Share

Chapter 4 : I'm still a virgin.

Author: Onyx
last update publish date: 2026-04-23 23:57:43

He pulled me as we walked through the long hallway. His grip on my arm was rough, my skin almost scraping with every tug.

He stopped in front of a door and knocked.

I immediately felt panic explode in my chest. What was waiting for me behind that door this time?

My hand trembled at my side. He glanced at me, his eyes cold and empty, showing no emotion at all.

“W-what’s going to happen?” I asked quietly when his grip loosened slightly.

Agad niya akong sinamaan ng tingin.

“Just do as you’re told,” he said at last, his voice rough.

“When you go in there, stand still. If they ask you something, answer. Don’t lie. This is probably the last time we’ll be able to talk.”

Nanlamig ako.

Last time?

Parang may humigpit sa dibdib ko.

“A-are you one of the men… that took me?” bulong kong tanong.

Umirap siya, parang matatawa pero hindi—yung itsura na do you really think I’m gonna answer that? type.

“You said it yourself,” mahina kong sagot. “Never na tayong magkakausap ulit. I just need answers.”

Umigting ang panga niya. Bumagsak ang mga kilay niya habang diretso ang tingin sa’kin.

“Yeah. I was.”

“You do know…” halos mabasag yung boses ko. “That I’m not a prostitute. I was just walking home… from m-my birthday party…”

Saglit siyang napatingin sa akin. Nanlaki yung mata niya—just for a second.

Then it was gone.

Bigla na lang bumalik yung lamig sa tingin niya, parang switch lang na pinatay. Wala siyang sinabi. Hindi niya ako matitigan nang diretso—umiwas siya, tumingin sa ibang direksyon.

"Wow. So may konsensya kapa salagay na yan ah" ani ko sa aking isip

That’s when I noticed the faint scar on his chin—old, almost hidden unless you really looked. His arms and neck were covered in tattoos. Black ink. Symbols and markings I couldn’t understand—like they had their own language.

I frowned as I stared at the one on his neck.

What even is that…?

“вы ложь , и я правда”

Old Russian. You are a lie, and I am the truth.

Sinubukan kong i-process yung meaning, pero ang labo na ng utak ko. Parang lahat sabay-sabay—takot, kaba, pagod.

Gusto ko umiyak.

Pero hindi pwede. Hindi sa harap niya. Men like him don’t care about crying girls anyway.

They’re killers. Cold. Walang pakialam.

“What’s your name?” bigla kong tanong.

Napairap ako sa sarili ko ng marialize ko na ang bobo pala nung tanong ko.

Wow. That’s what you asked? Name lang?

Pero wala na, nasabi ko na. Kahit gaano pa ka-stupid pakinggan.

Gusto ko lang may makuha akong kahit isang totoong sagot sa kanya.

Even if he was the same guy who almost hurt me in that dirty bathroom just an hour ago, I still wanted to know.

Because if they sold me off to someone worse—another rapist, another killer, whoever—at least I’d have one name to remember from this hell.

He looked at me.

Nagdikit yung kilay niya, lalo pang tumalim yung panga niya. Nakakatakot pa rin yung mga mata niya—parang hindi pa rin nagbabago kahit ilang beses ko nang tinitingnan.

Biglang bumukas yung pinto.

He grabbed me again, but this time… more controlled. Softer. Not like before. His grip was lighter, like something inside him shifted and I couldn’t quite read it. Before pushing me through the door, he leaned in slightly and whispered near my ear.

“Sebastian. My name is Sebastian.”

At doon niya ako itinulak papasok.

I stepped inside, and the harsh, almost unforgiving lighting hit me right away. The whole room was dead quiet, the kind of silence that makes your skin crawl.

In front of me was a one-way mirror. I couldn’t see them, but I felt it people on the other side, watching, studying me like I was some experiment.

What kind of questions are they going to throw at me…

I forced my eyes away from the mirror. Because honestly? Yeah. I look like a wreck. I barely recognize myself anymore.

Biglang umingay yung intercom. Isang malamig, emotionless na boses ng babae ang umalingawngaw sa buong room.

“Calla Evans?”

Nanginginig ako pero tumango.

“Age?”

Eighteen…” I managed to whisper, my voice already breaking halfway through.

“Where were you born?”

“Russia—” I swallowed hard. “N-New York.”

There was a pause. Too long. Like they were weighing me, not listening to me.

“Approximately how many times have you had sexual intercourse?”

My stomach dropped so fast it felt unreal. My whole body just froze.

I couldn’t breathe for a second.

“I… I’m a virgin.”

