Mother Knows Best Meaning の小説・ストーリー

Yung hindi siya magpapanggap na mabait sa harap ng ibang tao, para lang masabihan siyang best mom. Ang swerte ni ate kasi lahat ng gusto niya, binibigay lagi ni mama sakanya. Siya rin ang nakaranas ng aruga ng isang ina. Lahat ng mayroon si mama binibigay niya kay ate kahit na mawalan siya basta naibigay niya iyon sa paborito niyang anak.

We are no longer kids that will always follow her command. Elle and I already talk about it. Aaminin na sana namin sa pamilya namin ang totoo pero dahil sa ginawa ng aking ina mas magiging komplikado ang lahat dahil mas maraming tao na ang nakakaalam. "Huwag mo akong pagsalitaan ng ganiyan. I am your mother. I know what is the best for you," galit na saad nito.

Masuyong humaplos roon. "I'm your mother. I will justify bad things and hurtful acts to avoid you being punished. I will always be protecting you from harm. But that doesn't mean I'll let you get into your wrongdoings. I'll no longer tolerate that because it permits you to continue doing bad. Do you understand?" she said calmly and softly to her. "Of course Mom, I do understand."

Ni hindi ko man lang siya nakasama ng matagal. Mama, Nanay, or Mommy, Whatever you call them it never matters. You're Mother is the most amazing person in the world. She is your companion, sister, teacher and a lifetime teacher. She has a warm and understanding heart that helps you whatever the situation is. May mga mama na sobrang supportive at napakabait. At meron rin namang hindi mabuting ina. Kahit ano pa man, palagi nating tatandaan na ang magulang ay magulang pa rin. Kung meron man na nakakaranas ng kalupitan ng isang ina. Ipagpasa-diyos niyo nalang dahil hindi kayo pababayaan ni Lord. Always remember that.

Indeed, they justified that Mother knows best. To see them here ay pinangako ko sa sarili ko that I really have to do my very best, of all my best lalo nat nandito siya. Makikita niya ang pinakamagandang nag-iisang anak. Tumunog yong cellphone ko kaya kinuha ko sa aking bulsa at lumundag ang puso ko nang makita ang message na galing kay Mommy. Kaya nawala agad ang tampo ko.

"About our parents—" "I just know that your mom and my mom are bestfriend when she seeks help me back then." sabi niya, ang boses ay naging seryoso na. Ang kaniyang mga mata ay nakatingin sa akin, parang gustong malaman kung naiintindihan ko ang sinasabi niya. Tulong? Bakit? Ang aking isip ay nagtakha. Bakit kailangang humingi ng tulong si Mama? Ano ang nangyari noong panahong iyon?

Nakaramdam ako ng pagkailang. "S-Salamat po, Ma'am. Sa totoo lang po, hindi pa din po ako makapaniwala sa lahat. Na may gusto sa akin ang anak niyo. Sino lang ba naman ako? Hindi niyo din ako kilala at saka— "Naniniwala ka ba na mother's know best for their children? I know that you are the best for my son. At alam ko din na iyon ang nararamdaman ng anak ko."

Naalala ko pa ang sabi ni Lola ang ina ni Mommy, sabi niya walang masamang sumagot basta nasa tama at mahinahon kang sumagot hindi yung nakasigaw. "What took you so long?" galit na sigaw ni Mommy. Hindi ko siya pinansin. Parang hindi anak ang turing sa akin. Spoiled brat kasi si Mommy, lahat ng gusto, dapat masusunod. Kaya maagang namatay ang parents niya dahil sa kanya. Tapos ngayon kami naman ni Kuya ang kinokontrol niya. Mas malala lang sa akin dahil babae ako. Like saying, mother knows best. Napa-roll eyes ako. 'Not at all' sabi ng isip ko.

Kayang kaya kong basahin ang sinasabi niya na walang boses. "Oo paano mo nalaman? Kanino? Sinabi ni Mommy?" nagtatakang tanong ko. Once na nag 'Mouthed' na kahit anong word si Mama noon ay naiintindihan ko na agad ang gusto niya sabihin lalo na noong mga panahong buhay pa si Lolo madalas kung pagsasabihin ako ni Mommy pa 'Mouthed' 'yung tipong walang boses na lalabas lalo na kapag alam n'yang panget at t'yak mapapagalitan ako ni Lolo sa mga ginagawa ko.

Kung tutuusin para ko na ring bestfriend si Mom, dahil halos lahat alam niya nung nasa kabataan stage pa lang ako. “I-i missed you so much Mom, i missed you tight hugs whenever I feel lonely, whenever something is bothering me. You were always there to listen and give advices that makes me realize what I should do. I am so sorry for disobeying you a lot of times Mom especially with Theo,” bulong ko kay Mom habang tumutulo ang luha sa aking mga mata.