Free Visual Novels 18

คำโปรย เห็นแล้วใจสั่น อยากจับให้มั่นคั้นให้ตายคามือ เมื่อนางร้ายคนสวยอยากได้เชฟหนุ่มผมยาว อุปสรรคของเธอเยอะมากมาย เริ่มตั้งแต่ลูกสาวของเขาหรือน้องแมวบ้าน ๆ นามว่าสลิด แฟนเก่าที่เป็นรักแรกของเขา ว่าที่แม่สามีอีก อุปสรรคเยอะขนาดนี้ นางร้ายสายฝอ ของเราจะผ่านไปได้ไหม

York Langston locked me up for six months. Word on the street was he dropped over 100 million to buy me my own private island. Security here? Tight enough to rival the White House. Even a bird that flew past the area would get shot down on sight. But what nobody knew… All that luxury people envied? To me, it was just a gilded cage. It wasn't until he found a woman who looked almost like me that his interest began to fade. One day, she stormed the island with a gang at her back while he was away. She slashed my tendons and carved up my face with a blade before locking me inside a cage with a rabid dog. I was barely breathing by the time York finally found me. "York, this woman thought she could fool you by imitating me? She must be a spy! You'll have to flay her alive if you want her to talk!"

“การเดินทางที่ไม่รู้จุดมุ่งหมาย ความสวยที่ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล”

"ผมชื่อภัทร คุณชื่อเพื่อนแพรใช่ไหม ผมขอชี้แจงง่ายๆ แล้วกันนะครับเวลา หกเดือนที่คุณอยู่ในฐานะแฟนผม คุณไม่สามารถคบใครได้เพราะมันจะสร้างความเสื่อมเสียมาให้ผม ผมจะไม่ทำอะไรล่วงเกินคุณในที่รโหฐาน" "เดี๋ยวค่ะ ถ้าที่ไม่รโหฐานละคะ" เพื่อนแพรยกมือถาม "อ๊าวคุณ เราเล่นเป็นแฟนกันก็ต้องมีกอดกันบ้างตอนอยู่ข้างนอกเพื่อความสมจริง" ภัทรพูดกลั้วเสียงหัวเราะ "เดี๋ยว...ก่อนจะไปถึงตรงนั้น ทำไมคุณเลือกฉัน" "คุณขี้เหร่ดี" เขาตอบหน้าตาเฉย

"แฟนน้องเหรอ ไหนบอกไม่มีแฟน" ถึงสกิลภาษาไทยของเขาจะไม่เข้าขั้นเทพ แต่เขาก็ฟังออก ...อ้าวมันไม่ได้เป็นแฟนผู้หญิงคนนี้เหรอ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าอะไรที่มันใส่ลงไปในแก้วน้ำนั่น "ไม่ใช่แฟนนะคะ คุณเป็นใคร" หญิงสาวหันมาทางคนที่หน้าตาเหมือนพระเอกเกาหลีแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ ว่าเขาจะเข้ามาหาพวกเขาทำไม

เขาคือชายหนุ่มหล่อเหลาแต่ใครจะคิดว่าเขาจะมีปมด้อย และดันเป็นปมด้อยที่รักษาทางกายไม่ได้มันต้องรักษาทางจิตใจเท่านั้น เธอคือคุณหมอสาวสวย ผู้ซึ่งเคยทิ้งเขาไปเมื่อสิบปีที่แล้ว เจอกันหนนี้เขาจะไม่ยอมให้เธอหนีพ้น เขาคือตราบาปในใจเธอ ส่วนเธอก็ตราบาปในใจเขา ผู้หญิงแก่บ้า ได้แล้วก็ทิ้งกัน เด็กบ้า ใครจะคิดว่าอายุแค่สิบเจ็ดปี..นี่ฉันจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์ไหม หลังจากนั้นสิบปีผ่านไปเขาและเธอกลับมาเจอกันอีก ในฐานะ คุณหมอ กับ คนไข้

