Floyd X Veneer

(แม่ทัพหนุ่มยุคโบราณ x เศรษฐีนีคนงาม โบราณเชื่อมโยงกับปัจจุบัน + กักตุนเสบียง + โครงสร้างพื้นฐาน + ยุคข้าวยากหมากแพง) เย่มู่มู่พบว่าแจกันที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมีอิทธิฤทธิ์สามารถพาทะลุไปยุคโบราณเมื่อสองพันปีก่อนได้อย่างน่าอัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รู้จักกับแม่ทัพหนุ่มยุคโบราณคนหนึ่ง แม่ทัพเฝ้าพิทักษ์เมืองสำคัญบริเวณชายแดน ตกอยู่ในวงล้อมของทัพใหญ่สามแสนนายของเผ่าหมาน เกิดภัยแล้งรุนแรง แม่น้ำแห้งเหือด ราษฎรสองแสนหิวตายเหลือเพียงแปดหมื่นคน ด้วยความอับจนปัญญา แม่ทัพอธิษฐานขอน้ำและอาหารจากเทพยดา หวังให้ราษฎรมีชีวิตรอดต่อไป เย่มู่มู่โบกมือ ได้เลย! เธอกักตุนเสบียงปริมาณมหาศาล นำมาช่วยเหลือทหารกับราษฎรทั้งหลาย ซาลาเปา หมั่นโถวนึ่ง หมั่วโถวเกลียว ขนมปังไส้เนื้อ...ทุกวันไม่ซ้ำกัน ทำให้คนโบราณทึ่งในอาหารเลิศรสจากยุคปัจจุบันเล็กน้อย ส่งตำราพิชัยสงคราม กักตุนเสบียง เกณฑ์ทหาร สร้างโรงงานคลังสรรพาวุธ...ทำให้คนโบราณต้องตะลึงในการทหารยุคใหม่ เมื่อเธอถูกคนหลอกลวง กิจการครอบครัวที่ได้รับสืบทอดมาถึงคราวล้มละลาย แม่ทัพก็ส่งเงินทอง ตำรา ภาพวาด พู่กัน โบราณวัตถุและเครื่องเคลือบมาให้เป็นการตอบแทนบุญคุณ... เธออาศัยวัตถุโบราณเหล่านี้ฟื้นฟูกิจการครอบครัวจนกลายเป็นเศรษฐีนี ก้าวสู่จุดสูงสุดในชีวิต! ขณะที่แม่ทัพอาศัยอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ที่เย่มู่มู่นำมาสนับสนุน กำราบหมานอี๋ ฟื้นฟูแผ่นดิน คืนความสงบให้หกแคว้น รวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว! ตกลงกันไว้ว่าจะสร้างวัดให้เธอแล้วให้ลูกหลานกราบไหว้บูชาสืบไป แม่ทัพหนุ่มกลับส่งหนังสือสมรสมาให้ ภูผามหานทีเป็นพยาน ถึงวันใต้หล้าสงบสุข เฝ้ารอการพบกันกับท่านอีกครา หนังสือสมรสทับอยู่บนชุดเจ้าสาว หน็อยแน่ นายแม่ทัพตัวดี เจตนาที่แท้จริงของนายคือแบบนี้เองสินะ!

พี่ว่า ตอนนี้เรายังไม่พร้อม และหนูก็เป็นคนของพี่ อย่าลืมสิ ว่าหนูเป็นเด็กที่พี่เลี้ยงไว้! Xมาโบ้กำลังจะหอนอย่างแซ่บ!

ซ่อนรักซาตานเถื่อน วีxปลายฟ้า “เป็นชู้กับแฟนพี่สาวมันก็น่าตื่นเต้นดีนะเธอว่ามั๊ย” ผู้ชายคนนี้ยัดเยียดสถานะชู้และมอบความเจ็บปวดให้กับฉัน โดยไม่สนว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังทำมันจะผิดหรือถูกขอแค่ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ต่อให้เป็นวิธีที่เลวร้ายแค่ไหนผู้ชายคนนี้ก็ทำ และถึงแม้ฉันจะรู้ว่ามันผิดแต่สุดท้ายหัวใจของฉันมันก็ถลำลึก ไปรักแฟนของพี่สาวตัวเอง ฉันไม่สามารถรักผู้ชายที่เป็นของพี่สาวตัวเองได้ ฉันไม่อยากทำร้ายพี่สาวของตัวเอง “ฮึกทำไมพี่ถึงได้เลวขนาดนี้คะ” ผมเลวได้มากกว่าที่ผู้หญิงคนนี้คิดเพราะไม่ว่าผมจะต้องใช้วิธีสกปรกแค่ไหน ถ้ามันแลกกับการที่ผมจะได้เธอมาครอบครองผมก็จะทำ เพราะสำหรับผมผู้หญิงมันก็แค่ของเล่นที่เอาไว้รองรับอารมณ์ก็แค่นั้น ถึงใครจะมองว่าผมเลวแค่ไหนผมก็ไม่สน ช่วยไม่ได้ที่ยัยนี่ดันเข้ามาในชีวิตผมเอง ถ้าอยากจะโทษก็คงต้องโทษโชคชะตาที่ทำให้ผมกับเธอได้เจอกัน __________________________________________ *ขออนุญาติเจ้าของภาพ* ภาพที่นำมาใช้เป็นเพียงภาพประกอบบุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับนิยายเรื่องนี้ *นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหารุนแรงโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน*

