Heneral Luna Summary Novels & Stories

Napakaimposible naman yata na magtatago siya ng confidential na gamit sa school. Napangisi siya at umiling, "basta. Ang importante, hawak ko na,” aniya na lalo ko lang pinaghihinalaan. Ano bang ginawa ni Ate Jaida? "Luna!" sabi ni Sol nang makapasok siya sa pinto ng bahay. Napatingin kami sa kanya kaya nabigla siya nang makitang nandito kami lahat. "Good evening po,” bati niya sabay lapit sa'min. "Lance Villaflor is having a flight tomorrow in the morning. I think he's going to escape again,” sabi agad ni Sol at nalipat sa ‘kin ang tingin niya. "Stay at home first. He might kill you anytime soon,” seryosong sabi niya.

saad ni Lorna na may halong pangigigil. Unang lumabas si Lorna, bago paman sumunod si Marcos ay tinignan muna nito ang anak. Tumango si Luna kaya agad na lumabas ang ama. Buntong hininga na lang ang ginawa ni Luna, wala na siyang masasabi sa mga magulang dahil pati din siya ay blangko ang utak dahil sa kapapanganak pa lang. Nasaktan ito dahil sa nangyari sa mga magulang, masakit makita na maghihiwalay na sila dahil sa kataksilan ng kanyang Ama.

Tumama sa lotus ang pag-atake nito, narinig ang malakas na ingay. Ang tanging naramdaman ng Lunaris Heneral ay ang nakakatakot na puwersang tumulak sa kaniya. Bahagya siyang napaatras at napadaing. Pagkatapos ng mahigit sampung hakbang paatras, inayos ng Lunaris Heneral ang kaniyang sarili. Maputla ang kaniyang mukha at dilat sa gulat ang kaniyang mga mata. Tumitig siya kay Darryl nang hindi siya makapaniwala.

"Hindi kayo makakahanap ng kaligayahan—kailanman!" Napasigaw si Aura sa abot ng makakaya niya. Kasabay noon, pumikit siya at bumitaw sa pagkakahawak sa harang. Naglalagay siya ng isang napaka-delikadong taya. Anim na taon na ang nakalilipas, nang mahulog si Luna sa tulay, hindi siya namatay at sa halip ay iniligtas ni Malcolm.

“Deal closed. Luna was sold for one hundred billion pesos by Don Apollo. You could now claim your possession for tonight.” Halos manginig ang tuhod ko sa kaba nang tumayo si Don Apollo mula sa kaniyang kinauupuan. Mas nakita ko ang bulto ang kaniyang at alam ko sa aking sarili na magbabago ang aking buhay sa gabing ito.

Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon nila. Wei Long, kailangan nating maghanda. Para saan? Kung kumalat ang balita tungkol kay Tony Chan at kay Luna, baka siya ang pag-initan. Tawagan ko si General Alvarez. Hindi na kailangan. Hayaan muna natin. Obserbahan natin. Sa isang linggo, walang nangyari. Si Luna ay tahimik. Hindi niya ikinuwento sa kahit sino. Hindi ko siya tinanong kung bakit. Baka hindi pa siya handa.

Ngunit ang katuwaang iyon ay biglang naglaho, tila isang kandilang hinipan ng malakas na hangin, nang banggitin ni Ayumi ang huling bahagi ng usapan nila ni Klent. "Kailangan na raw niyang umalis kanina dahil susunduin niya ang anak niyang si Luna." Sa isang iglap, nanigas ang buong katawan ni Hunter. Ang pangalang Luna ay tila isang matalim na kutsilyo na bumaon sa kanyang likuran, binubuksan ang mga sugat na pilit na niyang pinaghilom. Hindi na siya sumagot. Nanatili siyang nakatitig sa telebisyon, pero ang kanyang isip ay lumipad pabalik sa England sa gabing nadatnan niya si Luna na may kasamang ibang lalaki, ang gabing winasak nito ang lahat ng tiwala niya sa pag-ibig.

Hindi man lang siya ba puwedeng tumingin sa kumander? Noong una, maganda ang impresyon niya sa tiyahin ni Luna. Siya ay, pagkatapos ng lahat, isang mandirigma na pumatay sa kanilang mga kaaway sa front line at karapat-dapat na igalang. Gayunpaman, masyadong mapagmataas ang matukoy at puntiryahin pagkatapos pa lang ng ilang sandaling pagkikita. Ang impresyon na meron siya patungo sa kumander sa kanyang puso ay mabilis na bumaba sa isang iglap.

Habang tahimik silang kumakain ng breakfast, nakatitig si Luna sa kanyang pinggan, isang biglang pag-aalinlangan ang pumasok sa kanya. "Hunter... may isa pa akong kailangang sabihin sa iyo." Naglagay si Hunter ng isang hipon sa kanyang pinggan bago nag-angat ng tingin. "Ano 'yon, babe?" "Nalaman ko lang ang katotohanan noong bumalik ako sa Tagaytay kamakailan." Uminom nang kaunti si Luna ng kanyang mainit na soy milk, ang mga daliri niya ay humihigpit sa baso. "Ang... ang mga umampon sa akin, ang mga nagpalaki sa akin, ay hindi pala talaga mga narcotics police officers. Mababait lang silang mga tao na pansamantalang kumuha sa akin. Namatay sila sa gitna ng trabaho nila bago pa man sila magka

Oh no he’s absolutely not. “No tita, he’s a man. Lieutenant Luis Harrington was a man.” Sabi ni Kitana na nanlalaki pa ang mga mata. Nobody will dare to say that Luis Harrington was a just a boy, he was a man, a very sexy one. Kitana thought as an unconscious smile started to form from her lips. Her lips… Wala sa sariling nahawakan ni Kitana ang sariling mga labi saka lalo lamangnapa ngisi nang maalala ang malalim na halik na pinagsaluhan nila ng gwapong pulis kagabi.