Hujan Unedited Version

Malam itu hujan turun dengan deras. Sebuah tragedi berdarah tiba-tiba datang menimpa Keluarga Li. Semua orang yang ada di sana hampir terbunuh. Yang berhasil selamat hanya dua orang pekerja setia dan dua orang anak yang masih kecil. Setelah belasan tahun berguru kepada seorang tokoh angkatan tua dan menghilang tanpa jejak, Li Bing kembali muncul ke dunia persilatan dengan tekad ingin mencari tahu siapa dalang dibalik layar atas tragedi tersebut sekaligus membalas dendam terkait kematian seluruh keluarganya. Orang awam mungkin ada yang tidak tahu atau tidak mengenal siapa itu Li Bing, tetapi orang-orang dunia persilatan, mereka pasti tahu dan mengenalnya. Sebab sebelum memutuskan untuk kembali ke Kota Yu Nan, Li Bing sudah mengembara dulu di daerah lain. Dalam pengembaraan itu dia berhasil mengangkat nama. Orang-orang persilatan menjulukinya Pendekar Tangan Dewa. Selama menghadapi pertarungan besar dan kecil, Li Bing tidak pernah menggunakan senjata. Karena senjatanya hanya kedua tangan itu saja. Tangan yang ampuh. Tangan yang ajaib, dan tangan yang lebih tajam dari senjata apapun! Entah suatu kebetulan atau bukan, rupanya kemunculan Li Bing di Kota Yu Nan bersamaan juga dengan kisruhnya dunia persilatan Tionggoan. Saat itu, dunia persilatan mulai kacau. Berbagai macam pertarungan terjadi, masalah bermunculan di mana-mana. Tidak hanya itu saja, bahkan dia pun di fitnah dengan kejam oleh seseorang yang belum diketahui sehingga ada banyak pendekar yang mencoba untuk membunuhnya. Tugas Li Bing semakin berat. Apalagi dia juga harus mencari adiknya yang sudah berpisah selama belasan tahun. Note: Ini novel klasik, jadi di dalamnya tidak ada kultivasi dan lain-lain. Novel Pendekar Tangan Dewa berlatar di Tiongkok pada zaman dulu. Terinspirasi dari penulis silat terdahulu seperti Kho Ping Ho, Khu Lung, dan lain-lain.

Aryan Syah... Seorang jejaka kacukan melayu dan arab. Berusia 28 tahun dan membesar di Abu Dhabi, UAE. Bekerja sebagai seorang juruterbang. Impiannya untuk berpindah ke Kuala Lumpur Malaysia adalah untuk mencari ayah kandungnya yang terpisah semenjak 25 tahun yang lalu. Dia juga diterima sebagai juruterbang di syarikat penerbangan yang berpangkalan di Kuala Lumpur, Malaysia. Di hari pertamanya menjalankan tugas bersama syarikat penerbangan terbarunya, satu insiden yang telah mempertemukan Aryan Syah dengan Ezma Umaira... "Helo! Apa ni? Lain kali berjalan tu mata pandang depan! Jangan main langgar aje! Apa, ingat kita ni awan ke apa? Main langgar aje!" _ Ezma Umaira. "Err... sorry, I yang silap. Tergesa-gesa sangat tad." _ Aryan Syah. "Sorry-sorry naik lori! Dah... ke tepi sikit, nak cepat ni." _ Ezma Umaira. Tanpa disedari, mereka ditugaskan di dalam penerbangan yang sama. Semenjak itu, mereka kerap berjumpa dan ditugaskan dalam satu penerbangan yang sama. Bermula dari pertelingkahan dan salah faham antara mereka, kini kedua-duanya umpama anjing dengan kucing namun tanpa disedari bibit-bibit cinta juga berputik dan hubungan mereka direstui oleh kedua-dua pihak. Disangka panas hingga ke petang, rupanya hujan ribut di tengah hari. Di saat kebahagiaan hidup berumahtangga dengan kelahiran cahaya mata pertama mereka, kehadiran Adriana Sofea, yang sudah lama mengenali Aryan Syah dan menagih cinta dari jejaka itu menyebabkan hubungan mereka dilanda badai taufan. Lebih-lebih lagi ketika Adriana Sofea ditugaskan bersama dalam penerbangan yang diketuai oleh Aryan Syah dan terpaksa berjauhan dengan isteri dan keluarganya, Adriana Sofea mengambil peluang keemasan itu untuk menambat hati Aryan Syah. Berjayakah niat jahat Adriana Sofea untuk mencuri hati Aryan Syah? Bagaimana kesudahannya dan apa yang akan Ezma Umaira lakukan?

