Jayvik X Reader

Vampire x Human. Professor x Student. Steamy x Forbidden love When your one night stand turns out to be your professor, there's only one thing to do- continue to sleep with him. And that was exactly what Sophia is going to do. She's faced with a forbidden attraction that's hard to resist until she finds out his dark secret; he's a vampire. Will her passion overcome the secrets he had been hiding from her or will the shadows tear them apart?

เขาคิดว่าตัวเองแน่ แต่กลับเอาชนะ 'เธอ' ไม่ได้สักครั้ง [โปรดXอัสมา]

ใครๆก็บอกว่าคุณสส. น่ะใจร้าย (สส. เซียง x อบเชย)

ดูเหมือนของขวัญวันเกิดปีนี้คงจะทำให้ชีวิตผมไม่ปกติสุขอีกต่อไป - แฟนมีตxพาสต้า

“ยามข้ารักท่าน ท่านมิห่วงหา ยามข้าหมดใจ ไร้ซึ่งยินดียินร้าย เหตุใดท่านต้องแสร้งนึกถึงความหลัง เหนี่ยวรั้งข้าไว้ข้างกายเช่นนี้” เรื่องย่อ : เพราะเขาทนมองนางตายไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างเลือดเย็น เช่นนี้นางยังผูกใจรักเขาได้อยู่อีกหรือ บุรุษเช่นนี้หรือที่นางใฝ่หา เสิ่นหนิงจิน ฮองเฮาแห่งต้าหยาง เคยพยายามทุกวิถีทางให้นางได้อยู่ในสายตาชายที่รัก แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรความสัมพันธ์อันเก่าก่อนของนางและเขาก็มิอาจหวนกลับ ‘จินเอ๋อร์ของอวี่เกอ’ ยากจะหวนกลับ คงหลงเหลือเพียง ‘ฮ่องเต้และฮองเฮาแห่งต้าหยาง’เท่านั้น เจิ้งเฟยอวี่ x เสิ่นหนิงจิน “หากเป็นเมื่อก่อนเจ้าคงไม่มองข้าด้วยสายตาเช่นนี้” “มิต้องกังวลไปเพคะ หม่อมฉันอยู่มองพระองค์ด้วยสายตาเช่นนี้อีกไม่นานนักหรอก” “หมายความว่าอย่างไร...” “หม่อมฉันมิอยากเป็นฮองเฮาแล้วเพคะ” “...” “หากฝ่าบาทจะกรุณา ช่วยมอบอิสระให้หม่อมฉันได้หรือไม่เพคะ”

"ฉันเอาเธอตายแน่พิ" SET คุณ (เฮียสี่ วสุ x พิ พินรี)

สยบรักเฮียคราม #ก็พริมโรสอยากเป็นเด็กเฮียคราม   พริมโรส โรสรินทร์ เฟรชชี่ปีหนึ่งนักศึกษาแพทย์คนเก่ง สาวสวย ยิ้มหวาน ขี้เล่น คุยเก่ง ขี้อ้อน อายุ 19 ปี นักศึกษาแพทย์น้องใหม่ฉายาตุ๊กตาเดินได้  ...เฮียครามน่ะ ใจดีจะตาย... "สัญญาว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะจีบจะเต๊าะแค่เฮียครามนะคะ" "ก็ชอบก็จีบแค่เฮียคราม ไม่ได้หมายความว่าเป็นเด็กเฮียครามแล้วหรอคะ"     เขตคราม หิรัญอัครโยธิน เขตคราม หนุ่มหล่อดีกรีอดีตเฮ็ดว๊าก ทายาทเจ้าของแบรนด์รถยนต์สัญชาติยุโรปสุดหรู นักศึกษาวิศวะยานต์ยนต์ปี 3 พูดน้อย เย็นชา ขี้รำคาญ ดุเหมือนเสือน่ากลัวเหมือนสิงห์ ....ใครๆ ก็บอกว่าเฮียครามวิศวะน่ะ ดุอย่างกับเสือ.... "เธอทำให้ฉันปวดหัวรายวันจริงๆนะๆ” "รู้อะไรมั้ยพริมโรส ฉันไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิด"      พริมโรส x เขตคราม

พี่ว่า ตอนนี้เรายังไม่พร้อม และหนูก็เป็นคนของพี่ อย่าลืมสิ ว่าหนูเป็นเด็กที่พี่เลี้ยงไว้! Xมาโบ้กำลังจะหอนอย่างแซ่บ!

