Mother's Quotes Short の小説・ストーリー

I can't even thank them personally, maybe tomorrow I'll be gone, and at least now I can still do it. I'll put Jacob first. Dearest Jacob, Thank you so much, thank you for giving me the happiness that no one else can match. Thank you for giving me the experience of being a mother. Thank you for giving me one of the most beautiful gifts I have ever received. Even if you don't remember me, I hope you remember, you have the feeling that you are happy with me. I hope you remember the things we promised each other while we watched the sunset. I want to own you, I want to hug you, I want to kiss you. But I do not know-how. I don't know if that's still possible–

She is a good mom to me. "Napaka ganda mo naman, parang hindi mo 26th birthday, parang debut mo pa lang" papuri nito sakin. "Mami naman, maaga pa ay binobola mo na ako" "Nagsasabi lang ako ng totoo" "Ang ganda ko nga, hindi naman nakikita ng anak mo" She laughed dahil sa sinabi ko. "I am sure, nagsisisi na iyon" May kumatok na naman kaya naman hindi ko na nasagot si mami.

“Hurt me, if that’s what makes you feel like a mother.” “Sabi nila, pag mahal ka ng nanay mo, sasaktan ka raw nila.” Natatawa ako, parang baliw. “Salamat ha… sa unang pagkakataon, naramdaman kong mahal mo ’ko.” Durog na durog kong sabi. Kita ko ang paninigas ng mukha ni Mommy. Nanginginig, kuyom ang kamao.

“Siyempre naman, magaling yata ang nurse ko… Huwag mong ubusin ang sarili mo sa pag aalala sa akin, Faith… Lagi mong tatandaan na labis mong napasaya ang nanay nang umuwi ka rito.” Matamis ang ngiting sabi ng ina. For some reason, the know in her heart tightened even more, hearing those words from her mother failed to make her feel at ease. Especially that despite her mother’s long sentence, Faith still failed to hear the words she wanted to hear.

Biglang pumasok si mama kwarto at agad kong pinunasan ang luha ko. Tumabi si mama sa pagkakaupo. "Anak." sabi ni mama "Ma." nanginginig kong sabi "Okay lang yan anak." sabi ni mama at yumakap siya sakin "Ramdam kong mahal ka talaga ni devdev anak." sabi ni mama Tinignan ko si mama at ngumiti lang siya sakin. "Ma pero ang mama niya- "Anak wag mong isisi kay devdev ang ginawa ng ina niya sayo." sabi ni mama

I am born to burn the shits of the people like her. Mas lalo siyang nag ngitngit sa galit at saka padabog na kinuha ang kaniyang cellphone saka nag dial dito at wala pang tatlong segundo ay sumagot na ang kabilang linya at talagang ini speaker pa ito ng mama ni Clara. "Hello, Mom?-" "Clara, i want a grand child," Halos mapa atras ako nang sabihin iyon ng mama ni Clara sa malungkot na tono habang naka titig sya sa akin ng diretso.

Nang makuntento ako sa itsura ko ay lumabas ako at nakita ko si Mom na nakaupo lang at halatang naghihintay. " Mom.." Tawag ko rito. Ngumiti naman ito sa akin at nilapitan ako. " I knew it. Ang ganda talaga ng katawan mo. Haha para kang dalaga pa at wala pang anak " Namula naman ako sa sinabi niya. " Pwede naman sigurong lagyan ng shorts it--" umiling ito agad kaya di ko na natuloy yong sasabihin ko. " Try the other one. Baka yon mas maakit mo si Tyron hahaha "

Kaya dapat ay paghandaan ko ang magiging final defense ko. No. Dapat perfect lahat! "Anak, huwag mong masyadong pagurin ang sarili mo," sabi ni Mama isang gabi habang nakatitig ako sa aking drafting board. "Ang mahalaga ay nakabalik na ang Papa mo. 'Yung ibang bagay... hayaan mo na 'yun."

Baka mamaya sermon ang aabotin namin kapag ma late kami. "Mag-iingat kayo ha ang mga binilin ko sa inyo kanina, Cloud pakitingnan mo na lang ang anak ko, minsan pasaway yan hindi agad nagpapalit ng damit kapag pinagpapawisan o di kaya maulanan kaya madaling lalagnatin eh," bilin ni mama kay Cloud, hindi na ako bata pero kung makapagbilin si mama parang 1 year old lang ako kaya love na love ko talaga si mother earth ko, s'ya lang natatangi.

sagot ko na lang para hindi na niya bigyan ng big deal ang suot kong short at fitted na t-shirt. Pero kapagkuwan ay ngumisi siya sa akin. “She’s really weird!” sabi ko sa sarili. “Tayo na. 5 Kilometers ang ating quota ngayon,” imporma niya nang makalapit ako. Nanlaki na naman ang aking mga mata. “Wala dapat akong marinig na reklamo!” singhal ni Mother Celestine bago pa man ako makareklamo. Napabuntonghininga na lamang ako. Talagang sinasaid niya ako.