Saat tangannya makin maju mendadak ketegangan Bumi membuatnya menghentikan semua. Kalungan tangan Bumi di leher Langit melemah. Lalu turun. Keduanya bertatapan dalam kesenyapan. Hanya derasnya hujan yang terdengar makin menggila di luar sana. “Kenapa?” tanya Langit parau. Sumpah, ia tak suka dihentikan dalam keadaan seperti ini. “Kau tak suka?” tanya Langit kaku. Semakin erat memeluk pinggang Bumi dengan kedua tangan. Betapa tak enaknya dihentikan dalam keadaan ia sudah hampir memuncak. Namun, ia tahu ini tak baik. Ia terlalu liar untuk Bumi. Sinar mata Bumi seperti menghukumnya, masih saja ada kebencian di sana. “Kenapa kamu Bumi?” “A..., aku,” wajah Bumi menunduk. Ia tak mampu menolak sentuhan Langit. Hanya saja, bagaimanapun ia tahu tubuhnya menginginknanya. Setelah banyak hal yang dilaluinya menyakitkan beberapa bulan terakhir ini. Sangat menyakitkan dan membuatnya tak berani berharap lebih pada siapapun. Kedua tangan lentik itu menutup muka, membuat Langit bingung. Dibukanya tangan Bumi, mengangkat wajah gadis itu dan memaksanya untuk menatap mata elang miliknya. Di sudut mata, telah tergenang air yang siap tumpah. Bumi menahannya sekuat tenaga. “Hei,” digoncangkannya tubuh Bumi. Helaan nafas berat Bumi membuat Langit meneliti setiap lekuk wajah oval itu. “Kau kenapa?” Bumi hanya menggeleng. “Tak suka? Kau marah?” tanya Langit beruntun. Ia tak mau hanya karena perlakuannya Bumi menjadi dingin kembali dan malah membencinya. Hening. “Kita...,” kata Bumi tidak lanjut. “Iya, kita nggak ada komitmen apapun.” Langit menyadari itu. “A... aku....” “Kenapa?” “Aku nggak bisa,” kalimat Bumi bergetar. @@@ Dikhianati dan terpuruk membuat Langit dikirim papanya mengurus kebun bunga di desa. Tanpa sengaja bertemu Bumi, cewek dingin, cuek dan jutek yang ditemuinya di sana. Meski menyebalkan, Langit penasaran dengan gadis manis nan eksotis tersebut. Ada benci yang jelas-jelas diperlihatkan Bumi untuk Langit. Langit tak pernah tahu misteri apa yang membuat Bumi begitu membencinya. Siapa Bumi? Walau benci, kenapa terjadi keintiman di antara keduanya?

Suami aku dan aku adalah dua orang yang paling saling membenci di dunia ini. Dia membenci aku karena aku telah memisahkannya dari wanita yang dia cintai. Dan aku membenci dia karena hatinya selalu terisi oleh wanita lain itu. Selama delapan tahun pernikahan, kata-kata yang paling sering kami ucapkan satu sama lain bukanlah cinta, bukan pula kewajiban, melainkan kutukan dan makian. Namun, pada hari ketika kota hancur, segalanya berubah. Panji-panji musuh telah tampak jelas di balik gerbang yang hampir runtuh. Ia melaju ke depan dan menghalangi jalur, menempatkan tubuhnya di antara musuh dan jalan pelarian aku. “Tetaplah hidup.” Dia berkata dengan pelan. Lalu ia mengangkat pedangnya dan tak menoleh ke belakang. Panah-panah datang seperti hujan deras. Ketika anak-anak panah itu menembus tubuhnya, ia menoleh sekali, hanya sekali…. Setelah itu, tubuhnya tetap berdiri menghalangi jalan. tidak ada satu pun musuh yang berhasil melewatinya. “Jika ada kehidupan lain … semoga Yang Mulia memberikan belas kasihan agar aku bisa menjadi miliknya.” Malam itu, kota hancur lebur. Penduduknya tewas atau melarikan diri. Aku memanjat menara tertinggi di istana. Dan aku melompat. Saat aku membuka mata kembali, hal pertama yang aku lakukan adalah menemui raja. “Kerajaan-kerajaan di utara membutuhkan pengantin dari keluarga kerajaan,” kata aku. “Aku yang akan pergi.” Dalam kehidupan ini, akulah yang akan melewati perbatasan. Di kehidupan sebelumnya, ia mati dengan keyakinan bahwa ia telah mengecewakan wanita itu. Kali ini, aku tidak akan membiarkan penyesalan itu terulang kembali. Aku akan menerima perkawinan yang seharusnya ditujukan untuk wanita itu. Aku akan mengenakan mahkota yang seharusnya mengasingkannya. Aku pun akan menjalani masa depan yang seharusnya tidak wanita itu tanggung. Biarkan cintaku tinggal di sini. Biarkan ia melindungi wanita itu. Biarkan ia menjalani hidupnya dengan keyakinan bahwa, pada akhirnya, ia telah menepati janjinya.