"เลว ระยำ สำส่อน นี่คือนิยามของสิงห์หรือเxี้ยคะ?" คนหนึ่งรักมาก แต่อีกคน... มักมาก!  ​​​​​​เขาคือเซฟโซน คือ​สถานที่ปลอดภัย คือ​เกราะกำบัง คือหมอนนุ่มมีขนปุกปุยที่คอยใช้วงแขนอบอุ่นโอบกอดเธอในยามที่ปัญหาถาโถมใส่หรือกำลังประสบพบเจอกับสิ่งแย่ๆ

ในเมื่อท่านยอมสละชีวิตข้ากับลูกเพื่อนาง เช่นนั้นข้าก็จะทำให้พวกท่านสมหวัง ได้รักกันให้พอใจ เรื่องย่อ เพราะความฝันที่ราวกับเกิดขึ้นจริง ทำให้จางหยู่เยียนมิอาจลืมความรู้สึกเจ็บปวดที่รู้ว่าสามีวางยานางกับลูกในท้อง เพราะสตรีนางหนึ่ง ก้อนเนื้อในใจที่แหลกสลายนั้นแม้ตื่นขึ้นมาก็ยังมิอาจสลัดมันทิ้งไปได้ รู้เพียงว่านางจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องเลวร้ายเช่นนั้นขึ้นอีก หากสาเหตุเป็นเพราะนางขวางวาสนาคู่รัก เช่นนั้นนางก็จะทำทุกทาง หนีห่างจากเขาไปให้ไกลที่สุด บุตรไร้บิดา ภรรยาไร้สามี ใช่ว่าจะอยู่ไม่ได้ ครานี้นางจะให้เขาสมหวัง ครองคู่กับคนรักตราบชั่วชีวิต แต่เหตุใดถึงได้ยากเย็นนัก! เว่ยเฉิงหยวน X จางหยู่เยียน “เหตุใดจึงปฏิเสธเจ้าคะ ท่านไม่อยากแต่งกับเกาซูเหวินหรือ” “ไม่” “จะไม่อยากแต่งได้อย่างไร หรือว่าเพราะกลัวนางจะเป็นรองข้า เรื่องนั้นท่านอย่าห่วงไป ข้ากับลูกจะเดินทางไปเมืองฟู่จวิ้นทันทีที่พวกท่านแต่งกัน” “...” “จะไม่กลับมาเมืองหลวงอีก ไม่นานผู้คนก็จะลืมว่าท่านมีข้าเป็นฮูหยินเอก” “เจ้าคิดจะแยกบิดากับบุตร มิใจร้ายไปหน่อยหรือ” “ท่านเองก็มิได้อยากให้เขาเกิดมา”

ตอนแรกก็มองเป็นน้องเป็นนุ่ง แต่เดี๋ยวนี้ไม่อยากมองตอนนุ่งแล้ว [เสือใหญ่Xพุดจีบ]

คิดว่าเราเหมาะสมกันไหมล่ะ?! ฉันเป็นสาวบาร์ทำงานกลางคืน ส่วนเขาเป็นหมอสูติลูกครึ่งญี่ปุ่น! ทำงานโรงพยาบาล! หมอสูติ x สาวบาร์ = มันเป็นไปไม่ได้!! แต่ฉันดันไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาน่ะสิ!! ฉันคิดว่ามันแค่ฉาบฉวย แค่สนุก เพราะเราอยากเมื่อไหร่ก็เจอ เสร็จเมื่อไหร่ก็แยก.. แต่มันไม่ใช่แค่นั้น อยู่ๆฉันก็เสพติด เป็นโรคขาดเซ็กส์เขาไม่ได้!!

