Beyond The Horizon Novels & Stories

"Para isulat niyo ang mga bagong memories na hindi na mabubura ng kahit sino." Niyakap nina Xavier at Aria ang kanilang anak habang ang araw ay lumulubog sa dagat. Ang kwento ng The Billionaire's Forgotten Seed ay natapos na, pero ang kanilang bagong simula ay kakarating pa lang sa unang pahina.

utos ni Nilo, sabay hila sa akin ng walang pakundangan. Lumabas kami ng garahe at mabilis niya akong sinakay sa hammerhead niya. Hindi na ako nakapalag; sobra ang bilis ng takbo niya. Cindy POV Nakarating kami sa isang burol sa tabi ng malaking puno. Umupo kami, magkatabi, habang pinagmamasdan ang tanawin—ang araw na dahan-dahang lumulubog sa likod ng mga bundok, ang simoy ng hangin na humahaplos sa mukha ko.

Bakit pa kasi siya nag extend eh! Pabagsak akong umupo sa sala pagkatapos ay kinuha ang remote na nasa glass table ng sala pagkatapos ay binuksan ang t.v para manood. Nang makitang walang magandang palabas ay pinatay ko na agad ang t.v. pagkatapos ay napagpasyahan na tumayo at lumabas ng mansiyon.

" Akala ba niya ayaw nitong sagutin ang mga ganoong klaseng tanong? Muntik na siyang mapalunok. Walang suot ito kapag natutulog ito? Naglikot ang kanyang imahinasyon. Naglaro doon ang hitsura nito---wearing nothing. ''Dinner by the beach or candlelit dinner for a date?" "Dinner by the beach." "If you would be a superhero, who would you want to be?" "Superman." "If God will grant you one wish, what would that be?" "That He'd turn the world into an eternal paradise where every creation is happy. No sickness, no famine, no war. Everybody in abudance and in peace, and no death." Medyo tumaas ang isang kilay niya sa sagot nito. She liked what he said . It made her admire him more.

“Ihahatid na kita sa inyo” Wala na maski isa saamin ang nagsalita habang nasa byahe. Nakatingin lamang ako sa labas ng bintana habang minamasdan ang maliwanag na buwan. Mas lalo pang gumanda ang langit dahil sa kumikinang na mga bintuin. Nakakagaan ng loob ang tahimik na tanawin. Madilim pero ramdam ko ang kapayapaan. Naisip ko na parang masarap pumunta sa tabing dagat ngayon pero alam kung hindi siya papayag. Lumalalim na rin ang gabi.

Mica Rodriguez Santillan POV Nang natapos kami sa pagkain, nagtungo na kami sa dalampasigan. Saktong makulimlim at kunti lang ang mga tao doon. Sobrang ganda ng dagat, ang sarap ng simoy ng hangin, nakakawala ng problema at parang gusto ko na lang na itapon sa dagat ang mga bigat ng nararamdaman ko para naman maibsan ang sarili ko mula sa lahat-lahat ng dala kong problema.

Natulog ako at nag handa sa bukas. ---- Makalipas ang isang buwan ay mas naginv tahimik ako. Hindi na akong medyo nag sasama sa gala. Nag taka ang tatlong sangre pero sagot ko lang wala ako sa mood. Madaming naging ganap sa company. Hindi ko naman always nakikita si Miguel. Ang pag kakaalam ko rin ay don palagi namamalagi siya sa isa niyang companya . Iba talaga ang mga mayayaman di mapermi sa isang lugar.

Alam mo naman si lola ayaw akong makita niya '' kanina pa niya pinagmamasdan ang kanyang kapatid mula sa malayo at nakikita niya ang lungkot nito sa mukha . ''huwag mo nang pahirapan pa ang sarili mo Ella pwede ka namang lumayo at magbagong buhay '' hindi sa gusto niyang lumayo ito pero may gusto siyang patunayan at ang paglayo lang ni Ella ang makakasagot sa kanyang katanungan .Kahit kapatid pa niya ito kung makakita siya ng ebidensya na may kinalaman ito sa pagkidnap kay Hannah papanagutin niya sa batas . ''parang hindi ko kaya Zig '' wala pa siyang plano lumayo at marami pa siyang plano para sa pamilyang Bizon .

kaya napabalik kami sa loob ng kumbento. Lihim naman akong natuwa dahil pinabalik kami ng Superiora,ewan ko na lang kung ano na naman ang palusot niya sa susunod. Mahilig sa adventure si Lucas yun ang napapansin ko sa kanya,hindi pwede na nasa iisang lugar lamang siya,pagbalik namin sa kumbento sumenyas pa siya sa akin. "sa susunod bantayan mo kapag parating na ang Superiora,yan tuloy napurnada ang plano ko" pailing- iling pa niya.

★Sienna’s POV★ Nagmulat ako ng mga mata nang maramdaman ko ang liwanag na dahan-dahang pumapasok mula sa siwang ng kurtina. Medyo malamig pa rin ang paligid, at saglit kong niyakap ang kumot bago ko mapansin ang mahinang tunog ng hanger mula sa gilid ng kuwarto.