Mom And Son Quotes นิยาย & เรื่องราว

Ang pag-uusisa ko kay mom sabay subo ng pagkain. "It's almost 20 years na rin pero tingnan mo naman kami ng dad mo, masaya pa rin na nagsasama hanggang ngayon. Matatag ang pundasiyon ng aming pagmamalan." Masiglang sagot ni mom kasabay naman nito ang pagtunog ng cellphone ni dad na nakalatag sa tabi niya sa kanyang harapan.

Hindi namin namalayan napahaba pala ang aming pag ku-kwentuhan namin. "Kaya maraming salamat anak ng dumating ka sa aming buhay dahilan upang bumalik ang kanyang sigla at kislap sa kanyang mga mata," sabi ni Dad sa akin. "Ako dapat po ang magpasalamat sa inyong dalawa ni Mommy, Dad!" sabi ko dito habang ngumiti. "Dahil sa inyo ay naging successful ako at naitaguyod ko ng maayos ang aking anak dahil sa inyong tulong ni Mommy, kaya napaka swerte ko po sa inyong dalawa na. Kung hindi ako nakita at tinulungan ni Mommy sigurado akong wala na kami dito sa mundong ibabaw," dagdag kung sabi kay Dad.

Inis na wika ni Mommy. Hindi ko na pinansin si Mommy at tutunggain na sana ang konteng laman ng baso ng agawin iyon ni Daddy. "Son, that's enough!" Galit na sabi ni Daddy. "Mom...Dad, I'm really fine." Walang gana kong sabi.