ซ่อนรักซาตานเถื่อน วีxปลายฟ้า “เป็นชู้กับแฟนพี่สาวมันก็น่าตื่นเต้นดีนะเธอว่ามั๊ย” ผู้ชายคนนี้ยัดเยียดสถานะชู้และมอบความเจ็บปวดให้กับฉัน โดยไม่สนว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังทำมันจะผิดหรือถูกขอแค่ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ต่อให้เป็นวิธีที่เลวร้ายแค่ไหนผู้ชายคนนี้ก็ทำ และถึงแม้ฉันจะรู้ว่ามันผิดแต่สุดท้ายหัวใจของฉันมันก็ถลำลึก ไปรักแฟนของพี่สาวตัวเอง ฉันไม่สามารถรักผู้ชายที่เป็นของพี่สาวตัวเองได้ ฉันไม่อยากทำร้ายพี่สาวของตัวเอง “ฮึกทำไมพี่ถึงได้เลวขนาดนี้คะ” ผมเลวได้มากกว่าที่ผู้หญิงคนนี้คิดเพราะไม่ว่าผมจะต้องใช้วิธีสกปรกแค่ไหน ถ้ามันแลกกับการที่ผมจะได้เธอมาครอบครองผมก็จะทำ เพราะสำหรับผมผู้หญิงมันก็แค่ของเล่นที่เอาไว้รองรับอารมณ์ก็แค่นั้น ถึงใครจะมองว่าผมเลวแค่ไหนผมก็ไม่สน ช่วยไม่ได้ที่ยัยนี่ดันเข้ามาในชีวิตผมเอง ถ้าอยากจะโทษก็คงต้องโทษโชคชะตาที่ทำให้ผมกับเธอได้เจอกัน __________________________________________ *ขออนุญาติเจ้าของภาพ* ภาพที่นำมาใช้เป็นเพียงภาพประกอบบุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับนิยายเรื่องนี้ *นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหารุนแรงโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน*

ในเมื่อท่านยอมสละชีวิตข้ากับลูกเพื่อนาง เช่นนั้นข้าก็จะทำให้พวกท่านสมหวัง ได้รักกันให้พอใจ เรื่องย่อ เพราะความฝันที่ราวกับเกิดขึ้นจริง ทำให้จางหยู่เยียนมิอาจลืมความรู้สึกเจ็บปวดที่รู้ว่าสามีวางยานางกับลูกในท้อง เพราะสตรีนางหนึ่ง ก้อนเนื้อในใจที่แหลกสลายนั้นแม้ตื่นขึ้นมาก็ยังมิอาจสลัดมันทิ้งไปได้ รู้เพียงว่านางจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องเลวร้ายเช่นนั้นขึ้นอีก หากสาเหตุเป็นเพราะนางขวางวาสนาคู่รัก เช่นนั้นนางก็จะทำทุกทาง หนีห่างจากเขาไปให้ไกลที่สุด บุตรไร้บิดา ภรรยาไร้สามี ใช่ว่าจะอยู่ไม่ได้ ครานี้นางจะให้เขาสมหวัง ครองคู่กับคนรักตราบชั่วชีวิต แต่เหตุใดถึงได้ยากเย็นนัก! เว่ยเฉิงหยวน X จางหยู่เยียน “เหตุใดจึงปฏิเสธเจ้าคะ ท่านไม่อยากแต่งกับเกาซูเหวินหรือ” “ไม่” “จะไม่อยากแต่งได้อย่างไร หรือว่าเพราะกลัวนางจะเป็นรองข้า เรื่องนั้นท่านอย่าห่วงไป ข้ากับลูกจะเดินทางไปเมืองฟู่จวิ้นทันทีที่พวกท่านแต่งกัน” “...” “จะไม่กลับมาเมืองหลวงอีก ไม่นานผู้คนก็จะลืมว่าท่านมีข้าเป็นฮูหยินเอก” “เจ้าคิดจะแยกบิดากับบุตร มิใจร้ายไปหน่อยหรือ” “ท่านเองก็มิได้อยากให้เขาเกิดมา”