Novel & Cerita Woman In Tagalog

Kase yun naman talaga ang tamang sagot sa kaniyang tanong. "You like woman?" Hindi makapaniwalang tanong nito. "Yes, kung alam mo lang. Oo maganda ka pero mas gusto ko si Tita kase palagi niya akong pinagtatanggol at mabait siya sakin. Pinatawad ko na siya sa mali niyang nagawa kaya, she's beyond from a beautiful woman kaya walang makakatalo sa kaniya kahit mas maganda kapa!! " Inis na sagot ko.

Peter asked the old woman, hindi na nito napigilang ilabas ang pantay na ngipin sa kaharap. "Kasi ang sweet ninyong tignan" she replied quickly. I shut up my lips tight. Those few words made me slow down, but only for a moment. Sweet? Nasaan ang sweet dun? "Saan mo ba nahanap iyang asawa mo, nang makahanap din ako ng kasing gwapo ni kuya?" Biglang tinanong ng isang babae, palagay ko ay kasama ito ng buntis na siyang nasa harapan ko.

Natawa siya habang umiiling. "Marunong ka pa pala magtagalog," biro niya sa pag-asang mababago niya ang usapan nila. "Yeah, just in case I get to hook up with a Filipina woman, at least I know how to say 'himasin mo ng mabuti ang---" Agad niyang ibinato rito ang football kaya natigilan ito. "Anong himasin?" natatawa niyang komento. "What? Isn't that the tagalog word for 'caress'?"

"Tumigil ka nga, mamaya marinig ka at pagchismisan tayo dito." "Eh ano ngayon. Totoo naman. Hindi ko ba ex si Kian James Del Valle." diin nito sa apilyedo. "Ex is wrong. Kaya nga ex diba kasi "X". Ibig sabihin mali, maling tao siya para sayo." saka ko siya iniwan at nauna nang maglakad.

Ashley “What is that, wifey?” Isang pares ng malalaking braso ang lumingkis sa baywang ko. “I am cooking,” sabi ko naman na tumingala at binigyan siya ng mabilisang halik sa gilid ng mga labi.

"A-Aba . . . T-Tarantado ka!" "Tama ang sinabi ko, Ego! Kasi nasaktan ang ego mo nang hiwalayan ka niya at para maisalba 'yang putangena mong pride, gumamit ka ng isa't kalahating tangang babae para gantihan 'yong tao!"

If glare can kill me, kanina pa siguro ako nakabulagta rito. Dahil sa kaguluhan, may lumapit na staff sa amin, a manager perhaps. “Excuse me, what’s happening on here?” nakangiti at mahinahong tanong niya. Tumingin siya roon sa dalawa hanggang dumako ang tingin niya sa amin ng boss ko. Agad nanlaki ang kanyang mga mata nang makilala ako kaya tinaasan ko siya ng kilay. Akmang magsasalita pa sana ang babae nang pigilin siya ng manager.

"Because no matter how much you get used to a new place, home is still home. Pwede kang magkaroon ng bagong friends, bagong work, at bagong routine, pero may part sa'yo na hinahanap pa rin ang lugar kung saan hindi mo kailangang magpaliwanag kung sino ka. Sa bahay, hindi mo kailangang maging agent, hindi mo kailangang maging strong, at hindi mo kailangang itago kung pagod ka." Napatingin ako sa kanya. That answer hit me harder than it should have. Home. Philippines. Baguio. A woman. A voice calling my name. Again. The memory flashed. This time, mas malinaw. I saw a young woman standing under a tree. Hindi ko makita ang buong mukha niya, pero may smile siya na parang may sinasabi sa akin. And

"From what country?" "Philippines, of course! You’re a Filipina, right? And you're a nun. I mean, you were a nun. Tumakas ka sa kumbento so hindi na." Binawi ko ang kamay ko at isinuksok ko sa loob ng bulsa ko. Medyo napahiya tayo ng slight dun ah. This woman is a snob, and I didn’t really expect it. But I’ll make sure na mapaamo ko siya.

Napaka witty nito at walang preno kung magsalita. "Well, kung hindi ka man pwedeng maging apo sa tuhod o grand daughter in law ko, how about we just be friends? Puwede naman tayong maging magkaibigan, 'di ba?" masiglang bawi ng matanda, muling hinawakan ang kamay ng dalaga. "My name is Lilita Corpuz. What's yours, iha?" "Zoey po, Lola.”