My Ipon Diary Pdf Free Download นิยาย & เรื่องราว

Matapos magsulat sa diary ni Serenity ay kinuha niyang muli ang cellphone na regalo ni Stanley at laking tuwa niya ng mabuksan na niya ito. Picture nila ni Stanley ang naka wall paper dito. Naka phonebook narin agad ang numero nito at maging ang numero ni Savannah at tita Gina. Kinalikot muna niya ang cellphone dahil hindi rin naman siya makatulog pinag aralan niya kung paano ito gagamitin. May f******k account narin siya.

Nadatnan niya itong titig na titig sa hawak na iPad. “Lucian, tapos ka na ba sa classes mo?” “Yes, Mom,” sagot nito na hindi man lang nag-angat ng tingin sa kanya. “Anong tinitingnan mo diyan?” “Daddy’s phone gallery.” “Huh?” “This iPad has access to daddy cloud storage,” sabi pa nito. Ang ibig sabihin, ay kung may nag-selfie man o kumuha ng picture gamit ang iPhone ni Giovanni ay awtomatiko iyong magu-upload sa cloud account na naka-log in sa Ipad na hawak ng anak niya.

Karapatan niyang tapakan ang puso ko sa paraang gusto niya. Inabot ko mula sa aking drawer ang isang maliit na black leather notebook... ang lumang personal diary ni Kiara na ibinigay ng investigator kaninang hapon, kung saan nakatala ang lahat ng papuri ng aking kapatid sa katalinuhan at kabutihan ni Ayesha bago mangyari ang aksidente.

Kasunod niya si Zee. TRIDA's POV Bumalik ako sa estante ng mga notebook para maghanap ng iba. Ang mahal kasi ng diary na ipinakita sa amin. Nakakahinayang sulatan. Pero kung tutuusin gusto ko 'yon dahil safe magsulat doon ng mga sikreto. Walang makakabasa dahil may code. Perfect para sa misyon namin. Kaso ang mahal naman.

“She won’t. Hindi ka niya makakalimutan.” “But kuya… you have to wait.” Tumingin si Aiden sa kisame. “I will. Even if it hurts.” Sa eroplano, unknowingly, hawak ni Luna ang diary na binigay ni Aiden. May password, exclusive, rare… pero mas rare ang laman nito. Binuksan niya ang unang page at doon may nakasulat na maliit na message: “If you ever feel lonely… write here. And imagine I’m reading it.”

Wala roon. My brows furrowed when I accidentally held something inside Ate Aliyah's drawer. Ipinasok ko ang kamay ko doon at nakapa ang isang may kaliitang notebook. "Bakit may notebook dito?" Kinuha ko iyon at tinitigan. Kulay black iyon at medyo makapal. Bumilis ang tibok ng puso ko at may hinala na agad kung ano iyon. And I was right. Isa nga iyong diary na naglalaman ng lahat ng pinagdaanan ni Ate.

Nang mabuksan niya ang tila diary app ay kita niya ang napakaraming sulat na lahat ay sulat para sa kaniya. “Dear Hon,” iyun ang lahat ng nakasulat sa bawat page at may date din kung kailan niya sinulat. Kung babasahin niya ang lahat ng ito baka abutin pa siya ng maghapon dahil 6 years ago na ang iba. Sinimulan niya ang pagbabasa sa pinakamatagal ng sulat.

Dear Diary, This is it, diary. Hello na rin. Oo, ginaya ko na rin ng husto si Mr. Ryder King o si Kuya Ravi. Gusto ko na ring gumawa ng sarili kong diary. Gaya nung kaniya, tungkol lang din sa XXX world ang isusulat ko dito.

Umupo sandali ako sa kama habang binabasa ko ang mga nakasaad doon. Parang isang ito personal na diary na sinusulatan niya ng bawat pangyayari sa kaniyang buhay o kung ano mang tumatakbo sa kaniyang isipan. Wala akong gaanong napansing kakaiba sa unang pahina nito. Ngunit habang binabasa ko ito ay tila unti-unti akong nagkaka-ideya kung ano ang ginagawa niya sa araw-araw at kung sinu-sino ang mga nakakasama niya.

Hindi ako tanga para pahiyain ang sarili ko. Mga lumang notebooks, at sa kalumaan, parang mapupunit na kapag di iningatan. May mga maliliit din na box na may kanya-kanyang laman. Ngunit ang nakuha ng pansin ko, yung diary niya. Ibig sabihin hetong mga lumang notebooks, diary niya? May oras ba ako para basahin ang mga ‘to. Meron kung gugustuhin ko, lalo na kailangan ko makilala kung sino ba talaga si Angie. I don’t need to rely to other words para lang makumpirma ang ugali ni Angie.