Being A Mom Quotes Novels & Stories

Hindi siya nanghuhusga. "I'm a doctor, so I get it. My mom used to say the same thing when I was a kid. She was a nurse, always on duty. But you know what she told me? She said, it's not about how many hours you spend with your kids. It's about making the hours you do spend count." Nakangiti nitong sabi, na para bang lahat nalang yata ng lumalabas sa bibig nito ay puro positive. Tumingin si Isabella sa kanya. May kung anong sinabi ito na — sobrang sincere, sobrang simple, na tumama diretso sa puso niya bilang hindi talaga madali maging isang ina. "Thank you," mahina niyang sabi.

I must say that, you need a lot of patience to survive each day of being a mother. Pero sa lahat ng pagod, puyat o ano pa mang sakripisyo ay hindi naman matatawaran ang sayang dala n'ya sa aming lahat. My baby is growing too fast! Sana ay wala akong mapag-iwanan sa paglaki n'ya. Gusto kong ako ang unang maka-saksi sa lahat ng mga bagay na magagawa n'ya. Mula sa monthly miles stone n'ya. Pagdapa, paggapang, paglalakad at pagsasalita. Hanggang sa lumaki s'ya at maging sa mga future achievements na makukuha n'ya.

Iyong mga itinuro ni Mama sa akin ay na-apply ko ngayong may anak na 'ko. Naalala ko naman ang sinabi niya noon na being a mother is a lifetime job. Mahirap magpalaki ng anak, nakakapagod, but at the end of the day it's all worth it. Masarap maging ina. Kahit tumanda man ang mga anak mo, kasi darating naman talaga sila roon at aalis man sila sa puder ng kanilang ina, mananatili pa rin ang role niya bilang isang magulang. "It's okay, anak. Kahit wala na ang Lolo't Lola mo, hindi ka man nila mabilhan ng toys na gusto mo. Isipin mo na lang na nasa tabi mo lang sila. They will protect you from harm"

Kahit na nahuli na naming nakatingin parang wala lang iyon sa mga taong nakamasid. "We are still in awe and shock..." dagdag ng Mommy niya habang marahang tinignan at hinaplos ang mukha ng anak namin. "You really look alike. Ganitong-ganito ang itsura mo noong bata ka pa, Akihiro..." Some people say that that being a mother is the hardest yet most rewarding job of all time. It is something that changes you from the moment you find out that you are pregnant. A gift of life grows inside of you, alters your body, changes your finances, and grows in your heart.

"Hindi pa ako handa at hindi ko alam kung kailan ako magiging handa. Madami pa akong dapat gawin, mga pangarap ko na kailangan ko pang tuparin para sa mga magulang at mga anak ko. Maraming babae ang nababagay sayo Luke, hindi ang kagaya kong may mga anak na." "There's nothing wrong being a single mom, Av. Don't belittle yourself because of that. You should be proud of yourself. You've been through a lot but still you chose not to give up. Pinili mo pa ring buhayin ang kambal despite the heartaches you've been through."

Narinig pala ako ni Mommy. “Okay lang papuntahin mo ang mga bata sa kwarto ko. Hindi pa naman ako pagod” sabi ni Mommy. “Kayong mag asawa have some time masyado niyo ng tinuon ang oras ninyo sa pagbabantay sakin. Kung gusto niyong magbakayon its ok para masolo ko ang mga apo ko. Hmmmm namimiss ko na ang mga ito” sabi pa ni Mommy.

"I am thankful to God that you have a good heart, mom." "And I'm hoping na sana kayo ring mga anak ko. Gawin niyo ang sa tingin niyo'y mabuti, sundin niyo ang udyok ng damdamin, at kailanma'y huwag niyong ipagkait ang awa sa mga taong karapat-dapat kaawaan." "Mom, can money buy happiness?"

Bahagya pa nitong dinilaan ang hawak na Ice Cream, kung kaya't napangiti ako. "Stop thinking that you're weak! Because you're not! If you were truly weak, you wouldn't have been able to surpass all the obligations and responsibilities you've shouldered for me. You deserve a resounding round of applause for raising me! You never needed someone by your side to raise me; you overcame all those challenges and difficulties to provide me with a better life and future. And now, Mom, I want you to know that you can overcome this too. I'm right here by your side. You are strong, and you are the bravest woman I've ever known" binigyan ako nito ng isang matamis na ngiti.

Kung tutuusin para ko na ring bestfriend si Mom, dahil halos lahat alam niya nung nasa kabataan stage pa lang ako. “I-i missed you so much Mom, i missed you tight hugs whenever I feel lonely, whenever something is bothering me. You were always there to listen and give advices that makes me realize what I should do. I am so sorry for disobeying you a lot of times Mom especially with Theo,” bulong ko kay Mom habang tumutulo ang luha sa aking mga mata.

patuloy niyang pagpupumilit saakin. "Mom, please...leave me alone. I'm too lazy to socialize and communicate today." Pagmamatigas ko pa. "Paano ka? Hindi ka ba nakakaramdam ng gutom? Don't tell me na iiyak ka na lang talaga the whole day?" "Mom, i'm not a kid anymore! And I can handle myself. So, don't panic." "It's up to you! But for sure, Damon will get mad of this!"