแบบนั้นด้วย ”

ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของเขา ทำให้เขาคิดว่า..ถ้าเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนเลื่อนขั้นมาเป็นแฟนมันจะดีไม่น้อย "ไอ้บ้าเฟิล หอมแก้มฉันทำไมเนี่ย" ณิชาเอามือลูบแก้มตัวป้อยๆ ด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อเพื่อนคนตัวสูงเอนตัวยื่นหน้าหอมแก้มของเธอฟอดหนึ่ง "หอมแก้มเมีย เมียน่ารักดูแลผัวดีจริงๆ" "พูดผัวๆ เมียๆ อะไรของนายเนี่ย อย่ามาพูดแกล้งฉันแบบนี้นะ" "ฉันไม่ได้แกล้ง แต่ฉันพูดความจริง" "อมแล้วก็เรียกว่าผัวเมียปะ"

"พี่คิม อย่าแกล้งหนู" พริกหวานเอามือดันหน้าท้องแกร่งไว้ ก็เขานุ่งเพียงผ้าเช็ดตัวผืนบางๆ พันไว้ที่เอวสอบโชว์หน้าท้องซิกซ์แพ็ก อีกทั้งสัดส่วนของเขาดูกล้ามเนื้อแน่นสุขภาพดี ยิ่งมีน้ำเม็ดเล็กเกาะตามผิวกาย ยิ่งทำให้รูปร่างของเขาสัดส่วนสวยงามราวกับรูปปั้น "อึบ!" เธอกระดึ๊บตัวไปเหมือนตัวหนอนให้พ้นวงแขนแกร่ง จากนั้นเธอก็หยัดตัวนั่งชิดมุมโซฟา "ให้หนูเช็ดผมให้ไหมคะ" พริกหวานอาสา ที่เห็นเขาเอาแต่เสยผม ไม่ยอมเอาผ้าเช็ดผมให้แห้งสักที "เอาสิ" ว่าจบเขาหยัดตัวขึ้น พริกหวานมองงงๆ ว่าเขาจะลุกทำไม แต่แล้วเธอก็ร้องโวยวายเสียงหลง เมื่อเขาจะปลดผ้าเช็ดตัวออกจากเอวสอบ "พะ...พี่คิมทำอะไรคะ" พริกหวานถามเสียงสั่น เธอรีบยกมือใบหน้าแต่กางนิ้วออกกว้างตรงบริเวณดวงตา เมื่อเห็นเขาจะปลดผ้าออกจากเอวสอบ "อ้าว ก็ไหนหนูบอกว่าจะเช็ดผมให้พี่ไม่ใช่เหรอ" เขาทำท่าจะปลดปมผ้าออกจากเอวสอบด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ "ยะ...อย่าถอดนะคะ หนูหัวใจจะวาย จริงๆ นะ" พริกหวานขยับตัวรีบเอามือไปจับมือสากไว้ด้วยมือที่สั่นระริก

#เมื่ออุบัติเหตุนำพามาสู่เรื่องราววุ่นวายแบบไม่มีใครคาดคิด #ความใกล้ชิดที่เริ่มต้นจากสถานการณ์บังคับจะยั่งยืนสักแค่ไหน? #สุดท้ายหัวใจจะเลือกใคร...ระหว่างคนที่รักไม่ได้ กับคนที่ไม่คิดจะรัก...

การกลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบสามปี เธอพาแฟนใหม่มาเปิดตัว แล้วยัดเยียดสถานะให้เขาเป็นแค่อดีตคู่นอน “พาผัวใหม่มาหยามฉันเลยเหรอวิกกี้” “นายไม่เคยเป็นอะไรกับฉัน แล้วทำไมฉันต้องพาพี่แทนมาหยามนายด้วย” “ปล่อยน้ำใส่ตัวเธอไม่รู้กี่รอบ ยังมาพูดว่าเราไม่ได้เป็นอะไรอีกเหรอวะ? ..” “ก็แค่คนเคยนอนด้วยกันไหมล่ะ.."