เป็นเซียนอยู่ดีๆ ดันไปเปลี่ยนชะตาชีวิตของมนุษย์จนเกิดเภทภัย บุรุษที่ช่วยเหลือกลายเป็นทรราชเข่นฆ่าผู้คน นางจึงถูกส่งมาแก้ไขเรื่องที่ตนเองทำผิด เรื่องย่อ : เพราะความสงสารที่เห็นหวงหยางจิ้ง องค์ชายใหญ่ของแคว้นหวง ถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม ทำให้เซียนสาวที่ทำหน้าที่ตรวจตราดูความเรียบร้อยบนโลกมนุษย์ กระทำการเปลี่ยนชะตาชีวิตอันน่าสงสารนั้น ให้ถูกชินอ๋องต่างแคว้นรับไปเป็นบุตรบุญธรรม แต่ผู้ใดจะรู้ว่านั่นเป็นจุดกำเนิดของทรราช ชายหนุ่มผู้น่าสงสารเปลี่ยนเป็นบุรุษชั่วร้ายอำมหิต เข่นฆ่าผู้คนอย่างกับผักปลา เมื่อมหาเทพได้รับรู้เรื่องราวที่เซียนสาวก่อขึ้น จึงลงโทษให้ย้อนกลับมาจุติเป็นมนุษย์และแก้ไขสิ่งที่ทำผิด แต่เหมือนถูกมหาเทพกลั่นแกล้ง เซียนสาวถูกส่งมาเกิดเป็นเกาเยี่ยนฟาง ชายาชังของหวงหยางจิ้ง ที่เขาฆ่าทิ้งทันทีหลังจากที่มีอำนาจในมือ หวงหยางจิ้ง X เกาเยี่ยนฟาง “ออก! ไป!” “หม่อมฉันไม่ไปที่ใดทั้งนั้น” ร่างเล็กกลัวจะถูกลากออกไปจากจวน จึงรีบคลานไปกอดเสาศาลา หวงหยางจิ้งมองซ้ายมองขวา หันไปเห็นกิ่งไม้ข้างๆ ศาลาจึงหยิบมางัดแงะแขนขาของสตรีหน้าไม่อายคนนี้ออกจากจวน “เฮอะ ถึงขนาดใช้ไม้เขี่ยหม่อมฉันเลยหรือเพคะ” “เนื้อตัวสกปรกของเจ้า ข้าไม่คิดจะแตะให้เสียมือ”

หนึ่งชะนีน้อยผู้ติด ของเล่น X งอมแงม กับ หนึ่งเพื่อนสนิทหน้าเนิร์ดสุดซับซ้อน ผู้มีห้องเกียร์สีแดงเพื่อเก็บซ่อน ความลับ บางอย่างเอาไว้ แล้วอะไรจะเกิดขึ้น?... เมื่ออยู่ๆ ของเล่นชิ้นโปรดดัน ระเบิดตู้ม!! เกือบ ไหม้กีกี้ แต่เจ้าของแบรนด์ที่มารับของไปเคลมให้ ดันเป็นหนุ่มเนิร์ดหน้าใส คนที่ใจรู้จักมักจี่เป็นอย่างดีสุดๆในชีวิต

ยังไงคะ!!! ย้อนมาเกิดใหม่ในยุคจีนโบราณแต่ไม่ใช่นักฆ่า ไม่ใช่เชฟ ไม่ใช่ดีไซน์เนอร์ แถมไม่ใช่แม่ศรีเรื่อนด้วยจ๊ะ แต่ฉันเป็นครูคณิตวันๆท่องสูตรคูณ แถมสามีก็ยังจะมาหย่าขาดอีก ไม่รอด! ตายกับตายเท่านั้น!!! เฉินเฟยเทียน x จางเจียวซิน “อย่าได้กล่าวอันใดให้มากความ ข้ายืนยันจะยื่นฏีกาขอหย่าขาดกับเจ้า” “ไม่หย่า ยังไงก็ไม่หย่า!” เหอะ! ขืนหย่าออกไปทั้งที่ทำอะไรไม่เป็นเช่นนี้มีหวังนางและหนิงเออร์ได้อดตายเป็นแน่ “น่ารำคาญเสียจริง” “ไม่หย่าได้ไหม..นะเพคะ..ขอเพียงสองหนาว ข้าจะหย่าให้ท่าน ระหว่างนี้ข้าจะมิทำให้ท่านต้องเคืองใจแม้แต่น้อย” เมื่อดื้อดึงไม่ได้ผลจึงหันมาขอร้องด้วยท่าทีน่าสงสาร “หึ เพียงเท่านั้นจะพอได้อย่างไร ข้าต้องการมากกว่านั้น” “แล้ว…ท่านต้องการสิ่งใด”