Emotional Romane & Geschichten

Hindi kasi ako interesado sa kanila. "No offense ha, ganyan ba talaga ang mga mata mo?" sabi niya na para bang may mali sa mga mata ko. "Kung gaano yan kaganda, ganun din ang pagiging plain — parang walang emosyon," sabi niya, kaya hindi ko maiwasang matawa sa kanya. My eyes are blue, and yes, they don’t show emotion. Whether I smile, look sad, or cry, they never change.

At sa totoo lang, masarap sa pakiramdam ang ganoon. Mariing tumango si Avery. Namumula ang mga mata niya, pero hindi iyon dahil sa sobrang iyak, madali lang talaga siyang lumuha kapag emosyonal. Isang simpleng hindi pagkakaintindihan, ngunit hindi nito binabawasan ang lalim ng pasasalamat niya. Totoo ang nararamdaman niya, at buo ang loob niyang nagpapasalamat.

Moira asked kaya napahinto si Emir at nag-isip “Hmmm…siguro, nasa mental na ako ngayon dahil baliw na ako?” Natawa si Moira sa sagot ni Emir at naramdaman niya ang halik nito sa kanyang sentido. “O baka naman, nasa sementeryo dahil baka nagpakamatay na ako?” “Babe….” saway ni Moira kaya tumawa ng mahina si Emir “Biro lang! Pero babe, seryoso, baka feeling ko, buhay na patay ako kung sakaling hindi kita kasama ngayon! Kasi para akong zombie!”

"Walang dapat na maramdaman, Dasha." Nag-angat ako ng tingin, naguguluhan sa kaniyang sinabi. "It's your emotions, your feelings are valid. Makaramdam ka man ng galit dahil sa nangyari, kahit ano pang maramdaman mo, valid iyon."

"Tulad ng sinabi ko, hindi lang sa pisikal na aspeto ng relasyon ang intimacy. Minsan, yung emotional connection, yun ang pinakamahalaga." Tumingin siya sa akin sa screen, at tila may pagkasabik sa mata niya. "Yup, I totally get it now. Hindi lang sa katawan, kung hindi pati sa emosyon. Siguro nga, 'yan ang nagiging susi sa mas matibay na relasyon."

Bakit ba nagiging emosyonal siya, hindi naman siya dating ganito ah. Larawan siya ng pagiging matatag at hindi makikitaan ng kalungkutan subalit bakit ngayon ay nagiging mababaw ang kanyang mga luha? Nagiging sensitibo siya at naiiyak na lamang bigla sa tuwing naaala at naiisip niya si Michael. Ayaw na niyang umiyak pa, pero hindi naman niya mapigilan ang walang patid na paglalandas ng mga luha sa gilid ng kanyang mga mata.

Pero okay lang din yon dahil ramdam ko talagang love na love ako ni nana. Matapos kong isend yung message, nagreply naman siya agad. Nanonood na naman siguro to si nana ng koreanovela, masyado ng naadik doon ang gwapo ‘raw kasi nung mga actors. Si tata tuloy nagtatantrums paminsan minsan pero pabiro lang, kala mo bata e seloso masyado.

Nag-angat ako ng tingin sa kaniya dahil sa sinabi niya. “Anong ibig mong sabihin na lalayuan ko siya? Hindi p’wede! Ayo’ko!” “Bakit hindi p’wede?” Hindi ako nagsalita kaya nagpatuloy siya, “Enemies have many eyes. They will not hurt you physically, but emotionally, yes. They’d enjoyed it. Para silang mga uod sa gulay kung kumilos, maghahanap at maghahanap sila ng butas na pwede nilang pasukan para sirain ka. The more you attach your feelings to others, the more you will suffer.”

Hindi marami ang guess ngunit alam niyang emosiyonal din ang mga ito sa nasaksihan. Ilham turned around, and the moment their eyes met, the world around them seemed to fade. He was awestruck, seeing her in the beautiful gown, looking more radiant than ever. Tears filled his eyes, not of sadness but of immense joy. Natatawa ngunit emosiyonal na tinapik ng mga kaibigan nito and likuran ni Ilham. Nang bumuka ang labi nito ay hindi niya napigilan ang sariling mapaluha dahil sa labi na saya.

How could this be more than good? Yung emotional response nito ngayong araw, mas intense pa kaysa sa lahat ng emotional feedback nito buong taon!