Henrietta Lacks Novels & Stories

Na gold digger ang nanay niya kaya pumatol ito kay Mark sa pagasang pakakasalan nito dahil mayaman ang lolo ni Mark. Paano niya ipaliliwanag sa lahat ang sinasabi ng nanay niya na totoong naakit ito kay Mark dahil inibig nito ang huli? Lalo at alam ng lahat na si Henrietta ay dayo lang sa Sto. Cristo at walang nakaalam kung saan nagmula. Sa buong panahong nagkakaisip siya ay iilan lamang ang mga taong naniniwala sa nanay niya at hindi sila minamatang mag-ina.

Ang pasensya ni Tiffany ay halos mauubos na. Ano ang nagbigay sa kanya ng karapatang bigyan si Tiffany ng overtime kahit na hindi dapat ito sa kanya? Si Henrietta ay malinaw na abala lang sa kanyang cellphone sa oras ng pagtatrabaho at nanonood pa siya ng anime. Iyon ang dahilan kung bakit hindi niya natapos ang kanyang trabaho. Nilunok ni Tiffany ang galit at magiliw niyang said, “Mayroon din akong gagawin. Hindi kita matutulungan sa overtime mo. Ikaw na mismo ang bahala. Kailangan ko nang umalis."

Kaya pala daig ko pa ang hinihila na sumilip sa auction. But is she really lucky enough? Nang tingnan ko siya sa loob ng salaming entablado na iyon ay alam kong nabuhay ang pagkalalaki ko. Hindi ko ito naramdaman sa nanay niya noon, kahit na ilang beses kong nakita si Henrieta na halos walang saplot sa maid's quarter. "I think her father brought her there." Dad didn't answer. Nanatili siyang nakatitig sa akin, na para bang de gulong na sasakyan ang isip niya, na iba na ang tinatakbo.

“Kahit matanda na ako, natatandaan ko pa rin ang mga bagay-bagay. Kinuha ka ng Mommy mo noong namatay ang iyong Lola.” Sinubukan niyang alalahanin kung kailan iyon pero wala talaga. Frinzy decided to let that go and asked about her mom’s death instead. “Your mom, Henrietta Vyklire, was a great architect. Isa siya sa mga nangungunang arkitekto ng Montiner Construction. Ako ang abogado niya nang dinemanda siya ng Construction Firm. Inakusahan siya ng krimen na alam kong hindi makakapayag ang dignidad niya na gawin iyon. Sayang lang at namatay siya na hindi man lang nalilinis ang pangalan.”

Inismiran ang manugang at hindi man lang nagawang batiin ito. Hindi na umimik si Rowena. Wala din naman siyang mapapala kung papatulan niya ang biyenan. Tiningnan ang anak pero ni hindi man lang tuminag si Leya para lumapit sa abuela nito. “Ano ba, Rowena? Hindi mo man lang naturuan ng magandang asal ang anak mo?” sumbat ni Henrietta sa manugang. Samantala, hindi punansin ni Lupita ang balae lalo at ayaw nito sa ugali ni Henrietta. Umupo na lang sa sofa at hinayaan ang anak na harapin nito ang mahaderang balae.

Mataray na tanong ni Scarlett habang pinandidilatan ng kanyang mga mata ang nahintakutang katulong. “Pasensya na po ngunit paborito po ni Ma’am Henrietta ang mga kurtinang ito kaya hindi namin pwedeng alisin ng walang pahintulot mula sa kanya.” Nag-init ang ulo ni Scarlett dahil sa naging sagot ng katulong na si Suseth. Nani-ningkit ang mga mata na lumapit siya dito saka ito sinampal. Labis na nagulantang ang ibang mga katulong at pinukol ng masamang tingin ang dalaga.

I'm sorry, hindi ata ako makakapunta. "Huh? Why?" gulantang na tanong ni Harrietta. Napabuntong hininga na lang si Hera. Kahit na gusto niyang pumunta dahil hindi pa nga siya nakaka experience ng ganito noon, hindi pa rin puwede dahil baka magalit si Lucas sa kaniya at baka may gawin na namang masama.