Synopsis (Version Française) « Je te déteste ! Tu n’es pas notre mère ! » Melissa recula, bouleversée. « Tu… tu l’as entendu ? » souffla-t-elle, pointant du doigt leur plus jeune enfant. Jaden esquissa un sourire en coin, la tête légèrement inclinée. « Bien sûr. Il n’a pas tort, de toute façon. » Elle avait tout sacrifié pour lui — passant du statut d’héritière riche et respectée à celui d’épouse négligée d’un homme ruiné. Malgré le passé difficile de Jaden et son précédent mariage, Melissa était restée à ses côtés, élevant ses enfants et aidant à reconstruire son entreprise jusqu’à en faire un empire rival de celui de sa propre famille. Elle pensait enfin recevoir les roses qu’elle méritait. Elle croyait que Jaden Oscar l’aimerait davantage maintenant qu’ils avaient tout. Mais la réalité brisa ses espoirs. Quelques années à peine après leur réussite, Jaden rentra à la maison avec une autre femme… qu’il présenta comme la véritable mère de ses enfants. Melissa se retrouva seule — sans mari, sans enfants, sans famille. Sous la pluie battante, fixant la maison qu’elle appelait autrefois la sienne, elle fit un vœu solennel : se venger de tous ceux qui l’avaient trahie, et plus que tout, de son cher mari, Jaden Oscar. --- ️ Note de l’auteure > Cette œuvre est ma propre création. Il s’agit de la traduction officielle en français de mon roman anglais publié sur GoodNovel. Merci de respecter mon travail et de ne pas copier ou reproduire sans autorisation. — Chel-C

Aux yeux des autres, j'étais Mme Ward, la reine intouchable aux côtés d'Elias Ward, le chef de la mafia de Paris. Mais je savais que mon mari ne m'avait jamais aimée. Son cœur appartenait toujours à Harper Dinah, la femme de son neveu. Et après la mort de ce dernier, il n'a pas hésité à faire venir Harper chez nous. « Je veux juste mieux m'occuper d'elle », m'a-t-il dit. Mais sa version de « s'occuper d'elle » consistait à expulser un homme d'une fête parce qu'il avait osé flirter avec Harper et à la rendre enceinte. Elias adorait me complimenter en public, comme si j'étais la femme parfaite. Oui, je l'avais été autrefois. J'avais l'aidé à bâtir son empire et fait briller son casino. J'étais celle qui souriait, aimable, toujours accueillante. Et pendant ce temps, il cachait Harper, comme si elle était une relique sacrée. Puis, c'était grâce à « ces louanges » incessantes qu'un de ses ennemis m'a prise pour cible. Un groupe de voyous m'a enlevée, envoyant à Elias un message menaçant : « Dégage de Paris, ou ta femme va y passer ! » Bien sûr, Elias n'a pas choisi de céder. « Tiens bon », m'a-t-il dit au téléphone, « Ils ne te feront pas de mal, Noah. Tiens jusqu'à ce que Harper accouche. Je viendrai te chercher. » J'ai été alors enfermée dans une cave sale pendant huit mois, affamée, battue, humiliée. Le chef des malfrats m'a violée encore et encore. Et pourtant, Elias n'est jamais venu. Finalement, alors qu'ils étaient tous ivres, j'ai réussi à m'échapper. De retour chez moi, j'ai trouvé mes jumeaux endormis dans la chambre des domestiques, mangeant des restes, tandis que leur père organisait une fête pour son nouveau-né... Je ne l'ai pas affronté et suis partie avec mes enfants.

