More Than Just Friends の小説・ストーリー

Wala na silang ibang maituturo pa na ibang kikidnap sa mga anak ni Kath kundi ito lang. Umiling siya. “She was just a friend.” sagot niya ngunit may pait ang kanyang boses ng sabihin niya iyon. For him, she was more than a friend pero alam niya ang lugar niya. Hindi siya pwedeng umasa rito na mas hihigit pa doon ang relasyon nila. She sees him only as a friend or a coworker, nothing more.

Hindi ko alam sa kanya, ang dami nyang alam. "Bawal po ako, strict ang parents ko" nangunot ang noo ko. Nagsisimula nanaman sya. "Ano nanaman ba?" takang tanong ko. "Basta, pero kung ikaw why not?" maharot na saad nya. "Sobra ka na sa kaharutan" komento ko. "Sayo lang" inirapan ko sya. "Pero friends na tayo, ah. Pero pwede ring more than friends kung gusto mo, 'di ako tatanggi" natawa na lang ako sa kadaldalan nya. At least he's keeping me accompany.

Sabi pa nga ng mga ito ay pagkakataon ki na ito kaya dapat hindi ko na palagpasin pa. Dahil baka daw hindi na ito maulit pa at baka iwasan pa ako nito pag nagkataon na hinding hindi ko naman basta basta mapapayagan na mangyari yun. Kaya nga kunyari ay lasing kami na mag kakaibigan at gusto ko kasi makita kung ano ang gagawin ni Justine eh. Pero ang usapan namin ng mga friend ko ay susunduin ang mga ito ng kanilang mga boyfriend pero ang lintik mga walang pakinabang ang mga damuho. Dahil ang daming dahilan ng mga ito.

A warm smile spread across my face as I acknowledged the friends who had shared the highs and lows of the academic rollercoaster. "To my friends, Brix, Lei, Zayd, you've been my companions on this wild ride since high school. From late-night study sessions to moments of laughter that felt like medicine for the soul, you've enriched my experience in ways I could never have imagined. Your camaraderie has made the challenges bearable and the triumphs sweeter. I am grateful for each one of you and the unique contributions you've made to my life." The applause swelled as I took a moment to soak in the collective warmth of appreciation.

ang sagot ko sa kanya na sinabayan ko ng pagtango. “Sigurado ka? Kanina ka pa mukhang may maraming malalim na iniisip ah. Do you want to share your thoughts with me? Maybe I could help.” He looked and sounded concerned as he said those words. “Do you really mean it when you say we're friends?” Tanong ko pabalik sa kanya. “Of course!” Mabilis niyang sagot. “And just to make it clear, I am not only befriending you because you are Navid's wife. I genuinely want to be your friend because you seem like a good person.”