Mom And Son Quotes Mga Nobela at Kwento

No one deserved to be in this pain. "Thank you for the your forgiveness, Belle. My son is so lucky to have someone like you. Please take care of my son, I wish you both to grow with love and respect to each other. I'm really sorry." "Tama na po, Sir...tama ng paghingi ng tawad, magsisimula po tayo ulit ng may pagmamahal at paggalang sa isa't -isa." "Mommy? Daddy? Daddylo?"

sabi nito pero na putol din agad. "Oh you like her, Then file annulment for our stupid marriage and then marry that Curacha. Do you get me old man" tahasang sabi ni Mom pingil ko ang tawa ko dahil mukhang maging si Dad na pipilan ng dila. "Leave my son alone. Let him marry the girl she wants and dear love. Don't you ever manipulate my son again!?!" Medyo mataas na boses na sabi ni Mom. Mukhang nahimasmasan din naman aga ito pati si Dad.

kitang kita ko talaga ang pagtitimpi nya pero grabe na mamanage nya pa rin maging kalmado kahit halatang sasabog na siya sa inis. "Oo nga naman Hija my son is right at excited na talaga ako para sa inyong dalawa kaya ngayon pa lang na fifeel ko na, na magiging ok talaga kayo. My son and you Penelope are destined to have each other!" sabi ni Mom sabay sang ayon naman nang Lola niya. Grabe naman to si mom kung makapag salita napaka impossible kung alam lang nya....hay mga babae talaga...

Nagtawanan tuloy ang mga oldies. Pagkatapos ni Mommy, ibinigay niya ang microphone sa Daddy Maynard. Talaga nga matipid itong mag-usap napaka seryoso. “Son, my advice 'wag na 'wag mong pababayaan ang mag-ina mo. Hindi ka na ngayon binata umuwi palagi ng tamang oras," “Sus si Daddy kahit hindi naman niya sabihin iyon din naman ang gagawin ko,” bubulong-bulong si Aaron.

"And don't hold back anymore my son. You deserve to be happy and she deserve too as well as with the twins. I know you love her more than she do. Don't waste time son, you are not getting any younger" That was an unexpected conversation I had with my Dad.

Siyang-siya naman ito sa nakikita. It's really a quality time for us. "Bueno, bago niyo yang ipagpatuloy ang harutan niyo, tapusin na muna niyo ang kinakain niyo at baka kayo mabulunan pa, isisi niyo pa sa aking hindi ko kayo sinaway." Mayamaya ay saway ni Dad sa amin ng tumagal na ang aming kulitan ni Mom. "Mom, I said stop it. Hindi ko na kaya ang kiliti mo!" Pagsusumamo ko na dahil hindi na talaga ako natutunang tigilan ni Mom oras na sinumpong na naman ito.

sigaw ni Mommy na mukhang galit na galit na. "Hindi mo deserve ang respeto mula sa akin!" singhal niya, "Ngayon Lucas..," baling na sabi niya sa akin habang pilit na tumatayo mula sa hospital bed niya, "buhay ba ang bata sa sinapupunan ko, buhay ba ang anak ko?!" may diin at galit na tanong niya. "Tell her the truth, son," sabat ni Dad. "Tell her tutal ay kasalanan naman niya ang lahat!" sabat din ni Mommy na lalong nagpagulo sa akin sa mga oras na ito.

At ngayon nga, maging ang babaeng pinakamamahal niya nag-aagaw- buhay din dahil sa kagagawa ni Eddie o Gregory or whatever his damn name is. Ilang sandali pa, kumalma na rin ang Mommy nila. Joshua gave their mother a bottle of water and she drank from it with a few careful gulps. He gently reached for his mother’s hand and gave it a gentle squeeze. His mother forced a smile and touched his face. “We will get through all this, Mom, as a family. Like we used to,” he said, repeating her favorite line whenever they face a crisis. Tuluyan nang napangiti ang Mommy nila, ipinaikot ang tingin sa kanilang magkakapatid. “With all of you here with me, I know w-we will,” bulong nito, tumango-tango.

Bakas sa kanilang mukha ang matinding lungkot—parang bawat hakbang nila papalapit ay may bigat na hindi nila kayang buhatin. "Son…" mahinang sambit ni Dad habang inilalagay ang kamay niya sa balikat ko, ramdam ko ang panginginig nito. "Anak, condolences," dagdag ni Mom, pilit pinapakalma ang boses pero halata ang pighati. "Hindi namin akalaing mangyayari ito sa manugang ko. Kung gaano kabilis siyang naging bahagi ng pamilyang Montero… ganoon din kabilis siyang nawala." Napatingin siya sa kabaong ni Jasmine, saka marahang ngumiti ng malungkot. "Pero nag-iwan siya ng isang alaala na hinding-hindi natin malilimutan—ang inyong mga anak."

Niyakap siya nang buong higpit ng kanyang ama at gayon na rin ang kanyang ina. “Take care of your family, I love you son,” saad naman ng kanyang Mommy.