Novel & Cerita Mother Knows Best Meaning

ngiti kong sabi, alam na alam ko padin na dapat ako yung mawawala pero sinabi talaga ni mama na ako ang piliin dahil wala nading pag asa si mama. Sumasakit ang d****b kong isipin yun pero yun ang dapat na mangyayari, edi sana masaya padin si papa ngayon masaya siya sakin pero may pangungulila padin sa mata niya. "Don't say that, you're mother knows best and kapag pinili ng papa mo ang mama mo mamatay kayong pareho I felt pain din nang sinabi yun ng private investigator yun but happy na naligtas ka despite that sad part about your mom, and your papa was very proud of you being so brave,"

Dito niya naramdaman ang tunay na pagmamahal ng isang totoong pamilya. "Huwag kang malungkot, anak. Pwede kang bumalik dito kahit kailan mo gusto. Naghihintay lang kami sa'yo," wika ng matandang madre bilang pampalubag-loob. "Mami-miss ko po talaga kayong lahat, Mother," sagot ni Mariya habang pinipigil ang pag-iyak. "Normal lang na maramdaman mo 'yan. Pero hindi pa dito nagtatapos ang lahat. Sisimulan mo na ang bagong paglalakbay upang hanapin ang iyong ama," malumanay na sabi ng Mother Superior.

Iyong puro lang tawanan namin ang umaalingawngaw sa apat na sulok ng kusina habang masaya namin pinag sasaluhan ang mga pagkain sa table. Ngunit alam ko hindi na mababalik sa dati ang lahat. Those time that our family was complete... and happy. Gustohin ko man bumalik sa dati ay alam kong hindi na mangyayari 'yon. I respect what my mother wants for us, sabi nga nila 'mother knows best'. Kaya nagtitiwala ako sa naging decision ni Mom. But perhaps, someday baka magbago ang ihip ng hangin at bumalik sa dati ang lahat. Hindi naman masama ang umasa hindi ba?

“At mas gagaling siya kapag ikaw po ang kasama niya. Hindi po ba ikaw ang best medical doctor sa buong mundo?” Napailing si Yvee habang marahang kinukurot ang ilong ng bata. “Inuuto mo lang ako, eh.” Agad na umiling si Atticus. “Of course not!” mabilis niyang depensa. “Our mommy is the best mother and the best doctor!” Mayabang pa niyang itinaas ang baba na parang ipinagmamalaki ang kaniyang sinabi.

Sana sa ganoong paraan ay mapagaan niya ang loob nito. “Sa pagpapamilya ang babae talaga ang may dala ng buhay. Kaya dapat ikaw magpakatatag ka. Hindi lang para sa sarili mo o sa pagmamahal mo kay Cy. Kundi para rin sa dalawang anghel na ‘to.” Hinaplos nito ang umbok niyang tiyan. “At sa pamilyang binubuo niyo. Kausapin mo ang asawa mo, magtanong ka. Hindi para awayin siya kundi para malinawan ka. Tandaan mo, walang bagay na hindi naaayos sa mabuting usapan.” A mother’s hug is indeed like magic. It can cure any pain. And indeed…mothers know best!

pinaupo nila ako sa upuan at pinakalma I should be careful this time this will just worsen my condition. "It was our mother decision when your trauma triggered she was afraid to tell you about our Dad. But we swear we just did what is the best for you. Don't be angry at mama she has nothing to do with it. She just want what is the best for you" I understand know why my mother did that kahit mahirap tanggapin kailangan dahil wala na akong magagawa upang maibalik ang nangyari na. "About our mom? Her case"

"Please, be good tonight, Sahara. Don't make a scene there, understand?" Napairap na lamang siya bago tumango. Nakatanaw lamang siyasa labas ng kotse at pinagmamasdan ang nadaraanan nila, hanggang sa magawi ang paningin niya sa isang mag-inang nakaupo at masayang kumakain ng ice cream sa labas ng isang convenience store. Kung nandito lang sana ang mommy niya, may magpaghihingahan na siya ng kaniyang sama ng loob. Ngunit nasa ibang bansa ito at busy sa trabaho nito. Hindi niya nga alam kung alam na rin ba ng Mommy niya ang tungkol sa binabalak ng Dad niya. She then remember what her mother said when she was still in highschool, "Parents always know what's best for their children. Kahit kailan

ISABELLA'S POV "Hi-hindi nagbibiro ka lang" Nanginginig ang boses na sabi ko. "Normal ang buhay namin. Ni isa sa sinabi mo. Walang katotoohan yan!" Dagdag pa ani ko. Maayos ang kumpanya dahil ako mismo namamahala nito. Simula ng mag retired ang daddy ako na ang sumalo ng lahat ng tungkulin niya. "Sorry Ms. Marquez, pero kahit anong gawin mo totoo ang mga sinasabi ko" Sagot nito at may kinuhang puting envelope at inihagis sa harapan ko.

"I don't have the right to tell but this is all I can say is you should trust your mom right now. She's doing her best para makabawi sa'yo." Wala ako sa lugar na magsabi sa kanya kung ano man ang pinaplano ng mama niya. I guess Noreen is finding a right timing to tell Natalie kaya hindi muna nito sinabi. She scoffed "She's doing her best? Ni hindi niya nga man lang ako kinamusta o di kaya kausapin sandali man lang." "I know you hate your mom but mawawala 'yang galit mo 'pag nalaman mo ang ginagawa ng mommy mo ngayon." Nakita kong naguguluhan siya sa sinabi ko.

"I can't do that, Mom. Mahal na mahal kita at mas pinapairal ko ang pang-unawa kaysa ang mag-react na wala namang batayan." Mas lalong humigpit ang yakap ni Mommy sa akin. "Mommy, gusto kong pagsilbihan ang asawa ko." "I know, pero sa lagay mo ngayon hindi pwede, hija. T'saka na siguro kapag nanganak ka na. Malay mo, baka may awa ang Panginoon magising na si Steve hindi ka pa nakapanganak?" Umaasa akong sana nga ay gumising na ang asawa ko. Dàmn, I miss him so badly. "Makikinig ako sa'yo, Mom. Mother's knows best, ika nga po nila, hindi po ba?"