Tahimik. Pero hindi yung simpleng tahimik lang—yung klase na parang lahat ng tao sa kabila ng glass nagpipigil lang ng reaction, naghihintay kung ano mangyayari.

Nakatingin ako sa reflection ko. Nanginginig yung buong katawan ko, obvious na obvious sa salamin. Wala na akong maikakaila.

Pathetic…

“The auction is about to take place. Stay quiet and do what you’re told.”

Napakunot ako ng noo, pero bago pa ako makapag-isip—

Biglang sumabog yung ilaw. Sobrang liwanag, nakakasilaw, parang kinain lahat ng nasa paligid ko. Napapikit ako agad, napaatras nang konti habang sinusubukang huminga ng maayos.

Tapos bumalik yung boses.

“Introducing Calla Evans, or as most of you know her as… the runner.”

“The runner?”

Napanganga ako, hindi ko napigilan.

What the hell did they just call me…?

“Calla is 18 years old, around 5'7 and about 120 pounds. Natural black hair, light blue eyes, and she’s known for being… a bit unpredictable.”

The voice didn’t even sound like they were talking about a person. More like inventory.

“Calla is a virgin, which increases her value. With her exotic beauty and untouched appearance, she will be our most expensive item tonight.”

Item.

Parang may something na bumagsak sa loob ko.

Hindi na ako tao sa paningin nila.

“The bidding will start at ₱2,800,000.”

Beep.

And just like that, it started.

Every raise in price echoed like a punch I couldn’t block—each one stripping something off me, piece by piece, until I didn’t even know what was left.

₱5,000,000.

₱10,000,000.

Gusto kong sumuka. Parang umiikot yung buong paligid ko, kahit nakatayo lang ako.

Hanggang sa tumigil.

₱775,000.

“Sold, for ₱775,000. Mr. Velkov, your purchase will be delivered immediately.”

Doon na ako bumigay.

Napaupo ako bigla sa sahig, tinakpan yung mukha ko, and I just broke down. Hindi ko na napigilan. Umiyak ako nang umiyak, parang lahat ng naipon kanina sabay-sabay lumabas.

Velkov.

That name… it sticks in my head like I’ve heard it somewhere before, but I can’t quite place it.

Then the lights cut out again.

Next thing I know, I’m being pulled out—fast. No warning.

When I step into the hallway, I see Afanas again. Sebastian. He’s with another man, and that guy looks at me like I’m nothing. No hesitation, no shame—just a quick scan, like I’m an object being checked off a list.

“vzyat' yeye k bossu.”

Take her to the boss.

Boss?

Oh my God. The Mafia Boss.

Okay… that just got a whole lot worse.

Doon ko naalala kung saan ko narinig ang pangalang Velkov.

Afanas pulled out a black cloth and shoved it over my head. Everything went dark instantly.

I struggled right away. Kicking, hitting, doing anything I could to get free—but it was useless. He was too strong, and I couldn’t even get a clean grip on him.

Ramdam kong buhat nila ako, isa sa bewang ko, isa sa mga hita ko. At yung isang manyakis, enjoy na enjoy pang pinapadulas ang kamay niya sa katawan ko.

"ona ognennaya , kak trakhayutsya. Bozhe, chto ya khotel by..." (She's fiery as fuck, what I would do to pound this little virgin pussy.)

I swallowed my tears, my crying only getting worse.

But then I heard Afanas, his voice cold but clear, this time in English—like he wanted to make sure I understood every word:

“No. The Boss would know.”

Parang gusto niyang ipamukha na may utang na loob ako sa ginawa niya. Na dapat maging grateful ako kasi “tinulungan” niya ako.

Pero wala na talaga akong pake. Sobrang pagod na yung utak ko para mag-isip pa ng ganon.

Dinala nila ako sa isang masikip na lugar na may amoy ng alikabok at bakal mukhang lumang garage. Doon ako basta na lang binuhat ni Afanas at inihagis sa loob ng sasakyan na parang wala akong timbang.

I wrapped my arms around myself as the car kept moving, picking up speed as everything familiar disappeared further and further behind us.

And that’s when it really hit me—this kind of pain doesn’t just fade, no matter how hard you try. It stays. Like you’re stuck in it with no way out, no reset button, nothing.

I’m not Calla who escaped Russia anymore.

I’m not Calla with crazy but happy friends anymore.

I’m not even the innocent, carefree Calla I used to be.

Now I’m the girl who was sold for ₱775,000.

But one thing stays clear in my mind as I stare into the darkness under the cloth:

I’m going to make Velkov’s life a living hell.

Kung gumastos siya ng halos isang milyon para sa’kin—at hindi niya ako magustuhan after all of this—then screw it. Problema niya na ‘yon.

