Everlasting In Tagalog Novels & Stories

Ano pa kaya pag umalis na talaga ako dito? "Don't worry, Bes. Kaya ko pa naman magtiis. Alam ko na dadating din yong araw na mamahalin niya ako higit pa sa binigay ko. Magtiwala ka sa akin.... alam kong mamahalin niya din ako..." Sana nga.... sana dumating ang araw na masusuklian din itong pagmamahal ko. "Hanggang kailan?" tanong nito.

Dali-dali siyang nananakbo paalis hanggang sa hindi na makita ng mga mata ko ang pigura niya. Ganyan nga. Kahit magtago pa kayo, hindi pa rin kayo makakatakas. *** KALILA MADISON RAMIREZ "Ang lalim ng iniisip mo." "Steve!" gulat na bulalas ko. "Absent?" Tumingin siya sa bakanteng upuan ni Lorelei.

desperada lang talaga ako.  Whenever we're together Wishing that goodbyes would turn to never 'Cause with you is where i'll always wanna be Whenever i'm beside you All i really wanna do is hold you No one else but you has meant this much to me I cant pretend That i'm just a friend 'Cause i'm thinking maybe we were meant to be Napapikit ako para pigilan ang luha. But when I open it again. I met Adonis eyes. "No one else but you..."

"You fill my heart with stuff, wonderful stuff that when I think about them, I can't help but smile. You made me believe that no lifetime is too long and no forever is too short if I am going to spend it with you. There will be hard times and struggles. But I've no doubt we will navigate through those rough times and will surface beyond them successfully. You're always be my shooting star, Virgou Ayala. Thank you for choosing to fall. I love you and I will always do until I turned into dust." Natapos ang seremonya ng pag-iisang dibdib nila na nakalutang siya sa sobrang kaligayahan. Sa gitna ng kaliwa't kanang pagbati mula sa kanilang pamilya at mga kaibigan, ang tanging nasa utak niya at pau

Kung hindi man tayo hanggang dulo Wag mong kalimutan Nandito lang ako Laging umaalalay Hindi ako lalayo Dahil ang tanging panalangin ko ay ikaw When he sang the word 'ikaw' ay nilingon niya 'ko at ngumiti. Ang kaninang kaba ko ay napalitan ng ibang pakiramdam. I felt something inside my stomach and I can't help not to smile because his smiling at me! Nakakahawa ang ngiti niya!

Kasabay nito ang malakas na tuksohan ng mga sumaksi sa kasalan. My breath was ripped from my lungs as I turned my gaze to Lawrence. His eyes were gleaming with amusement. He then slowly licked his lips. Marahan nitong hinaplos ang pisngi ko. Kasabay nang mahina niyang pag bulong. "I love you.." Marahan na ngang lumapat ang halik na iyon. Hindi lang iyon ordinaryong halik. Dahil matagal at matamis ang halik na aming pinagsalohan. Kung hindi pa pumalakpak ang lahat ay hindi kami mag hihiwalay.

____ One month later Ito na yun ang araw na magiging ganap na asawa ko na talaga si Ryke. Ito ang araw ng aming kasal at talaga naman sobrang excited namin pareho, nauna na si Ryke sa simbahan kung saan rin kinasal mommy at daddy kami naman ito na kotse, si baby Kane na karga ni Yaya Esme sa kabilang kotse. "Elaine anak, alam kong masaya ka ngayon at kami rin ng mommy. Sa wakas may pamilya ka na."

Nagulat si Lindsay nang makita ang singsing sa kamay ni Angela, pero agad din siyang tumawa ng malakas. "Ate, kasal ka na? Bakit hindi mo sinabi sa amin noon?" Nakita niyang malinaw ang singsing at lalo siyang natuwa, "Mukhang matino ang asawa mo at tiyak na mabait sa'yo, 'di ba?" Sa diksyunaryo ni Lindsay, ang "mabait na tao" ay katumbas ng "mahirap." Hindi ito itinanggi ni Angela kundi sinabi nang tahimik: "Okay na ba sa'yo?"

madamdaming sabi ni Adrian habang isinusuot sa kan'yang daliri ang singsing na simbolo ng kanilang pag-iisa bilang mag-asawa. "Adrian please take this ring as a sign of my love and my loyalty to you and to our family. Always remember that no matter what happens, this ring will bind us until our last breath. I love you to the moon and back and I promise that I will be by your side in sickness and in health, in good times and bad times until forever. Mahal na mahal ka din namin ng mga anak natin Adrian," umiiyak na sabi n'ya habang isinusuot sa daliri ng kan'yang asawa ang singsing na simbolo ng kanilang pagiging mag-asawa.

ganting-sikmat nito. Tumirik ang mga mata niya. "Kung nasa kabilang dulo ng isla ang Talisay, ano'ng oras tayong makararating doon?" "Huwag kang mag-aalala hindi aabutin ng isang araw. Sa dulo ng isla lang tayo pupunta, hindi sa dulo ng mundo," pamimilosopo nito. "Sumakay ka na, nagrereklamo pa." Nilatag ni Lenna sa likuran ng kalabaw ang makapal na telang bulaklakin at sumampa ito.