Le jour où je suis allée enregistrer mon lien de compagnon, mon petit ami Austin m'a fait expulser du bureau des Affaires des Meutes de loups-garous et est entré avec son amie d'enfance. Je me suis assise par terre, incrédule, et il m'a regardée sans même cligner des yeux. « L'enfant d'Hélène a besoin du statut de la Meute d'Âme, et je t'épouserai quand nous aurons supprimé l'inscription de compagnon. » Tout le monde supposait que, comme j'étais éprise de lui, j'attendrais volontiers un mois de plus pour lui. Après tout, je l'attendais depuis sept ans. Mais cette nuit-là, j'ai fait quelque chose d'impensable : J'ai accepté le mariage arrangé par mes parents et je suis partie silencieusement à la Meute de Lame. Trois ans plus tard, je suis retournée dans ma meute d'origine pour rendre visite à ma famille. Mon compagnon, qui était maintenant le président des loups-garous, avait des affaires parlementaires urgentes, il a donc envoyé ses subordonnés m'accueillir à l'aéroport. De façon inattendue, j'ai rencontré Austin que je n'avais pas vu depuis trois ans. Il a vu le bracelet brillant à mon poignet d'un coup d'œil. « C'est la version copiée du bracelet que le président des loups-garous Guillemin a acheté pour sa compagne au prix de 2 millions d'euros ? Cela fait quelques années que je ne t'ai pas vue, je ne pensais pas que tu étais devenue aussi vaniteuse. » « Tu as fait une scène pendant si longtemps, ça suffit, reviens. L'enfant d'Hélène sera récupéré et déposé par toi lorsqu'il sera en âge d'aller à l'école. » J'ai caressé doucement le bracelet que j'avais au poignet, à son insu, c'était le moins cher des innombrables bracelets que Guillemin m'avait offerts.

Voici la version simplifiée du texte, conservant l'intensité et l'essentiel de la trame : J'étais enceinte de neuf mois quand le Conseil des Loups a envoyé le rapport de ressources de mon compagnon. Pendant deux ans, mon mari, l'Alpha de la meute, avait secrètement fourni territoire, protection et provisions à la même louve — sans interruption. La première aide datait d'il y a deux ans : le mois où j'avais perdu mon premier enfant. Une notification est apparue : un message de cette louve. « Tu as vu le rapport, n'est-ce pas ? » Je n'ai pas répondu, mais j'ai ouvert son fil. La publication la plus ancienne, datée du 21 avril de cette année-là, montrait une louve appuyée contre un Alpha. Son visage était hors champ, mais la marque d'Alpha sur son épaule — celle de mon mari — était claire. La légende : « Merci de m'avoir choisie la nuit de ma majorité. » Cette nuit-là, je gisais en sang dans la salle de soins, en train de perdre notre petit. Il m'avait dit qu'il était en déplacement pour la meute. Je continue à faire défiler : elle s'entraînait dans les zones réservées aux Alphas, utilisait les ressources de la Luna, était protégée comme si elle était déjà à sa place. Chaque publication rappelait qu'il l'avait choisie. En haut de son fil, un rapport médical : elle était enceinte de l'enfant de l'Alpha. J'ai posé mon appareil et retourné dans notre chambre. Puis elle m'a envoyé photos et vidéos — pour exhiber que l'amour dont je fus fière était pourri jusqu'à l'os. Je me suis assise lentement, mon petit remuant en moi, une douleur au cœur. C'est alors que j'ai compris : il m'avait trahie, entièrement. Je ne veux pas cet amour. Je ne resterai pas dans cette meute. Quand mon petit naîtra, je partirai avec lui, l'héritier de l'Alpha. Qu'il fouille chaque territoire, qu'il mette la meute à feu et à sang dans le regret — il ne nous trouvera jamais.