Kang Mi-na

Si Zarina Alcantara ay isang misteryosang babae. Walang nakakakilala sa kanya ng lubos. Tahimik, maganda, at tila may tinatagong lihim na hindi maabot ng sino kahit pa ang kanyang future husband. Si Damian Hidalgo naman ay isang CEO. Guwapo, masungit, ngunit mapagmahal na apo sa kanyang lolo. Hanggang isang araw, ang dalawang tao na ito ay pinagtagpo sa pamamagitan ni Matthew, kung saan ipinagkasundo silang ikakasal ayon sa gusto ng matanda. Para kay Lolo Matthew, nagkasundo ang dalawa. Hindi maganda ang una nilang pagtatagpo dahil sa simula, hindi pag-ibig ang nagdala sa kanila sa pagsasama kung hindi isang kasunduan lamang. Ngunit, paglipas ng panahon, hindi napigilan ng dalawa ang mahulog sa isa't-isa sa kabila ng kanilang magkaibang mundo. Hanggang saan ang kanilang pagsasama kung balang araw ay natuklasan nila ang lihim ng isa't-isa? Pipiliin ba nila ang kanilang pag-iibigan o hayaan ang mga sikretong wasakin silang dalawa…

Description?... Venez vivre avec moi les aventures de victoria sa vie ne sera pas facile mais avec la force de l'amour peut-être qu'elle surmontera toute les difficulté venez lire chronique de victoria : mi drogua mi cura

Cuando me apuñalaron, luché con todas mis fuerzas para llamar a mi hermano. Solo cuando mi conciencia comenzaba a desvanecerse, él respondió, con un tono de evidente fastidio. —¿Qué quieres esta vez? —Hermano, ayuda... No pude terminar la frase. Me interrumpió bruscamente. —¿Por qué siempre tienes problemas? A finales de mes es la ceremonia de graduación de Luna. Si no vienes, ¡te juro que te mataré! Dicho esto, colgó el teléfono sin dudar. No pude soportar el dolor. Cerré los ojos para siempre, con lágrimas aun corriendo por mi rostro. “Hermano, no tendrás que matarme. Ya estoy muerta.”

Sa isang lungsod na puno ng mga kontraste, dalawang tao mula sa magkaibang mundo ang nagtagpo. Si Hendry, isang sikat at makapangyarihang billionaire, ay nabubuhay sa mundo ng luho at tagumpay. Subalit, may isang bagay na nagpapaiba sa kanya sa iba pang mga mayayaman-siya ay pilay. Dahil sa isang aksidenteng hindi nya inaasahan, si Hendry ay gumagamit ng wheelchair, ngunit hindi ito naging hadlang sa kanya upang makamit ang mga pangarap at maging isa sa mga pinakamatagumpay na tao sa negosyo. Sa kabilang banda, si Sienna ay nagmula sa isang mahirap na pamilya. Lumaki siya sa isang maliit na baryo kung saan ang bawat sentimo ay mahalaga. Sa kabila ng mga pagsubok sa buhay, si Sienna ay matiyaga, matalino, at puno ng pangarap. Nagtrabaho siya nang husto upang makapag-aral at umahon sa kahirapan. Sa paglipas ng panahon, nagbago ang pagkikita nila mula sa isang simpleng pagkakataon tungo sa isang malalim na koneksyon. Sa gitna ng mga hamon ng kanilang magkaibang mga mundo, natutunan nilang magtulungan at magbigay inspirasyon sa isa't isa. Si Hendry ay nakita ang lakas at pag-asa sa hirap ng buhay ni Sienna, habang si Sienna naman ay natuto mula sa tapang at talino ni Hendry sa pagharap sa mga pagsubok.

Mi pareja en línea resultó ser… mi jefe. Pero claro, él no tiene ni idea de que la persona del otro lado del chat soy yo. Y lo peor es que, una y otra vez, insiste en que quiere conocernos en persona. ¡Madre mía! Si eso ocurriera, terminaría en un estado fatal al día siguiente. Así que, sin dudarlo, lo dejé. Después de eso, se puso de un humor terrible, y toda la empresa tuvo que pagar las consecuencias con horas extras. Y pues… ¿cómo decirlo? Por mi salud mental y física, volver con él… tampoco suena tan mal.