"เดี๋ยวนะ! คุณจะให้ฉันตรวจท้องก่อนเริ่มงานเนี่ยนะ" "ใช่!" "มันได้เหรอคุณ จะลิดรอน สิทธิเสรีภาพลูกจ้างเกินไปแล้วนะ ฉันมาทำงานนะคะ ไม่ใช่เป็นทาสในเรือนเบี้ยของคุณ นี่มันยุคไหนแล้วคนท้องก็ทำงานได้นะ" "ผมจะไม่ว่าอะไรเลย ถ้าในท้องนั่นไม่ใช่ลูกผม" "ฮะ! ลูกคุณ!" "ใช่ลูกผม!" "เดี๋ยวนะ เราได้กัน" "ไม่ได้กันแล้วจะท้องเหรอ คุณอิงดาว"

ผู้ชายอยากได้หุ้น ส่วนเธออยากได้ผู้ชาย "ผมอยากซื้อหุ้นคุณ" "นอนกับรักสิ แล้วรักจะขายให้" "นี่เธอเป็นผู้หญิงยังไงเนี่ย" "เป็นผู้หญิงสวยและรวยมาก แถมมีหุ้นที่คุณอยากได้" "เราก็วิน ๆ ด้วยกันทั้งคู่นะ คุณได้หุ้น รักได้คุณ" ผู้ชายโคตรหยิ่งที่เธออยากได้ เมื่อสิบปีที่แล้วเขาว่าไงนะ "ฉันไม่ได้ชอบเธอ เธอไม่ใช่สเป็กฉัน" "แต่เราจูบกัน" "ฉันแค่เมา!!!"

He crossed his arms the towel hung low. "I'm married Celeste… you’re like a daughter to me that can’t happen… you don’t know what you’re asking for little one” he grunt. I laughed soft. "Daughter? No daddy I want to be your slut. Kiss me. Touch me. Ruin me, I need you." I closed the gap my hands went to his chest his wet skin under my fingers. I leaned up and kissed him hard my lips pressed to his, my tongue pushing in. ••• At eighteen, a birthday wish led to a forbidden night with her best friend's dad. At twenty-five, a cheating scandal sends her running to New York, straight into the orbit of the one man who she tried so hard to forgot. The problem? He's her powerful new boss—and some secrets can't stay in the past.

“พี่วิน!...นี่มันอะไรกัน” รินลณีร้องออกมาอย่างตกใจ หัวใจเธอเต้นแรงเหมือนมันจะหลุดออกมาจากอก ร่างกายชาไปทั้งร่าง ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะยืนไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะมาเห็นภาพแบบนี้ “พี่พัฒน์ ผมชอบพี่ ...รินณีเราเลิกกันเถอะ”นาวินก็ตกใจพอกัน ภาพที่เธอเห็นเขาคงปฏิเสธไม่ได้เพราะมันชัดเจนมากขนาดนี้...ชายหนุ่มได้แต่พูดว่า “ขอโทษ” “ไอ้เลว” รินลณีด่าออกไปทั้งน้ำตา..เธอวิ่งขึ้นรถไฟฟ้ากลับคอนโดมิเนียม โดยไม่ได้สนใจเสียงเรียกของนาวิน ส่วนระพีพัฒน์นะเหรอเขาก็ยังยืนเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อกาวน์แบบไม่ได้สนใจอะไร นี่มันอะไรกัน มันคือโลกที่ชะนีแบบเธออยู่ยากจริง ๆ เธอกลับมาร้องไห้ต่อที่ห้อง ภาพอดีตของเธอกับนาวินไหลผ่านเข้ามาในหัวเธอไม่หยุด เพราะเขาเป็นเกย์ใช่ไหม? เธอกับเขาเลยเข้ากันได้ดี ไม่ว่าจะไปทำผม ชอปปิงเขาไม่เคยบ่น ไม่เคยว่ามันน่าเบื่อ