Hindi na ako yung dating ako.

At kung sakaling makalabas pa ako dito… I’m not staying the same.

Mas matigas. Mas malamig.

If.

Hindi when.

Just… if.

Yun na lang yung natitira sa’kin.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   Chapter 40 : Gunshot Between Us

    The red light on the camera blinked twice.Once.Twice.Then Antonio pulled me closer.I stared at the two men sitting across the room, both holding cameras aimed directly at me. Their faces were blank, as if they were watching a movie instead of a woman being forced into one.My whole body shook.“Stop crying,” Antonio muttered near my ear. “It’s irritating.”Hindi ko mapigilan.Another sob escaped my throat.His arms tightened around me. I tried to push him away, but my strength had disappeared somewhere between the first punch and the last locked door.His lips brushed my neck.Napatigil ako sa paghinga.Hindi dahil gusto ko.Dahil natakot ako.“No,” I whispered. “Please.”He laughed softly.“Still begging?”I closed my eyes.I needed to leave my body again.Kahit saglit lang.Kahit hindi ko na maramdaman ang sarili ko.I remembered Sinister’s hands around my waist. His deep voice. The way he would look at me as if I was the only person in the room.Sinister.Please.Antonio threw

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   Chapter 39 : Ang Pekeng Nobya

    Hindi na kailangang saktan ako ni Antonio para matakot ako.Isang tingin lang niya, sapat na.Isang ngiti.Isang pinto na isinara niya sa likod ko.“We must get you looking good, mi bella,” he said, leading me down the hallway. “Imprisonment hasn’t done you any justice. You look absolutely horrendous.”Wala akong sinabi.Dati, may witty remark na sana akong ibabato sa kanya. Isang insulto. Isang sarcastic na sagot.Pero hindi ko na mahanap ang dating ako.Parang naiwan siya sa silid kung saan nila ako binugbog.Parang namatay siya roon.“A movie?” I asked, my voice barely audible. “What do you mean?”Sa totoo lang, alam ko na ang sagot.Ayoko lang marinig mula sa bibig niya.Ngumisi si Antonio habang hinihila ako palapit sa kanya.“It’s going to be a surprise.”Huminto kami sa tapat ng isang malaking pinto.“A little treat,” dagdag niya, “for Mr. Velkov and his little girlfriend.”Sinubukan kong humakbang palayo, pero mahigpit ang pagkakahawak niya sa payat kong balikat.Binuksan niya

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   Chapter 38 : The show is about to begin

    Pumiglas ako.Sinubukan kong sipain ang paa niya.Kinagat ko ang kamay na humawak sa akin.Pero mas malakas sila.Hinila nila ang damit kong punit-punit na. Nang tumama sa sahig ang tela, agad kong niyakap ang sarili ko.“Please, stop!”Hindi sila tumigil.May mga kamay na gumapang sa balat ko. May tumawa malapit sa tainga ko. May bumigat na hininga sa likod ko.Nawala ang lakas sa mga tuhod ko.I screamed for Sinister.Sumigaw ako para sa mga magulang ko.Sumigaw ako hanggang mawala ang boses ko.Walang dumating.Sa ibabaw ko, may mahabang bitak sa kisame.Iyon ang tinitigan ko.Isang linya.Isang punto na maaari kong pagtuunan ng pansin habang pilit kong iniiwan ang sarili kong katawan.Narinig ko ang pagbukas ng zipper.Naging tahimik ang lahat sa loob ko.Then—Isang putok ng baril ang yumanig sa silid.Bumagsak ang lalaking nasa likod ko.Napabitaw ang dalawa pa.Bumagsak ako sa sahig at agad na yumakap sa sarili ko, pilit tinatakpan ang balat kong puno ng pasa at sugat.Walang g

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   Chapter 37 : Ang Bida sa Entablado

    May mga araw na mas madaling paniwalaan na patay ka na kaysa sa aming buhay ka pa.Lalo na kapag bawat hinga ay may kasamang sakit, bawat galaw ay may kapalit na kirot, at ang tanging hinihintay mo na lang ay ang susunod na taong papasok para saktan ka.Sa loob ng silid na iyon, natutunan kong hindi palaging sumisigaw ang katawan kapag hindi na nito kaya. Minsan, tahimik lang itong sumusuko.Dirty.Used.Broken.Numb.Iyon na lang ang natitira sa akin.Hindi pa nila ako ginagalaw sa pinaka-kinatatakutan kong paraan. Sinadya ni Antonio na ipaalam iyon sa akin mula pa noong unang araw.Hindi pa raw niya ibinibigay ang utos.Iyon ang naging parusa niya—ang paghintayin ako. Ang hayaan akong mabuhay nang sapat para matakot sa susunod na mangyayari.Mas gugustuhin ko pang matapos na lang ang lahat kaysa hayaan siyang kunin ang huling parte ng sarili ko na hindi pa niya kayang sirain.Pero mahirap tapusin ang buhay kapag pati katawan mo ay ayaw nang makipagtulungan.Ilang araw na nila akong