Unang araw sa trabaho ni Jean at hindi niya inaasahan na ang nakaaway pala niya sa shop ng kaniyang kaibigan ay ang magiging boss pala niya. “Good morning Ms. Jean Salazar! Remember me?” Sarkastikong sabi nito. At ako naman ay halos manigas sa kinatatayuan ko! At parang gusto ko na lang bumuka ang lupa at lumubog dito! Di ako makapag salita dahil parang walang lumabas na boses sa lalamunan ko, pinagpapawisan ako kahit ang lamig naman sa loob! Napakurap naman ako at tumikhim bago nagsalita. “Huh? Ah ehem,  g-good m-morning sir! I'm Jean Salazar sir! Nice to meet y-you!” "You can sit down Ms. Salazar baka sabihin mo wala akong manners?” sir Sandrex. “Po? si-sige po sir, t-thank you!” utal-utal kong sagot. “So Ms. Salazar, alam kong nagulat ka sa nalaman mo! Right? Na ang gago palang nakabungguan mo kahapon ay ang magiging boss mo ngayon!” sir Sandrex “S-sir! I...” “Ssshhh, Ms. Salazar don't worry I don't mix personal matters in my business!” sir Sandrex. 'Lord! Please gawin mo na kong invisible ngayon!' Binubulong ko to sa sarili ko habang nakatingin ako sa supladong lalaki na to! Aba, Malay ko bang siya pala ang magiging boss ko! Tadhana nga naman oo! Hinawakan nito ang magkabilang armrest ng upuan at inilapit ang muka sa akin! Na halos na aamoy ko na ang mabango nitong hininga at ang pabango nito na alam kong mamahalin! Ang lapit ng muka niya na halos ilang dangkal na lang ay lalapat na ang matangos niyang ilong sa ilong ko! Lord! Please ibuka mo na talaga ang lupa! Now na! “Afraid of what I'm going to do Ms. Salazar? Look straight into my eyes! And tell me what you said yesterday!” Sir Sandrex with his husky voice.

— Abre um pouco mais, Eva, Eva... Isso... assim mesmo. Meu corpo inteiro parecia derreter sobre a maca de exames. Meus dedos agarravam os lençóis com uma força involuntária. A voz atrás de mim era grave e contida... Cada palavra dele fazia meu corpo vibrar e minhas orelhas arderem. A posição do exame era vergonhosa demais. Meus quadris eram obrigados a se erguerem, altos demais, numa postura que parecia pura rendição. — Doutor... eu... ah... não consigo abrir mais... — Murmurei, mordendo o lábio inferior, a voz tremendo de propósito. Através da barra metálica da maca, vi meu reflexo: cabelos bagunçados colados à face corada, os olhos úmidos, turvos, brilhando com um desejo confuso.

Sa kagustuhan ng sariling ama na sundan ang kaniyang ina na nasa ibang bansa, ay nagawang iwanan ang maliit na paslit na si Aira sa isang kaibigan nito na kilala bilang isang matikas at batikang CEO ng Gomez Corporation at gobernador ng buong Masbate. Sa ilang taon na lumipas, sa isang pagkakamali ay biglang nagbago ang pagtingin ni Aira sa kaibigan ng Ama. Dahil lamang sa pagsibol ng mainit na gabi ay lalong lumalalim ang lihim na pagtingin. Ngunit mananatili kaya ang kaniyang lihim na pag-ibig para sa Ninong niya ng malaman na ikakasal na ito? Ilalaban niya ba ang pagtingin? O susuko na lamang at tanggapin na hanggang doon na lamang ay kayang ibigin ang lalaking minsan ng umangkin sa kanya?

Livia Shelby, 19, ay pinilit na pakasalan si Damian Alexander – isang walang-awang CEO na may malamig na puso. Nag-aalab ang galit sa ilalim ng kanilang relasyon, at minsan ay nagiging malabo ang linya sa pagitan ng sama ng loob at pagnanasa. Ngunit ano ang mangyayari kapag ang pag-ibig na namumuo sa pagitan nila ay nakatali sa isang kontrata… at ipinagbabawal na banggitin?

Mi esposo, con quien llevo cinco años casada, resultó ser el heredero perdido de la familia mafiosa, Rhys. El día que lo reincorporaron a la familia, tomó a nuestro hijo de la mano y se dirigió a un lujoso coche de un millón de dólares con Isla, su novia de la infancia. Luego, frunciendo ligeramente el ceño, me dijo: —Hazel, solo me llevaré a Isla y a nuestro hijo conmigo. Tú quédate aquí por ahora. Una vez que haya asegurado mi posición en la familia Rhys, volveré por ti. Asentí con calma y acepté su disposición sin protestar. Sabía que incluso si forzaba mi regreso con él, no terminaría bien. En mi vida anterior, lloré e insistí en ir con él. Sin otra opción, Sam me llevó de vuelta a la familia. Sin embargo, no pasó mucho tiempo antes de que Isla me incriminara, acusándome de filtrar los secretos de la familia mafiosa Rhys. Según las reglas de la familia, fui sentenciada a muerte. Cuando se ejecutó el veredicto, mi hijo me gritó con los ojos enrojecidos: —¡Te odio! ¡Si no hubieras insistido en venir, no tendría a una traidora como madre! ¡Habría tenido una mejor mamá hace mucho tiempo! En ese instante, mi corazón se rindió. Renacida en el momento justo antes de que mi esposo reclamara su identidad, esta vez elegí dejarlo ir sin dudarlo, dejando de interponerme en la felicidad que él y nuestro hijo deseaban.