Emotional Novels & Stories

"Grabe ka makinig ha." Tahimik lang si Bruno sa braso niya, nakapuwesto lang na parang walang pakialam sa mundo pero present na present sa emosyon niya. At doon niya talaga naisip— wow. this manok is emotionally available. Hindi siya nanghuhusga. Hindi siya sumasabat ng "kaya mo yan" na walang laman. Hindi rin siya nagmamagaling.

hindi ko na naiwasang mag taas ng boses, nagsimula na ring mag init ang mga mata ko sa nagbabadyang luha na gusto ng kumawala. Hindi siya sumagot. Nanatili siyang nakatayo, ilang sentimetro lang ang layo sa akin, ngunit doon ko mas naramdaman ang katotohanan. Hindi siya lumalayo physically. Ang layo na nararamdaman ko ngayon ay emosyonal—isang uri ng distansya na kahit hawakan ko ang kamay niya, ramdam kong milya-milya ang layo ng isip niya sa akin. At mas masakit pala 'yon kaysa sa pisikal na espasyo.

“Of c-course, sweetheart. Kapag maayos na ang lahat. Kapag kaya na ng katawan mo.” “I feel good physically, hon. What I'm dealing with is my emotional feeling. I feel like, I'm going crazy ---!” Nahahabag na niyakap uli ni Efraim ang kabiyak.

He was smiling earlier when she was just keep talking pero para siyang nabigla sa huling tanong nito. "why would you think that we're a mafia boss?" he composed himself. Hindi siya pwedeng mautal or magpakita ng emosyon na nabigla siya kasi si Emily ay isang psychologist. Konting pagbabago lang ng emosyon sa mukha mo at sa pananalita mo, makakahalata na ito.

But this time— may bagong classification. WAR CONVERGENCE MATRIX: ACTIVE I felt it before I saw it. Like something inside my chest responded. The system recognized emotional fluctuation. Not as a weakness. But as variable input. And then— everything recalculated again. Torren moved instantly. He grabbed my arm—not rough. Protective reflex. “They’re using your emotional state,” he said. I frowned. “My emotions?” “Yes.” His voice hardened. “Your reactions change system probability.” I still went. So even my silence… mattered.

Marami pang lihim, marami pang tukso, at marami pang pagnanasa na susubok sa akin. Ngunit sa unang pagkakataon, naramdaman ko ang kapayapaan sa init na iyon. Ang init ng pagkakaintindihan, init ng pag-asa, at init ng simula ng bagong kabanata—isang kabanata kung saan kahit ang sex, desire, at erotic tension ay may puwang para sa emotional intimacy, para sa tunay na koneksyon.

"Butete 'yan! Anong feeling ng nagseselos ang mahal mo?" Natawa naman ako. Hindi niya ba napansin noong isang araw ang pasimpleng patutsada ni Faller? Well, di rin naman ako sure kung nagseselos nga ba ang haduf na iyon. Ang galing mag-hold ng emosyon. Hindi siya iyong tipo ni Ash na emotionless but ang galing niya lang mameke ng emosyon. "Masarap sa feeling but nakakairita rin," natatawa kong sambit. Tumunog ang kanyang phone.

Ang gabing ito ay puno ng tensyon, emosyon, at pag-aalala, ngunit sa parehong oras, may kapanatagan na naramdaman niya. oo

wtf. SYA lang talaga Yung taong kayang kayang iparamdam sa akin ang ibat ibang klaseng emosyon...his eyes telling his emotions behind yet you can't still read him ... I don't know .....his dangerous yet sweet..calm yet furious. D'mn it. .I can't read him fully... "Tell me....sabihin mo sakin yung gusto mo....gagawin ko para mapatawad mo ako."

"Wow. Pagmamahalan. Mayroon ba tayo non?" Tumatawa- tawa pa ako. Pinandilatan ako nito. Hindi sumasang- ayon sa sinabi ko. Nagbago kaagad ang emosyon sa kaniyang mukha. Ang bilis- bilis naman mag- shift ng mood! Kani- kanina lang ay masayang- masaya ito. Ngayon, biglang lungkot. Diyos ko naman 'to. "At kahit bumili ka niyan hindi naman tayo pwedeng magtabi! Bawal sa mga madre! At saka hindi ako papayag!"