Harry Potter In 99 Seconds With Lyrics

A lonely man finally found love in an unexpected way but how does his heart takes it and how does he live up to the standard to receive reciprocation? Dimitri Jenkins the one and only man who hates love like he hates his enemy but what happens when his heart starts playing a different tune, will he succumb to it or finds a distraction? But how long can he run away from the truth?

ในตอนที่ฉันไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลันกำเริบ พ่อ แม่ พี่ชาย และแม้กระทั่งคู่หมั้นของฉัน ทุกคนต่างกำลังวุ่นอยู่กับการฉลองวันเกิดให้น้องสาว ฉันโทรศัพท์เป็นสิบ ๆ สายจากหน้าห้องผ่าตัด เพื่อตามหาญาติมาเซ็นเอกสารยินยอมสำหรับการผ่าตัด แต่โทรศัพท์ทั้งหมดถูก ตัดสายทิ้งอย่างไม่ไยดี　　 กู้เหยียน คู่หมั้นของฉัน ตัดสายแล้วส่งข้อความมาหาฉันว่า "เสี่ยวซู อย่ามาสร้างเรื่องน่ารำคาญน่า ตอนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของหนิงเยว่ รอให้งานเลี้ยงจบก่อนค่อยว่ากันนะ" ฉันวางโทรศัพท์ลง แล้วลงชื่อของตัวเองบนใบยินยอมด้วยความสงบ นี่คือครั้งที่เก้าสิบเก้า ที่พวกเขาเลือกทอดทิ้งฉันเพื่อหนิงเยว่ ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ไม่ต้องการพวกเขาอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่รู้สึกเสียใจกับความลำเอียงของพวกเขาอีกแล้ว แต่กลับทำตามทุกความต้องการของพวกเขาอย่างว่าง่าย พวกเขาทุกคนคิดว่าฉันโตขึ้นแล้ว แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าฉันกำลังจะจากพวกเขาไปตลอดกาล

แต่งแค่ในนาม แต่พี่ก็ขยันสะกิดเมียจัง ปากบอกเมียไก่อ่อน แต่พอเมียอ้อน พี่ก็เหลวเป็นขี้ผึ้ง ที่บอกไว้ว่า 99 วัน เราจะหย่ากัน แน่ใจนะว่าพอถึงวันนั้น พี่จะไม่ร้องไห้ขี้มูกโป่ง

BONE ADALAH PRIA SETENGAH ULAR YANG DIASUH OLEH SEORANG DUKUN SAKTI YANG MENGUASAI 99 ILMU PERDUKUNAN. SEMBARI MEMBANTU SANG DUKUN MENANGANI BERBAGAI PASIEN, BONE KERAP DIHANTUI KEGELISAHAN AKAN JATI DIRINYA YANG SEBENARNYA. SIAPA ORANG TUA KANDUNGNYA DAN KENAPA IA BISA BERWUJUD ULAR? SAAT IA SUDAH TAK PEDULI LAGI PADA MASA LALUNYA, IA MALAH TAK SENGAJA BERTEMU IBU KANDUNGNYA. KEHIDUPAN SANG IBU YANG SANGAT RELIGIUS, MENUNTUT BONE UNTUK BERTOBAT DAN MENINGGALKAN DUNIA PERDUKUNAN. BAGAIMANA BONE MENENTUKAN TAKDIRNYA?

To help Adrian Spencer get over his feelings for his cousin, his mother made a deal—with Zoey Landon, the girl who had been secretly in love with him for years. They signed a contract. It gave Zoey ninety-nine chances. If even once—just once—Adrian chose her, she’d get what she wanted: to become his wife. But if he never did, she’d be sent overseas for good. No return. No exceptions. Zoey knew how hopelessly obsessed Adrian was with Claire Spencer. Still, she signed without hesitation. Ninety-nine chances. She refused to believe he wouldn’t choose her—not even once. But what she didn’t see coming was…

How long does it take to give up on a man you've loved for ten years? It takes me 3 seconds. The first second, I signed my name on the contract to become the chief designer of a renowned studio in Paris. The second second, I lock away ten years of my youth in my heart. The third second, I completely prepare to leave Levi's world. My fiancé Levi is the heir of the Smith Group, the absolute aristocracy. For others, he is untouchable. But for me, he's the childhood sweetheart who, with a crooked paper ring he made himself for the first time in his hand, told me, "You're the only girl I'll ever marry, even if I have to wait a hundred years." From that moment on, the only person I wanted to marry was Levi, and I never doubted that I would eventually marry Levi. But on the day of our engagement, he disappeared. I waited for a whole year, waiting for a message, a phone call, or a knock on the door, but nothing came. Later, he finally appeared. He stood next to a red Ferrari, holding flowers, and said that he still loved me, that he wasn't ready before, and begged me to give him another chance. I almost believed him. But at the same time, I received a provocative message from Levi's first love, Ruby: [Aren't you curious where he went during the time he eloped from your engagement? I'm already pregnant with Levi's child, and he loves kissing my pregnant belly the most.] I wiped away my tears, turned around, and applied to study in the Sorbonne University Faculty of Medicine, leaving only one sentence: "Levi, we're breaking up." Learning that I was leaving, Levi went crazy. He braved the heavy rain and blocked the entrance to my new place, his eyes red, asking me: "Stella, if I make Ruby abort the child, can you come back to me?"

