Emotional Pain Quotes Novels & Stories

Why I can't have those smile? Naramdaman ko na lamang ang mainit na likidong banayad na tumutulo sa aking pisngi.Whenever I'm hurt parati na lamang pag-iyak ang nagagawa ko.Whenever I'm sad and no one to talk to...tears are falling down. Why I can't have my Mom's advice and love?Why I can't have her comfort? Why I can't have my Dad's loving arms that would hug me tight whenever I am in pain?

tingin nito sa kanya habang nilalantakan na ang pizza na inorder nito kanina. "Hindi ganoon kadali ‘yon." Salungat niya sa sinasabi nito. "Alam kong hindi madali. Pero ano ba ang madali para sa iyo? Ang bigyan sya ng chance? O, pahirapan ang sarili mo hanggang sa kainin ka nyang sakit na nararamdaman mo? I've been through a lot of pain, Ash. You knew very well that pain is like my oxygen to live with. But now, see I've learned how to live with it. Nasasaktan ako pero at least nagiging masaya ako. You see my point? Pain and happiness coincide on each other. Hindi porke’t ayaw mong masaktan hindi ka na masasaktan…"

Pero hindi naman siguro masamang maging mahina minsan. "What you feel right now is normal for someone who's experiencing pain but you are not alone in this. We are here for you. You can talk to us, we are willing to listen." Doc Divine said, she even extender hand to hold mine. "Yours emotions are valid. Don't think that you are weak 'coz you are not. You are strong enough to get this far so don't give up."

"Pinupulot ang mga pirasong dinurog mo... and now you're saying sorry? Then I'm sorry, but your sorry won't fix my broken pieces, Thunder." Tinalikuran ko na siya at hindi na tiningnan pa pabalik kasi kapag ginawa ko pa yun, papatawarin ko lang siya. Tatanggapin ko lang ang sorry niya, durog na durog na durog ako. Dinurog na ako ng panahong iniwan ako ni papa tapos ito? Durog ulit ako dahil sa taong ginamit lang pala ako. 'Loving you is not regretable, but letting myself in pain is one of my biggest mistake.'

Hindi pwedeng ako lang ang nahirapan. Time to suffer ka rin. Kahit konti lang. Konting dugudog lang ng dibdib. Paano kung asarin ko muna siya? Paano kung pahirapan ko siya ng very light? Yung tipong emotional damage… pero aesthetic. Yung hindi naman traumatic—pero memorable. Napailing ako sa sarili ko. Grabe, Chantal. Ang petty mo. Pero sige lang. Deserve mo ‘to.

Napuno ng tubig ang kanyang mga mata habang nakatingin rito. Sayang lang at ang lahat ng magagandang bagay na pinagsamahan nila noon ngayon ay wala na. “Bakit mo pa diniinan, nananadya ka ba talaga?” tanong niya rito. “Hindi ba at sabi mo ay hindi naman masakit?” balik na tanong nito sa kaniya. Depende naman ang pain tolerance ng mga tao, isa pa kung sinasadya mo talang saktan ang isang tao ay tiyak na mas mararamdaman niya iyon. Dahil doon ay biglang bumuhos ang emosyon niya at tuluyan ngang napuno ng luha ang kanyang mga mata. Mukha na tuloy siyang nakakaawa sa harapan nito.

Hindi s'ya sumagot. I described the intensity of my feelings for Ariadne, the depth of my love, the agony of her sudden departure, the emptiness that had consumed me after she vanished. I spoke of the pain, the loneliness, the despair that had haunted me for so long. I painted a vivid picture of my emotional turmoil, the raw pain of a love lost, a love that had left an indelible mark on my soul.

Ang bawat komento, bawat reaksyon, ay nagbibigay sa akin ng lakas upang tapusin ang bawat madugo at emosyonal na kabanata. Huwag kayong mag-atubiling magsalita. Sabihin ninyo sa akin ang inyong saloobin—ang galit, ang kilig, ang sakit. Dahil ang kwentong ito ay hindi lang akin. Ito ay atin. Maraming salamat sa patuloy ninyong pagtitiwala. With blood, desire, and devotion, QuillWhisper

Hindi nga literal kagaya ng paghihirap ko pero emosyonal naman ang sakit na nararanasan nila ngayon. "We understand your pain. We can't blame you for the hate towards our brother. He deserved that for being an a*s. Please stop blaming yourself. You don't deserve all these Marga. I know what you've been through. I know your hardship growing up. End this pain now, enough of these. Your family deserves to be happy. It's time for you to be happy and we are here, we are your family, we are willing to help you."

Mas naging interesado ako sa malalaman ko ngayon. "Sa tuwing nakikita ko kayong masaya ni Deniece, parang sinasakal ang puso ko. Ang sakit... Kapag nakikita kong sweet kayo sa isa't-isa parang hindi ako makahinga dahil parang tinutusok ang dibdib ko," kita sa mata niya ang sakit at lungkot hindi ako makapaniwala, gano'n pala ang nararamdaman niya. Bakit hindi ko man lang nahalata? "At kapag nakikita kong naghahalikan kayo pakiramdam ko pinapatay ako ng paunti-unti."