Mother's Quotes Short の小説・ストーリー

Sa totoo lang, gusto ko nang umiyak sa sobrang galit. Nahihirapan na ako. At nagtataka ako sa sarili ko, kung bakit may napakalambot ng puso ko. Bakit di ko na lang gayahin ang aking Ama? Dahil alam ko, mali sila. And I cherish my mother memories. “My baby. Helping others in need and protecting everyone is a real treasure. Be brave. Be strong. But stay your heart soft.”

pagpapakilala ko. “What is your motto in life?” tanong ni Ma’am. Motto? Wala akong alam sa motto motto na ‘yan! “What the f*ck!” mahinang mura ko. “Ah... my motto in life is…” huminto ako saglit para makapag-isip ng sasabihin. Nang may naisip na ako ay saka pa lang ako nagsalita. “Life is too short, don’t make it even shorter,” sagot ko.

nakangiting Sabi ni mae At umalis saglit si Karen, at bumili nga Muna sya Ng food nila ni mae, at si mae naman, ay naiwan mag isa, at napapangiti sa Ganda ng Lugar, ngunit naisip nya na naman, ang mommy nya, naalala nya ang mom nya, dahil sa mga ganung Lugar ang gusto tinatambayan Ng mommy nya, at nagsalita si mae. "mom, hi, kamusta kana, sorry kung, hindi Kita nabibisita, kasi alam mo naman, masyado akong naging problemado, since nung nawala ka, hindi ko alam kung, San ko ilalagay yung Sarili ko, pero mom, I know, kung San ka man yun, I know na Masaya kana, kasi nakapagpahinga kana, at don't worry about me, kaya ko to, lahat ng challenges na Ibibigay sa akin ni God, I know na kaya ko, dahil

her mother said without any bitterness but pure love and care. Why? Why his mother have to be like this, smile like she never been hurt and be kind even to the woman who came unto their picture and ruined it... Why he's mother have to feel this, she don't deserve to be hurt, she don't deserve this kind of life. His mother wipe his tears and again she smile. "I love you mom" he said and wipe his tears. "I know... And always remember this... I love you... And I will forever, through infinity and beyond" she said while mimicking his favorite character in toy story.

Kinakabisa ko din ang bawat detalye ng kaniyang mukha. "I see... I- b-baby... I'm sorry." "For what Mommy?" "For not letting you lived in this world, for being weak and good for nothing mother to you." "Don't say that Mommy, you're the most precious and strong mother I know, I'm so proud at you Mommy for sacrificing for Daddy's sake, and Mommy don't be sorry cause you lose me, Mommy. You see I'm happy here with them, I'm not sad anymore Mommy. So you should dk the same be happy and move forward too, and Mommy please promise me you will stop crying already, you will stop blaming yourself for my lose, you will be more stronger for me and my Daddy okay? I love you so much Mommy!"

Tila binigyan siya ng espasyo para bumuga ng apoy. Huminga nang malalim si Cinderella at nangingibabaw ang tapang sa bawat salita. “My mother was not perfect,” matatag niyang sinabi na parang sigaw sa katahimikan. “But she was brave... braver than you’ll ever be. She loved quietly, fiercely, and sacrificed everything for me. Unlike you, she never twisted her pain into a weapon to tear others down. That’s where you and she will never, ever be the same.”

Si Daddy naman, nagkunwaring takot. "Wag naman! Kawawa naman ang mga inspirational quotes ko sa feed. Mawawalan ng likes!" "O siya, tama na ‘yan," putol ni Mommy habang iniaabot sa akin ang baso ng orange juice. "Kumain na muna kayo. Baka mamaya mag-away kayo nang totoo, tapos ako pa rin ang aawat." Tumango ako, ngumiti, at muling tiningnan si Daddy.

May inabot ito sa aking maliit na aklat. "Ano ito, Mommy?" "Prayers iyan, sauluhin mo!" inis na saad ni Mommy. "Lintik kang bata ka, kahit isang stanza wala kang alam!" Nakasimangot naman ako. "Eh, kayo nga ho, eh, hindi niyo rin alam." "Malamang hindi naman ako madre, ikaw na anim na buwan na sa kumbento, kahit tatlong words wala kang alam!"

tanong niya habang nilalapag ang mug ng tea para sa akin. “Oo. Naiiyak lang ako kasi ang daming moms na nahihirapan pero hindi sumusuko. Ang tapang nila. Ang tapang natin.” Lumapit siya sa akin at yumakap. “Kaya mo yan. Kahit lahat ng libro pa basahin mo, you’ll still be an amazing mom kasi puso mo ang gumagalaw. Hindi lang utak.” “Pero gusto ko rin maging ready. Ayokong umasa lang sa instincts. Gusto ko may kaalaman din.”

naluluhang sambit ng Ate Sachzna niya. Kita niyang pumatak ang luha ng Mama Averie niya ngunit mabilis nitong pinunasan at ngumiti, "Basta, nandito lang ako lagi para sa inyo. Huwag niyong kalimutang bigyan ng oras ang mga sarili ninyo. Di baleng bantayan ko lahat ng mga anak ninyo basta ang importante, makapagpahinga kayo at makapagsaya kahit papano."