A gray sky, full of clouds warning of an approaching storm. This is how Allie's world is perfectly described. A girl whose vision of life is pessimistic and full of darkness, where not even the slightest ray of light enters through her window thanks to her illness. But there is Rie, the boy who, despite the circumstances, remains optimistic and radiant, who will be the ray of light that Allie needs so much in her life. However, Rie hides his true origins from her, he comes from a rich family, but he does it out of fear that Allie will see him differently, so he pretends to be a middle class person, and tries to keep his secret hidden for a long time. But as they say, the truth... sooner or later it will come out. Will Allie be brave enough to dare to see beyond her gray world? Will Rie tell Allie the truth or will she hide it forever? Will Allie be able to forgive Rie?

On the very night Finn Chapman's first love got divorced, he threw the ninety-ninth divorce agreement at me. "Lisa's heart is broken. She can't move on. I have to take care of her," he said. Even our seven-year-old son tried to persuade me. "You should just agree to the divorce and leave," he told me. "Let Lisa move in. We don't need a maid like you anymore." Both father and son were certain I'd scream, cry, beg them not to throw me out. But I didn't. I simply nodded, quietly signed my name on the divorce papers, and left. Ten years later, my son became the top scorer on the SATs. During an interview, a reporter asked him, "What has motivated you to study so hard all these years?" He went silent for a moment. Then, in front of everyone, his eyes turned red. "Because I wanted to tell my mom," he said, voice trembling, "I've grown up now. Will you come back? Please don't leave me again."

เมื่อเจ้าพ่อมาเฟียร็อกโกแห่งตระกูลฟาลโคน สามีของฉัน ตัดสายโทรศัพท์ของฉันเป็นครั้งที่ 99 ฉันพาร่างกายที่ป่วยด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะสุดท้าย เดินเข้าไปในห้องทำงานของที่ปรึกษากฎหมายประจำตระกูล "สวัสดีค่ะ ฉันต้องการยื่นเรื่องหย่า" หลังสิบนาทีต่อมา ร็อกโกที่พึ่งได้รับข่าว ก็รีบเข้ามาพร้อมกับคนในครอบครัวของฉัน ผู้นำตระกูลผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ ทันทีที่ก้าวพ้นประตูเขาก็ตบหน้าฉันอย่างแรง "เพื่อจะป่วนงานเลี้ยงฉลองเลื่อนตำแหน่งของโซเฟีย คุณถึงกับกล้าใช้เบอร์ฉุกเฉินพร่ำเพรื่อเลยเหรอ? สมองคุณหายไปไหนหมด!" รายงานผลการวินิจฉัยโรคที่ฉันกำไว้ในมือถูกแม่แย่งไปทันที เธอเหลือบมองเพียงไม่กี่วินาทีก็หัวเราะเยาะออกมา "แกล้งป่วยเรียกร้องความสงสาร เพียงเพื่อให้พวกเราหันมาสนใจแก แคลร์ ตั้งแต่เด็กจนโตแกโกหกมาไม่พออีกหรือไง?" โซเฟียน้ำตาคลอเบ้า พร้อมคว้าแขนของร็อกโกไว้ "ขอโทษนะพี่ หนูไม่ควรรับตำแหน่งนี้เลย พี่อย่าทำร้ายตัวเองและทำร้ายร็อกโกอีกเลยนะ!" ฉันเช็ดคราบเลือดที่ค่อยๆ ซึมออกมาจากมุมปาก แล้วหันไปเผชิญหน้ากับทนายความอีกครั้ง "ตอนนี้ฉันไม่เหลือครอบครัวแล้ว เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาในการเผาศพของฉันในอีกสามวันข้างหน้า รบกวนช่วยจัดการเรื่องหย่าให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุดด้วยค่ะ"

Johan Kurniawan tidak mencintaiku dan juga tidak mencintai putri kami. Dia hanya mencintai kekasih idamannya yang ada di dalam hatinya. Demi menjaga citranya di hati kekasih idamannya, dia hanya mengizinkan putri kami memanggilnya “Paman.” Sampai ketika kekasih idamannya hamil dan ke luar negeri untuk menikah, dia mabuk-mabukan, memutuskan kembali ke keluarganya. Setelah pulang ke rumah, putri kami memberinya 100 lembar kupon maaf. Aku memberi tahunya setelah 100 kupon habis digunakan, aku akan membawa putri kami meninggalkannya untuk selamanya. Dia memelukku dan putri kami dengan erat dalam pelukannya, bersumpah tidak akan pernah membuat kami bersedih lagi. Dalam lima tahun pernikahan rahasia, dia melakukannya dengan baik, tidak menggunakan satu lembar pun kupon maaf. Sampai kekasih idamannya kembali ke dalam negeri dengan putrinya. Setiap kali dia meninggalkanku dan putri kami demi kekasih idamannya dan putrinya, aku akan merobek satu lembar kupon maaf itu. Sampai kupon maaf itu... hanya sisa tiga lembar terakhir.