My younger fraternal twin brother finally gets a girlfriend. Our parents, who are overseas, entrust me with the task of welcoming her. I instruct the maids to prepare a feast to welcome her. As we sit around the dining table, my brother scoops a bowl of soup for me himself. After that meal, my brother's girlfriend pulls a long face at me. "Who gave you the right to eat the soup my darling scooped? How could you be so lazy? You can't even cook, yet you're not even embarrassed to stuff yourself with all that food!" I'm stunned by her outrageous words. I reply in annoyance, "What does that have to do with you anyway? I'll do as I please!" She glares at me with hatred written all over her face and yells, "Why aren't you married yet? The family's assets belong to me and my darling. Who do you think you are that you can spend our money? "Just look at you. You will never be able to get married like this. Perhaps it'll be better for you if you beg me to introduce my elder cousin to you. He doesn't mind that you're lazy. All he wants is for you to give him a son. He earns over ten thousand dollars a month!" I'm dumbstruck by her shamelessness. I storm straight to the bathroom where my brother is and bang on the door repeatedly. "Come out here right now! What is with your girlfriend? And since when have our family's assets become yours and yours alone?"

On the day of my bonding ceremony with Vincent Sawyer, the future Alpha, the moonstone ring meant for me, the future Luna, has mysteriously disappeared from the ringbox. In its place sits a can tab that has already gone black from oxidation. The guests' cheers die down immediately. They all turn to look at me after that. Amid the silence, Vincent's childhood sweetheart, Sharon Anderson, walks out from the crowd. She raises her left hand and waves, the moonstone ring perched on her ring finger. Then, she pulls out a matching ring before sliding it onto Vincent's finger. "You must be scared out of your wits, huh, Angelica? I'm actually wearing the ring right now. This can tab is no ordinary item, you know. Vincent had given it to me when we were still pups. It resembles everlasting love that will never fade away. Now, I'm giving it to you." Sharon's words strike me right in my heart. I tremble violently, feeling as if my heart is being cut into a million pieces. However, Vincent just chuckles. "Sharon always comes up with silly ideas. She's just joking around, Angelica. Don't take her actions to heart." "Oh, I won't." I toss the can tab into the bonfire, a dry chuckle escaping from my lips. "This bonding ceremony is canceled." Vincent grabs my hand before pulling me into his arms. "Stop messing around, Angelica! We found the ring, didn't we? This bonding alliance will affect the future of our packs! You're not the one calling the shots here!" I squirm out of Vincent's grasp, catching a trace of sickly sweet scent lingering around him—one that isn’t mine at all. "While it's true that the Moonlake pack is going to form a bonding alliance with the Brownstone pack, my future mate isn't necessarily you."

"แล้วเราจะอยู่กันแบบนี้เหรอ คือมึงตั้งใจจะเอากูไปเรื่อย ๆ แบบที่เป็นเพื่อนกันยังงี้เหรอ" "แล้วจะให้กูทำไง พี่มึงมันไม่ได้เพิ่งพูดหรอกนะ แต่มันพูดมาตลอดว่าไม่ให้ใครในกลุ่มยุ่งกับมึง!"

Matthew Hunt and Ambrose Donovan. Two millionaires, married, but not in love. Both in their mid-thirties and single, it's either they marry each other or their families would set up an arranged marriage with a stranger so the two decided to get married. They were best friends since they came out of their mothers' wombs so they were each other's next best choice. It worked. Their parents stopped hounding them. They lived in the same house, same room, do everything a married coupled would do (except sex), especially around other people, that is until their parents wanted grandchildren.

Anastasia Helena hanya seorang gadis Indonesia biasa yang ingin mengejar mimpinya dengan menempuh pendidikan di Inggris. Pertemuannya dengan seorang bangsawan muda berambut pirang dan beriris biru layaknya saphire musim dingin mengubah kehidupannya. Sill Rawleigh Troyard, sang pewaris Earl Of Wilthshire meminta tangannya untuk menikah dalam sebuah perjanjian, "Lahirkan anakku, maka akan kuberikan apapun yang kau inginkan. Tetapi jangan pernah berharap, aku akan jatuh cinta padamu, karena bagiku kau hanya sebuah alat untuk menghasilkan keturunan keluarga Troyard." Karena cinta Anastasia menerima perjanjian tersebut, tetap berharap dia bisa bahagia. Namun, akhirnya dia tetap dicampakkan. Putranya yang baru lahir diambil darinya dan suaminya akan menikahi wanita lain setelah mereka bercerai. Dia pun hancur. Tapi tujuh tahun kemudian semuanya berbalik. "Kumohon kembalilah padaku, Anastasia. Aku mencintaimu." -Sill Rawleigh Troyard- "Apa menurutmu suatu hubungan yang pernah rusak bisa diperbaiki? Satu cinta hanya memiliki satu kesempatan, jika ada kesempatan kedua maka itu cuma rasa kasihan." -Anastasia Helena-