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   Chapter 36 : Welcome to my home

    Calla's POVMadilim.'Yon lang ang nakikita ko.Parang nilamon na ng dilim ang buong mundo habang nakatali nang sobrang higpit ang mga kamay ko sa likod. Ramdam ko ang lubid na kumikiskis sa balat ko sa bawat galaw, hanggang sa may mainit na likidong dahan-dahang dumaloy sa mga pulsuhan ko.Dugo.Napapikit ako.Seriously... sa ilalim pa talaga ng kama ako nagtago.Alam kong cliché na, at kung tutuusin, sobrang obvious na hiding spot. Pero 'yon ang sinabi ni Sinister bago siya umalis."Stay there."Yeah...Worst advice ever.Kanina pa ako sumisigaw sa mga Italianong dumukot sa'kin. Halos isang oras na akong nagmumura at lumalaban kaya nawalan na siguro sila ng pasensya. Tinapalan nila ng duct tape ang bibig ko bago isinuksok ang itim na sako sa ulo ko.Pagkatapos no'n, parang basura lang nila akong ibinagsak sa likod ng van.Tumama nang malakas ang ulo ko sa bakal na sahig. Hanggang ngayon, ramdam ko pa rin ang mainit na dugong dumadaloy mula sa tainga ko. May narinig akong nagsalita n

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   Chapter 35 : Russian mobster

    POV ni CallaIdinikit ko yung labi ko sa kanya, at parang sumabog yung saya sa dibdib ko. Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag—parang sandaling tumigil yung mundo.Tapos biglang… putok.Yung saya na kanina sobrang gaan, biglang bumagsak sa katawan ko na parang yelo. Nanlamig ako agad.Mahigpit niya akong niyakap, pero iba na yung pakiramdam. Yung katawan niya biglang naging tense, alert. May mga boses na sa walkie talkie niya, sunod-sunod, puro gulo, puro panic.Nagulo lahat.Bigla niya akong binitawan, halos maitulak pabalik sa kama. Tumayo siya agad, mabilis magsalita sa Ruso, sunod-sunod, parang may hinahabol na oras.Kinuha niya yung phone niya, tumawag sa isang numero. Walang sinabi. Binaba agad.“Calla… inaatake tayo. Baby, sumama ka sa’kin.”Nanlamig ako.Hindi ko pa siya nakitang ganito. Si Sinister—yung laging mukhang walang kinatatakutan—biglang parang may bakas ng kaba sa mukha niya.Tumawag ulit siya. May kausap, nagtatanong, sumisigaw, mura, tapos binaba ulit.Hinila niy

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   Chapter 2 : Silent Abduction

    Shit. Shit. Fuck.Tumakbo ako nang walang tinginan sa likod, sigaw nang sigaw ang utak ko to keep running. Narinig ko yung sabay-sabay na pagbukas ng car doors parang countdown bago ako mahuli.Hinagis ko yung heels ko ng walang pag aalinlangan, i was barefoot sprinting naparabang akala mo kasali a

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   Chapter 7 : I went fucking insane.

    Parang may biglang humigpit sa dibdib ko habang nag lalakad kami sa hallway. Yung panic na hindi mo ma-explain—parang tubig na unti-unting lumulunod sa’yo kahit nakatayo ka pa naman.Sinubukan kong huminga nang malalim.Pero mas lalo lang akong parang na-stuck sa sariling takot.Si Afanas nasa tabi

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   Chapter 6 : You’re in a world of devils.

    Sabi nila, the eyes are the first thing that reveals a person’s soul.But in his case… There was nothing left to read. As if whatever was inside him had already died a long time ago.His eyes were cold. Heavy. Steel-like—no warmth, no hesitation.Not just intimidating… but dangerous in a way that m

  • His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]   CHAPTER 1: I'm not a prostitute

    Amara POV"You guys f*cking suck," I muttered habang naglalakad kami papasok sa club na punong-puno ng ilaw at sobrang lakas na music."Come on, my little sluty friend, let's party!" sigaw ni Maya sa tenga ko, halos masira na eardrums sa lakas ng sigaw nya sa tenga koIt was my 18th birthday... and

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status