Live In Partner Quotes Novels & Stories

CHARLOTTE POV Muli kong sinipat ng tingin ang sarili ko sa harap ng salamin. Nagreapply lang ako ng lipstick at muling lumabas ng banyo Katulad ng sinabi sa akin ni Lucas, hinintay niya talaga ang muli kong paglabas. Nakangiti itong nakatitig sa akin bago nagsalita. "Ikaw na lang ang partner ko ngayung gabi. Boring ang party kapag walang masyadong nakakausap." nakangiti nitong wika sa akin. Natigilan naman ako. Seryoso ba ito?

Hindi na siya ulit nagsalita, pagkatapos niyang sabihin kanina na para nga talaga kami sa isa’t isa… na tadhana na ang gumawa ng paraan para maging magkapareha kaming dalawa. “Well, your help doesn’t sound sincere to me. Sorry ka na lang dahil gusto kitang maka-partner and I won’t let you go away from this. You heard Ma’am Beatrice earlier, right? Our fate would be the one to decide and select our partners for us, so exchanging of post-it notes will never happen between me and Diane. You’re my partner, so you have no other choice but to deal with that.”

Hindi naman ata makatarungan na takwil ka nila at halos magkandakuba ka na sa kakatrabaho para lang mabuhay mo ang iyong sarili tapos babalikan ka at yan ang sasabihin sayo. Naku, maraming mga pagsubok na pinag daanan din ng kaibigan kong ito. May kanya kanya kaming problema sa buhay pero lagi kaming magkasama at nagtutulungan lagi. Ngayong may partner na rin kami at sana nga ang dalawa kong kaibigan ay pakasalan din sila nila William at Peter para naman maging masaya na rin sila gaya ko.

Inabot ko ito sa kanila isa isa at umupo sa pang isahang sofa. "Nasaan pala ang girlfriend mo?" Tanong ni Seb na luminga linga pa sa loob ng bahay ko. Tinungga ko muna ang incan na hawak. "Wala sya dito nasa kanila." "Ah, akala ko dito rin sya nakatira." Sabay ngisi nya at tungga ng incan. Nag ngisian din ang tatlo. "Hindi kami live in at may sarili din syang bahay dito."

"Hindi lang bilang kasintahan, kundi bilang partner, sa lahat ng aspeto ng buhay." Habang sila ay nag-uusap, si Jasmine ay nag-isip at napansin niyang sa bawat hakbang ng kanilang relasyon, mas lalo nilang napapalalim ang kanilang pagkakaintindihan. "Kahit gaano pa tayo kabusy sa trabaho at sa buhay, mahalaga sa akin na nandiyan ka, Michael. Parang lahat ng pagod ko ay nagiging magaan kapag kasama kita."

Tumigil yung utak ko. “…syempre,” bulong ko na lang. Kasi bakit nga ba may normal sa buhay ko? He continued, malamig na malamig. Russian partners. Weapons. Deals. Mga taong hindi nagbibiro kapag tumingin. “You’re not there to smile,” sabi niya. “You’re there to survive.” Napalunok ako. “…so decoration lang ako?” Tumingin siya sa’kin. “Leverage,” sagot niya.

panggagaya niya sa sinabi ko. Bigla akong kinakabahan. Hala, paano kung bigla niyang tanggalin ang partnership dahil sa nangyari ngayon? Wag naman sana... Nanonood lang ang mga tao saamin, kahit walang traffic ay pinalilibutan kami ng mga tao. "That's a coincidence, we're both a busy person." sabi ko habang awkward na nakangiti. "Then will you let this off? Kalimutan mo nang nangyari toh ha? It's really nice to meet you, Da-Dehan?"

"Aba, wala ka pang partner, ‘di ba, Luna? Ako na lang partner mo." Nagulat si Luna. "Ha? Eh—" "Wala nang pero-pero!" natatawang putol ni Jake. "Baka mamaya may sumingit pa diyan, eh. Ako na, tapos ang usapan." Napangiti si Luna. Alam niyang palabiro si Jake, pero sa puntong iyon, parang gusto niya talagang pumayag. Mas okay na ito kaysa maghintay pa siya ng wala.

dugtong ko. "Iba pa rin Queen kung may partner ka sa buhay na makakasama mo sa lahat ng bagay. Hindi lahat ng lalaki ay pare-pareho at naniniwala ako na makahanap ka rin ng lalaki na magmahal sa iyo. Huwag mo lang isara ang puso at isip mo," sabi niya at huminga ako ng malalim saka umiwas ng tingin.