Knot Omegaverse

Eu salvei a vida de Don Stefano Marino, da família Marino. No momento em que uma bala estava prestes a atingi-lo, fui eu quem se tornou o seu escudo. Por causa dessa dívida de vida, Stefano, que iria se casar com minha irmã, Anna Costa, num casamento para firmar a aliança entre as famílias, decidiu que eu tomaria o lugar dela. Mas, na nossa noite de núpcias, Stefano preferiu encher a cara em algum bar da cidade, em vez de consumar o casamento comigo. Eu fui uma tola e pensei que conseguiria derreter aquele coração gelado apenas com meu amor. Porém, não demorou nem cinco anos até Stefano levar uma criança para casa, ela se parecia muito com ele... e Anna. — Anna passou por poucas e boas enquanto esteve no exterior, criando o filho sozinha. Eu preciso recompensá-la. Então, Stefano me entregou o acordo de divórcio. — Você ocupou a posição de Donna por tempo demais. Está na hora de devolvê-la à Anna. Só então descobri que ele havia passado a nossa noite de núpcias junto dela. Peguei o exame de gravidez que pretendia usar para fazer uma surpresa, apenas para vê-lo rasgar o papel em pedaços. — Eu não preciso de outra criança. Depois que aquelas palavras frias me acertaram em cheio, fui levada à força para uma sala de cirurgia, onde eu sofri uma hemorragia intensa e, como consequência, tanto eu quanto meu bebê que nem havia nascido perdemos a vida. Quando acordei, vi Stefano prestes a levar um tiro. Mas dessa vez eu empurrei Anna na direção dele.

I saved the life of Don Stefano Marino of the Marino family. The moment a bullet was about to strike him, I was the one who shielded him from it. Because of the life debt he owed me, Stefano decided that I would be the one marrying him instead of my older sister, Anna Costa, in the marriage alliance. But on our wedding night, Stefano would rather drink himself into a stupor somewhere in the city than consummate our marriage with me. Like a naive fool, I thought that I'd be able to melt his heart of ice someday with my love. But it had been less than five years when Stefano brought a kid, who resembled him, and Anna back. "Anna has suffered tremendously during her time overseas while trying to raise her child on her own. I need to make it up to her." Then, Stefano passed the divorce agreement to me. "You've hogged the position as the Donna for so many years. It's time for you to give it back to her." Only then did I find out that Stefano had actually spent the night with Anna on the night of our wedding. I pulled out the pregnancy report that I had meant to surprise Stefano with, only for him to rip it into shreds. "I don't need another child." Once those icy words fell, I was sent into the operating theater by force, where I suffered from heavy bleeding afterward, resulting in the deaths of me and my unborn baby. When I woke up again, I saw Stefano, who was about to get shot. This time, I shoved Anna in his direction.

พีและกานต์ เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่จำความได้ คนหนึ่งเก็บงำความรู้สึกไว้ลึกสุดใจ คนหนึ่งก็ช่างไม่รู้เรื่องอะไรเลย เหตุการณ์คืนนั้น เปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาไปตลอดกาล คืนนั้น...ที่ทำให้เกิดผลผลิตตัวน้อยออกมา ในโลกของโอเมก้าเวิร์ส อัลฟ่ารักกับอัลฟ่าไม่ใช่เรื่องประหลาด แต่เขาไม่คิดว่าจะสามารถรับได้ที่ตัวเอง กลายเป็นโอเมก้าเพียงชั่วข้ามคืนได้

หลังจากผ่านค่ำคืนอันหนักหน่วง ตื่นเช้ามากลับเหลือเพียงกระดาษโน๊ตที่เขียนแค่คำว่า "ขอโทษ" เป็นคุณจะโกรธไหมล่ะ

เพราะเขาคือ ธนากร เรื่องราวที่เขาทำถึงจะผิดแค่ไหนผมก็ให้อภัยได้เสมอ "รักครั้งแรกของผม" ผ่านมากี่ปีแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน ใบหน้านี้ น้ำเสียงนี้ ความรู้สึกใจสั่นนี้ผมคิดถึงเหลือเกิน พี่จะจำผมได้ไหมนะ!?

แต่งงานกันมา 5 ปี ไม่เคยพูดกันดี ๆ เลยสักครั้ง เมียก็แรง ผัวก็แรง ตีกันจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวัน แต่น่าแปลกที่คำว่า 'หย่า' ไม่เคยถูกพูดออกมาเลยสักครั้ง

น้ำหน้าอย่างแก จะมาเป็นเมียพวกเราได้เหรอ คนไร้สกุลใครจะเอาทำเมีย เป็นแค่นางบำเรอชั่วคราวก็ฝันแล้ว!" เขายอมเป็นเมียเพื่อแลกเงิน แต่กลายเป็นแค่ของเล่น และพอของเล่นกลายเป็นของรัก สามคุณชายเลยกลายเป็นโบ้ เรื่องย่อ

เขาเป็นเพียงสายพันธุ์เพียวโอเมก้า แต่ก็นั่นแหละ ภาระหน้าที่ของเขาคือผู้นำตระกูล เขาไม่จำเป็นต้องปิดบังตัว ถึงแม้สายพันธุ์ของเขาจะต่ำต้อย แต่ความสามารถของเขาเป็นที่ประจักษ์ แม้กระทั่งสายพันธุ์ที่แกร่งกว่า ก็ไม่สามารถโค่นล้มเขาได้  แนะนำตัวละคร เข็มทิศ กิตติกรวรชัย อายุ 30 ปี สายพันธุ์เพียวโอเมก้า ผู้นำตระกูลกิตติกรวรชัย เป็นเพียวโอเมก้าที่ใครๆก็ยอมรับ เป็นมาเฟียที่มีความเด็ดขาด ไม่ยอมมีคู่ชีวิต เพราะคิดว่าคู่ชีวิตเป็นตัวถ่วง นับหมื่น รัตนเกรียงไกร อายุ 25 ปี สายพันธุ์อัลฟ่า ลูกพี่ลูกน้องของนับแสน กล้าพูดกล้าทำ พูดทุกอย่างที่ใจคิด หลงรักคนสวยขาอย่างเข็มทิศทันทีที่เห็นหน้า พยายามขายขนมจีบตลอดเวลา แต่มักจะเจ็บตัวกลับมาเสมอ

Le salvé la vida a Don Stefano Marino, de la familia Marino. En el momento en que una bala estaba a punto de alcanzarlo, fui yo quien lo protegió con mi cuerpo. Debido a la deuda de vida que tenía conmigo, Stefano decidió que sería yo quien se casara con él, en lugar de mi hermana mayor, Anna Costa, en la alianza matrimonial. Pero en nuestra noche de bodas, Stefano prefirió beber hasta quedar inconsciente en algún lugar de la ciudad antes que consumar nuestro matrimonio conmigo. Como una tonta ingenua, pensé que algún día sería capaz de derretir su corazón de hielo con mi amor. Pero no habían pasado ni cinco años cuando Stefano regresó con un niño que se parecía a él y a Anna. —Anna ha sufrido tremendamente durante su tiempo en el extranjero mientras intentaba criar a su hijo sola. Necesito compensárselo. Entonces, Stefano me entregó el acuerdo de divorcio. —Has acaparado el puesto de Donna durante muchos años. Es hora de que se lo devuelvas a ella. Solo entonces descubrí que, en realidad, Stefano había pasado esa noche con Anna, la misma noche de nuestra boda. Saqué el informe de embarazo con el que pensaba sorprender a Stefano, solo para que él lo rompiera en mil pedazos. —No necesito otro hijo. Una vez que esas frías palabras cayeron, me enviaron por la fuerza al quirófano, donde sufrí un sangrado intenso después, lo que resultó en mi muerte y la de mi bebé no nacido. Cuando desperté de nuevo, vi a Stefano, que estaba a punto de recibir un disparo. Esta vez, empujé a Anna en su dirección.

After Stefan Grimaldi's first love died, he hated me for five years. I did everything I could to please him, but he never softened. The only thing he ever said was, "If you really want to make me happy, go die. Go keep Sienna company in her grave." It cut deep every time. I told myself it would always be this way, that he would carry that hatred until one of us was gone. I was wrong. When assassins came for us, Stefan stepped in front of the bullet without hesitation. He went down in my arms. With the little breath he had left, he looked up at me and said, "Annie, if there's a next life, I hope I never meet you again." At his funeral, his father stood over the casket, barely holding himself together. "Stefan, I was wrong. I never should have forced you to marry Annie. If I had listened to you back then and let you marry Sienna, none of this would have happened," he said. His mother turned on me, tears streaming, her eyes filled with blame. "This is all your fault. Every time, Stefan ended up in danger because of you. What have you ever given him besides disaster?" I kept my head down and said nothing. They were not the only ones with regrets. I regretted marrying Stefan too. On the night of the full moon, I climbed to the top of the church tower and jumped. I woke five years in the past. This time, I was done.